క్రికెట్ అప్పుడు, ఇప్పుడు >>>>> మా తరం ఆడి చూసిన 'ఆనాటి' వినోదం! ఎటువంటి కిక్ లేకుండా చూస్తున్న 'ఈనాటి' వ్యథ! : వనం జ్వాలా నరసింహారావు

 క్రికెట్ అప్పుడు, ఇప్పుడు

మా తరం ఆడి చూసిన 'ఆనాటి' వినోదం!

ఎటువంటి కిక్ లేకుండా చూస్తున్న 'ఈనాటి' వ్యథ!

వనం జ్వాలా నరసింహారావు

ప్రజాతంత్ర దినపత్రిక (ఆగస్ట్ 23, 2026)

నేటి క్రికెట్ ఆట ఆసాంతమూ సాంకేతికత ఆధారితంగా నడుస్తోంది. నిర్ణయాలు ఎంతమాత్రం పూర్తిగా అంపైర్ల కంటిచూపుపైనే ఆధారపడి లేవు. ఇప్పుడు డీఆర్‌ఎస్ (డిసిషన్ రివ్యూ సిస్టమ్), అల్ట్రా-ఎడ్జ్, బాల్-ట్రాకింగ్, స్లో-మోషన్ రీప్లేలు, స్పైడర్-క్యామ్, ఎల్‌ఈడీ స్టంప్స్, భారీ స్క్రీన్‌లపై మెరిసే తక్షణ థర్డ్-అంపైర్ తిరుగులేని తీర్పులు వచ్చేశాయి. ప్రతి నో-బాల్‌ను ఫ్రేమ్ వారీగా తనిఖీ చేస్తున్నారు. ప్రతి అప్పీల్‌ను క్షుణ్ణంగా విశ్లేషిస్తున్నారు. ఇదంతా సాంకేతికత మయమే. ఐదు రోజుల టెస్ట్ మ్యాచ్‌ల నుండి వన్డే ఇంటర్నేషనల్స్, ఆపై టీ20ల వరకు ఈ ఆట మరింత వేగంగా, శబ్దభరితంగా, వాణిజ్యపరంగా, ఇంకా చెప్పుకోవాలంటే, చైతన్యవంతంగా మారిపోయింది.

కానీ, నేను, నా సహక్రీదాకారులు, ఆడి, చూసిన ఐదారు దశాబ్దాల క్రితంనాటి క్రికెట్ ఎంతో పవిత్రంగా, సహనంతో కూడి, ‘స్పోర్ట్స్ మ్యాన్ స్పిరిట్’ (క్రీడా స్ఫూర్తి) అని సగర్వంగా చెప్పుకునే వాతావరణంలో సాగేది. ఆ రోజుల్లో టెలివిజన్ సెట్లు లేకపోవడంతో, మేము విజ్జీ (మహారాజ్‌కుమార్ ఆఫ్ విజయనగరం), చక్రపాణి వంటి విఖ్యాత రేడియో వ్యాఖ్యాతల (కామెంటేటర్ల) ప్రతి వాక్యాన్ని ఎంతో శ్రద్ధగా వినేవాళ్లం. క్రికెట్ ప్రేమికులు ప్రతి స్ట్రోక్‌ను, ప్రతి వికెట్‌ను తమ ఊహా ప్రపంచంలోనే కళ్లకు కట్టినట్లు చూసుకునేవారు. బౌలర్ ఏఏ బాల ఎలా బౌల్ చేసింది, ఎక్కడ పడిందీ, పడబోతున్నదీ, బ్యాట్స్మాన్ ఎటు, ఎలా కొట్టిందీ, కొట్టబోతున్నదీ, సాధికారికంగా వ్యాఖ్యాతల కామెంటరీలో సుస్పష్టంగా అర్థమయ్యేది.

ఉదాహరణకు, జనవరి 1964లో, అప్పట్లో అధికారికంగా మేరిల్‌బోన్ క్రికెట్ క్లబ్ (ఎంసిసి)గా పిలవబడే ఇంగ్లాండ్ జట్టు భారతదేశంలో పర్యటించింది. దశాబ్దాల పాటు ఇంగ్లీష్ క్రికెట్‌ను శాసించిన చారిత్రాత్మక లండన్ ఆధారిత క్లబ్ అది. ఎంజెకె స్మిత్ (MJK Smith) కెప్టెన్సీలో, MCC జట్టు ఐదు టెస్ట్ మ్యాచ్‌లు, రెండు ఫస్ట్-క్లాస్ (కౌంటీ) మ్యాచ్‌లు ఆడిన సందర్భం ఇంకా కళ్లల్లో మెదులుతున్నది. టూర్లో భాగంగా సౌత్ జోన్, ఎంసిసి మధ్య మ్యాచ్ హైదరాబాద్‌లోని ఫతే మైదాన్ (ఎల్బీ స్టేడియం) లో 1964 జనవరి 7-9 వరకు జరిగింది. అప్పుడు ఉప్పల్ స్టేడియం వూసేలేదు. అసలిప్పుడు అక్కడ మ్యాచులు ఎందుకు జరగడంలేదో చెప్పేవారేలేరు.

ఆ మ్యాచ్‌లో సౌత్ జోన్ ఇన్నింగ్స్ 27 పరుగుల తేడాతో ఓడిపోయింది. ఎంసిసి ఆటగాడు విల్సన్ అటు బ్యాటింగ్‌లో సెంచరీతో, ఇటు బౌలింగ్‌లోనూ అద్భుతమైన నైపుణ్యాన్ని ప్రదర్శించాడు. అప్పటి హైదరాబాద్ (మరియు జాతీయ) క్రికెట్ స్టార్ ఎమ్ ఎల్ జైసింహ (అతడు హైదరాబాద్ లో ఆడే జట్టు పేరు కూడా ఎంసిసి, అంటే, మారేడ్పల్లి క్రికెట్ క్లబ్) ఆ మ్యాచ్‌లో ఆశించిన స్థాయిలో పరుగులు చేయలేకపోయాడు. క్రికెట్‌పై మాకున్న విపరీతమైన ఇష్టంతో, ఖమ్మం కాలేజీలో చదువుకుంటున్న మా ఎంసిసి (మామిళ్ళగూడెం క్రికెట్ క్లబ్) బృందంలోని కొందరం ఆ మ్యాచ్‌ను చూడటం కోసమే మొదటిసారి హైదరాబాద్ వచ్చాము.

సౌత్ జోన్‌తో జరిగిన కౌంటీ మ్యాచ్‌కంటే ముందు, ఎంసిసి జట్టు జనవరి 3-5 వరకు బెంగళూరులో ఇండియన్ బోర్డ్ ప్రెసిడెంట్స్ XI తో మొదటి కౌంటీ మ్యాచ్ ఆడింది. ఆ మ్యాచ్ డ్రాగా ముగిసింది. కెప్టెన్ స్మిత్‌తో పాటు ఇంగ్లాండ్ తరపున ప్రాతినిధ్యం వహించిన ఇతర ఆటగాళ్ళు: బ్రయాన్ బోలస్, ఫ్రెడ్ టిట్మస్, జాన్ మార్టిమోర్, జాన్ ప్రైస్, కొలిన్ కౌడ్రీ, డేవిడ్ లార్టర్, బారీ నైట్, జిమ్ పార్క్స్, కెన్ బారింగ్టన్, తదితరులు. ఇక భారత జట్టు వైపు ఆటగాళ్లలో కెప్టెన్ మన్సూర్ అలీ ఖాన్ (నవాబ్ ఆఫ్ పటౌడీ), బుద్ధి కుందరన్, చందు బోర్డే, బాపు నడ్కర్ని (నాదకర్ణి), సలీం అబ్దుల్ దురానీ, భగవత్ చంద్రశేఖర్, దిలీప్ సర్దేశాయ్, ఎమ్ ఎల్ జైసింహ, రమాకాంత్ దేశాయ్, హనుమంత్ సింగ్ తదితరులు ఉన్నారు.

ఇరుజట్ల మధ్య జరిగిన ఐదు టెస్ట్ మ్యాచ్‌లు కూడా డ్రాగానే ముగిశాయి. ఐదు మ్యాచ్‌ల్లోనూ పటౌడీయే టాస్ గెలిచాడు. మద్రాస్‌లో జరిగిన మొదటి మ్యాచ్‌లో ఓపెనర్‌గా, వికెట్ కీపర్‌గా ఆడాల్సిన ఫరూఖ్ ఇంజనీర్ గాయం కారణంగా చివరి నిమిషంలో జట్టులో చోటు దక్కించుకోలేకపోయాడు, అతని స్థానంలో (టీంలో చోటు దక్కదనుకున్న) బుద్ధి కుందరన్ ఆడాడు. ఆ మ్యాచ్‌లో భారత్ మొదటి ఇన్నింగ్స్ స్కోరు 457/7 (డిక్లేర్డ్). బుద్ధి కుందరన్ అద్భుతమైన ఆటతో 192 పరుగులు చేయడంతో, మిగిలిన నాలుగు మ్యాచ్‌లకు కూడా అతన్నే ఓపెనర్-వికెట్ కీపర్‌గా కొనసాగించారు. కాన్పూర్‌లో జరిగిన చివరి మ్యాచ్‌లో పటౌడీ టాస్ గెలిచినప్పటికీ, చాలా మందిని ఆశ్చర్యపరుస్తూ ఇంగ్లాండ్‌ను మొదట బ్యాటింగ్‌కు ఆహ్వానించాడు.

భారత్‌కు ఒక పెద్ద సవాలును విసురుతూ ఇంగ్లాండ్ 8 వికెట్ల నష్టానికి 559 పరుగుల భారీ స్కోరు సాధించింది. దీనివల్ల క్రికెట్ అభిమానులు భయపడినట్లే భారత్ ఫాలో-ఆన్ ఆడాల్సి వచ్చింది. మొదటి ఇన్నింగ్స్‌లో కేవలం 266 పరుగులకే ఆలౌట్ అయింది. మొదటి ఇన్నింగ్స్‌లో బౌలర్‌గా చివర్లో బ్యాటింగ్‌కు వచ్చిన బాపూ నడ్కర్ని (నాదకర్ణి) బాగా ఆడి నాటౌట్‌గా నిలవడంతో, కెప్టెన్ పటౌడీ రెండో ఇన్నింగ్స్‌లో అతనికి ప్రమోషన్ ఇచ్చి ఓపెనర్‌గా బ్యాటింగ్‌కు పంపాడు. నాదకర్ణి అద్భుతంగా రాణించి సెంచరీతో అజేయంగా నిలిచి, భారత్‌ను ఓటమి నుండి కాపాడాడు. ఇది పటౌడీ వ్యూహాత్మక క్రికెట్ క్రీడా చాణక్యానికి, నాదకర్ణి అసాధారణమైన పోరాట పటిమకు నిలువెత్తు నిదర్శనం.

ఒక మరువలేని జ్ఞాపకం ఏమిటంటే, అజేయమైన బాపు నాదకర్ణి అద్భుతమైన బౌలింగ్. ఒక ప్రసిద్ధ స్పెల్‌లో (ఎమ్సీసీ తో జరిగిన మద్రాస్ టెస్ట్‌లో), ఆయన కేవలం ఐదు పరుగులు మాత్రమే ఇచ్చి, వరుసగా 21 మేడెన్లు (ఒక్క పరుగు కూడా ఇవ్వని ఓవర్లు) లేదా ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా 131 డాట్ బాల్స్‌తో కలిపి, ఆశ్చర్యకరంగా వరుసగా 32 ఓవర్లు బౌలింగ్ చేశారు. నేటి దూకుడు బ్యాటింగ్, ఫీల్డింగ్ ఆంక్షలు, పవర్‌ప్లేల కాలంలో, నిరంతర ఖచ్చితత్వంతో కూడిన ఇటువంటి అద్భుతం సాధించడాన్ని ఊహించడం కూడా కష్టమే. నాదకర్ణి క్రమశిక్షణకు, నియంత్రణకు, మానసిక దృఢత్వానికి ప్రతీకగా నిలిచారు. ఆయన (ఇప్పటి కొందరు ప్లేయర్ల లాగా) నాటకీయంగా ప్రవర్తించేవారు కాదు. కానీ పట్టువదలని విక్రమార్కుడిలా ఉండేవారు. బ్యాట్స్‌మెన్ లకు ఆయన బౌలింగ్‌లో పరుగులు చేయడం అస్సలు సాధ్యమయ్యేది కాదు.

ప్రతి ఆటగాడికి ఎంతో మంది హృదయాలను గెలుచుకున్న ఒక ప్రత్యేకమైన, స్టైలిష్ శైలి ఉండేది. ఎంసిసి (మారేడ్‌పల్లి క్రికెట్ క్లబ్, హైదరాబాద్) కి చెందిన ఎమ్ ఎల్ జైసింహ ఎంతో హుందాగా, ఒక రాచరికపు నడకతో, క్రీజులో తనకున్న సొగసుతో అందరి ప్రశంసలు అందుకునేవారు. ఒక కంటి చూపు కోల్పోయినప్పటికీ, ఆకర్షణీయమైన, భయం అనేది లేకుండా, వ్యూహాత్మకంగా ఎంతో చురుకైన కెప్టెన్ మన్సూర్ అలీ ఖాన్ పటౌడీ ఎంతో సాహసంతో కెప్టెన్సీ చేశారు. ఈ సిరీస్‌లో ఆయన చేసిన డబుల్ సెంచరీ ఆయన క్రీడా ప్రత్యేకతను, ధైర్యాన్ని రెండింటినీ నిరూపించింది. సలీం ఎ దురానీ ప్రేక్షకులకు ఎంతో ఇష్టమైన ఆటగాడు. ప్రేక్షకులు ‘దురానీ సిక్స్!’ ‘దురానీ సిక్స్!’ అని అరుస్తూ కోరుతుంటే, ఆయన నిజానికి ప్రాధమికంగా ఒక బౌలర్ అయినప్పటికీ, చాలా సార్లు వారి కోరికను నెరవేర్చేవారు! ఆయన క్రికెట్‌లోకి ఒక సరికొత్త రోమాన్స్‌ను (ఆకర్షణను) తీసుకువచ్చారు. ఆయన అంచనాలకు అందకుండా, మాయాజాలంలా ఉండేవారు.

చందు బోర్డే ఎప్పటిలాగే భారత బ్యాటింగ్ లైన్-అప్‌కు ‘నమ్మదగిన ఆధారంగా (డిపెండబుల్ షీట్ యాంకర్)’ నిలిచారు. పిచ్‌లు కప్పి ఉంచకుండా, అంచనాలకు అందకుండా ఉండే ఆ కాలంలో, బోర్డే తన సాంకేతిక నైపుణ్యాన్ని (టెక్నిక్‌ను), నిగ్రహాన్ని (టెంపరామెంట్‌ను) అద్భుతంగా మిళితం చేసేవారు. ప్రారంభంలోనే వికెట్లు పడిపోయిన సందర్భంలో ఆయన ఇన్నింగ్స్‌ను చాకచక్యంగా నిలబెట్టేవారు. ఆయన క్రీడా నైపుణ్యం కేవలం మెరుపు స్ట్రోక్స్‌లోనే కాదు, వికెట్ పడకుండా పట్టుదలగా నిలబడటంలో ఉండేది. దిలీప్ సర్దేశాయ్ ఎంతో పటిష్టమైన, నమ్మదగిన ఆటగాడిగా, నిశ్శబ్దమైన పట్టుదలతో, అద్భుతమైన ఏకాగ్రతతో ఇన్నింగ్స్‌ను మళ్లీ నిర్మించేవారు. బి ఎస్ చంద్రశేఖర్ తన విలక్షణమైన (అన్‌ఆర్థడాక్స్) లెగ్ స్పిన్ గుగ్లీ బౌలింగ్ శైలితో, బ్యాట్స్మెన్ అంచనాలకు అందకుండా, హఠాత్తుగా మ్యాచ్ స్వరూపాన్నే సంపూర్ణంగా మార్చేసేవారు. వేగంగా బాల్స్ వేస్తూ, బ్యాట్స్‌మెన్‌ను సందిగ్ధంలో పడేస్తూ, ప్రేక్షకులను మంత్రముగ్ధులను చేసేవారు.

ఇంగ్లాండ్ ఎంసిసి జట్టు వైపు చూస్తే, బ్రయాన్ బోలస్, కొలిన్ కౌడ్రీ, ఫ్రెడ్ టిట్మస్, కెప్టెన్ ఎంజెకె స్మిత్ వంటి ఆటగాళ్లు సాంకేతికంగా ఎంతో పటిష్టమైన, క్రమశిక్షణ కలిగిన క్రికెటర్లు. అయితే, ఇక్కడి వాతావరణం వారికి అస్సలు సరిపడలేదు. ఈ సిరీస్ సమయంలో ఇంగ్లాండ్ (ఎంసిసి) ఆటగాళ్లలో చాలా మంది అనారోగ్యానికి గురైన సందర్భం నాకు గుర్తుంది. ఒక దశలో, ఫీల్డింగ్ చేయడానికి వారి వద్ద పూర్తిగా ఆరోగ్యంగా ఉన్న పదకొండు మంది ఆటగాళ్లు కూడా లేరు. దాంతో భారత ఆటగాళ్లే ముందుకు వచ్చి వారి తరపున ఫీల్డింగ్ చేశారు. నేటి కాలానికి భిన్నంగా, అదంతా అప్పట్లో నిజమైన ‘స్పోర్ట్స్ మ్యాన్ స్పిరిట్’ (క్రీడా స్ఫూర్తి) తో సాగింది.

మొత్తంగా, అన్ని మ్యాచ్‌లను కలిపి చూస్తే, భారత్ తరపున అత్యధిక పరుగులు చేసిన వారిలో బుద్ధి కుందరన్ (525), దిలీప్ సర్దేశాయ్ (449), ఎమ్ ఎల్ జైసింహ (444) ఉన్నారు. ఇంగ్లాండ్ తరపున బ్రయాన్ బోలస్ (391), కొలిన్ కౌడ్రీ (309), ఎంజెకె స్మిత్ (306) అత్యధిక పరుగులు సాధించారు. రెండు జట్ల వైపు నుండి బౌలింగ్‌లో సలీం దురానీ 11 వికెట్లు, చంద్రశేఖర్ 10 వికెట్లు, బాపు నాదకర్ణి 9 వికెట్లు, టిట్మస్ 27 వికెట్లు, జాన్ ప్రైస్ 14 వికెట్లు, విల్సన్ 9 వికెట్లు తీశారు. హనుమంత్ సింగ్ తను ఆడిన మొట్టమొదటి మ్యాచ్‌లోనే సెంచరీ సాధించినట్లు నాకు గుర్తుంది. అదే విధంగా, పటౌడీ కూడా ఒక డబుల్ సెంచరీ చేశారు.

అప్పట్లో ‘మ్యాచ్ ఫిక్సింగ్’ గురించిన మాటలు, బెట్టింగ్ కుంభకోణాలు లేవు. మీడియా ట్రయల్స్ అసలే లేవు. ఆటతీరుపై గర్వం, ప్రత్యర్థిపై గౌరవం మాత్రమే ఉండేవి. నేటి క్రికెట్ మరింత వేగవంతంగా, సంపన్నంగా, శాస్త్రీయంగా విశ్లేషించబడుతోంది. నాటి క్రికెట్ నెమ్మదిగా, ప్రశాంతంగా, మానసిక ఉల్లాసంగా, ఎంతో లోతైనదిగా ఉండేది. నేటి ఆటగాళ్లు ప్రపంచవ్యాప్త సెలబ్రిటీలు. ఆ రోజుల నాటి ఆటగాళ్లను అభిమానులు కళాకారుల్లా ఆరాధించేవారు. ఈ రోజు మనం అల్ట్రా-హెచ్‌డి (Ultra-HD) స్పష్టతతో మ్యాచ్‌లు చూస్తున్నాం. నాడు మేము రేడియోలో వింటూ ఊహించుకునేవాళ్లం. బహుశా ఆ ఊహాశక్తే ఆ జ్ఞాపకాలను మరింత అందంగా మార్చింది.

జాన్ రీడ్ హైదరాబాద్ పర్యటనలో ఉన్నప్పుడు, న్యూజిలాండ్ జట్టుకు ఆయన అందించిన స్ఫూర్తిదాయకమైన కెప్టెన్సీ (నాయకత్వం) కూడా నాకు ఇంకా స్పష్టంగా గుర్తుంది. అప్పట్లో ఆయనకు ఆఫ్-స్పిన్నర్ వెంకటరాఘవన్ పేరు పలకడం చాలా కష్టంగా అనిపించింది, అయినప్పటికీ భవిష్యత్తులో అతను ఒక గొప్ప టెస్ట్ ఆఫ్ స్పిన్నర్ ఆటగాడు అవుతాడని ఆయన ఎంతో ఉదారంగా ప్రశంసించారు. నాపై ఎనలేని ముద్ర వేసిన అద్భుతమైన క్రీడా స్ఫూర్తికి అది ఒక చక్కని ఉదాహరణ మాత్రమే.

అలాగే, ఒకానొక సందర్భంలో, ఆస్ట్రేలియా పర్యటన కోసం మొదట ఎంపిక చేయకుండా వదిలేసిన హైదరాబాద్ స్టైలిష్ ఆటగాడు, ఎమ్ ఎల్ జైసింహను, ఆ తర్వాత జట్టుకు అతను ఎంతైనా అవసరమని మళ్లీ వెనక్కి పిలిపించడం, ఆ తర్వాత రెండో ఇన్నింగ్స్‌లో అద్భుతమైన సెంచరీ సాధించి సెలెక్టర్ల నమ్మకాన్ని నిలబెట్టుకోవడం నాకు గుర్తుంది. అలాగే హైదరాబాద్‌కు చెందిన మరొక ప్లేయర్ సయ్యద్ అబిద్ అలీ ఓపెనింగ్ బౌలర్‌గా, ఓపెనింగ్ బ్యాట్స్‌మన్‌గా, వికెట్ కీపర్‌గా కూడా అద్భుతంగా రాణించడం ఇంకా గుర్తుంది.

ఒక దశలో, భారత టెస్ట్ జట్టు (దాదాపు అంతా) సౌత్ జోన్ ఆటగాళ్లతో, ముఖ్యంగా ఎం ఎల్ జైసింహకు చెందిన ఎంసిసి (MCC) ప్లేయర్ మన్సూర్ అలీ ఖాన్ పటౌడీతో సహా హైదరాబాద్ ఆటగాళ్లతోనే నిండిపోయింది. అలాగే ఒక సందర్భంలో, హైదరాబాద్‌లో సౌత్ జోన్‌తో జరిగిన మ్యాచ్‌లో వెస్ట్ ఇండీస్ కెప్టెన్ గార్ఫీల్డ్ సోబర్స్ ఒక క్యాచ్ పట్టినప్పుడు, తన వేళ్లు నేలకు తగిలి ఉండవచ్చనే అనుమానాన్ని వ్యక్తం చేయడం నాకు స్పష్టంగా గుర్తుంది. అంపైర్ దీనిపై వివరణ కోరినప్పుడు, సోబర్స్ తనకు ఖచ్చితంగా తెలియదనే విషయాన్ని నిజాయితీగా అంగీకరించారు. కానీ విచిత్రంగా మరుసటి రోజు, అధికారికంగా అడగకముందే ఆయనే ఎందుకు స్వచ్ఛందంగా మాట్లాడలేదని మీడియాలోని కొన్ని విభాగాలు ఆయన్ను విమర్శించాయి. అరుదైన నిజాయితీతో కూడిన ఒక చర్యకు లభించిన విరుద్ధమైన స్పందన అది.

అప్పట్లో, క్రికెట్ అనేది అంతరాత్మ, వ్యక్తిత్వ వికాసం ఆధారంగా సాగేది. ఒక ఆటగాడి మాట ఒక మ్యాచ్ ఫలితాన్ని శాసించేది. మాలాంటి వాళ్లం ఆట స్ఫూర్తిని నమ్మాము. ఇప్పుడు, ఇది కెమెరాలు, ఖచ్చితత్వం ద్వారా నడపబడుతోంది, ఇక్కడ సాంకేతికత ప్రతి తీర్పును ధృవీకరిస్తుంది. అంతరాత్మ నుండి కెమెరాల వరకు, బహుశా ఇదే ‘అప్పుడు ఇప్పుడు’ అంటే. సమీక్షలు, రీప్లేలు, కెమెరాల నిఘా నీడన సాగే నేటి ఆధునిక క్రికెట్ ఎంతో వేగంగా, వాణిజ్యపరంగా లాభసాటిగా మారినప్పటికీ, నాటి తరం అనుభవించిన ఆ పవిత్రమైన ‘కిక్’ను మాత్రం ఇది అందించలేకపోతోంది. అప్పట్లో మైదానంలో ఆటగాళ్ల అంతరాత్మ, వారి నైతిక విలువల ఆధారంగా సాగే ఆట, రేడియో వ్యాఖ్యాతల మాటల ద్వారా ప్రేక్షకుల ఊహా ప్రపంచంలో అద్భుతమైన క్రికెట్ ఊహా చిత్రాలను గీసేది. సాంకేతికత పెరిగేకొద్దీ ఆటలో స్పష్టత వచ్చింది కానీ, భావోద్వేగాల లోతు ఎక్కడో కొట్టుకుపోయింది.

క్రికెట్ మరింతగా టీ20ల వైపు దూసుకుపోతున్న తరుణంలో, మన కళ్లముందే ఎన్నో ద్వైపాక్షిక సిరీస్‌లు, టోర్నమెంట్లు జరిగాయి, జరుగుతున్నాయి, జరగబోతున్నాయి. మహిళల ఆసియా కప్ టీ20 మ్యాచులు, ఐసిసి పురుషుల టీ20 ప్రపంచ కప్ క్వాలిఫైయర్ టోర్నమెంట్లు, నెదర్లాండ్స్-స్కాట్లాండ్ మహిళల వన్డే (ODI) సిరీస్‌లు జరుగనున్నాయి. రాబోయే రోజుల్లో క్రికెట్ బోర్డులు వన్డే ప్రపంచ కప్ దృష్ట్యా మరిన్ని వన్డే మ్యాచ్‌లను కూడా షెడ్యూల్ చేస్తున్నాయి. ఏదేమైనా, ఈ సరికొత్త ఫార్మాట్‌లు ఎన్ని రికార్డులను సృష్టించినా, 1960ల నాటి ఆ పవిత్రమైన క్రీడా స్ఫూర్తిని, బాపు నాదకర్ణి విలక్షణతను, జైసింహ రాచరికపు హుందా నడకను, షర్ట్ కాలర్ ప్రదర్శనను,  నేటి హై-డెఫినిషన్ (HD) స్క్రీన్‌లు ఎంతమాత్రం భర్తీ చేయలేవు.

నిన్నటి తరం గుండెల్లో దాచుకున్న ఆ మధుర జ్ఞాపకాలే క్రికెట్ చరిత్రలో ఎప్పటికీ చెరిగిపోని మధురమైన క్షణాలు. నేడు మన కళ్లముందు నిరంతరాయంగా సాగుతున్న టి20 లీగ్‌లు, ఐసీసీ టోర్నమెంట్లు, వన్డే మ్యాచ్‌ల హోరును చూస్తున్నప్పుడు ఈ మార్పు మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. రాబోయే రోజుల్లో మరిన్ని వేగవంతమైన సిరీస్‌లు షెడ్యూల్‌లో ఉన్నప్పటికీ, ఆధునిక క్రికెట్ ఎంతగా దూసుకుపోతున్నా నాటి తరం గుండెల్లో దాచుకున్న ఆ పవిత్రమైన క్రీడా స్ఫూర్తిని, మధుర జ్ఞాపకాలను నేటి హై-డెఫినిషన్ స్క్రీన్‌లు ఎప్పటికీ భర్తీ చేయలేవు.