RESIDENTIAL SCHOOLS FOR MINORITY STUDENTS:VANAM JWALA NARASIMHA RAO

RESIDENTIAL SCHOOLS FOR MINORITY STUDENTS

VANAM JWALA NARASIMHA RAO

Telangana State Government has decided to start 60 residential schools for minority students from the 2016-2017 academic year. These Gurukul Schools form part of opening one school in each of the 119 Assembly segments in the State phase wise. The land on which Hyderabad Race Course Club and Chanchalguda Central Prison are located will be taken over by the Telangana State government for building residential schools for boys and girls of minorities. Of the 60 residential schools to be started to begin with, 30 would be for boys and another 30 for girl students. These institutions would function on the lines of the Social Welfare Residential Schools. Concerned officials of Minority Welfare have been instructed to start recruiting teaching and non-teaching staff for these residential schools. Proposal for creating the required number of posts of 2100-both teaching and non teaching- for establishing these schools in line with social welfare residential schools would be prepared. It is estimated that for classes 5, 6 and 7 that would be introduced in the first year @ 12 per school the requirement of staff would be 720 and when the classes reach 10^th standard the total requirement would be 2100. This includes staff at the headquarters for administration also. Urdu will be introduced as an optional language in these schools. However, the medium of instruction in minority schools would be English only.

This decision has been taken by the Chief Minister K. Chandrashekhar Rao in a review meeting on minority welfare measures in the state.

In the first year, the residential schools would be run in rented houses and permanent buildings would be constructed in the second year. The Chief Minister felt that a huge chunk of land is required for the construction of residential schools for the children of minority communities as their population is more in the city compared with other parts of the state. The Race Course and the Chanchalguda Central Prison are on vast extent of lands and these lands will suit the requirement. Hence, the Chief Minister directed the officials to shift Race Course and Chanchalguda jail and use the same place for constructing buildings for minority residential schools.

A special action plan would also be commenced to check the problem and provide employment to the Minorities through proper training and improving skills and accordingly Officials of minority welfare have been asked to start new self-employment schemes for minority youths. They are expected to come out with special programme to extend financial help to hawkers and vendors belonging to minority community. These hawkers and vendors were borrowing money at huge interest rates and suffering a lot financially. The Chief Minister said that 12 per cent Muslim Minorities and two per cent other minorities in the state were in poverty and there is every need to bring a change in their living standards. The literacy rate, especially among Muslims, was very less and the dropout rate was very high and hence it needs corrective measures said CM.

Chief Minister who is committed to the welfare of Muslims said that the present and future generation of them should make a better living and their standards of living should improve. Their welfare has to be viewed in Telangana context and no more in the context of AP. Provision of better education through residential school system and adequate employment opportunities are is the only way said CM.

In Telangana the two important mother tongues are Telugu and Urdu and as languages spoken by many they both need to be protected. However at a time when even countries like China prefers English as medium of instruction to compete in the world why not in this country and in our state? CM said we shall not drop Urdu at any cost but it will continue as a compulsory optional language like Telugu. In view of sizeable population not only in Hyderabad-Secunderabad but also in several districts and erstwhile Taluk headquarters there is a need to open residential schools. For this it is proposed to go for an autonomous society to run these schools. Its structure, model and eligibility criteria will be more or less on the lines of Telangana Social Welfare Residential Schools Education Society. District Collectors would be Chairpersons of these societies for minorities in their respective districts.

The system requires both English teaching and Urdu language teaching personnel. CM in fact made a promise in the Assembly that benefits to minorities’ children would be on par and similar to those of SC and SC children. CM said that educated Muslims should get better opportunities. Guidelines for categorization of various schemes are to be prepared.

07-11-2015         

TELANGANA DRINKING WATER SUPPLY PROJECT : VANAM JWALA NARASIMHA RAO

TELANGANA DRINKING WATER SUPPLY PROJECT

 VANAM JWALA NARASIMHA RAO

The Telangana Drinking Water Supply Project, also known as water grid, one of the prestigious flagship programmes of the State government, has turned out to be a role model for the entire nation. Several State Governments like Bihar, UP and West Bengal evinced keen interest in replicating water grid. The Centre advised the other State governments in the country to study the Telangana model and emulate it in their respective States. Union Minister Chowdhary Birendra Singh appreciated the water grid project of Telangana and said that it was a role model for other States in the country.

A delegation from Government of West Bengal visited Hyderabad for understanding Water Grid Scheme and complemented the concept and progress of implementation. Later the team headed by Bengal Water Board Chief Engineer had been to Singoor in Medak District and studied the works pertaining to intake wells and the process of water purification. They expressed the hope that on the lines of Telangana Drinking Water Project Chief Minister West Bengal will also take up a similar project in their state. Not only from West Bengal but also from few more states the scheme has received praise, prominent among being that of Uttar Pradesh and Bihar. Minister for Panchayat Raj KT Rama Rao on the request of UP CM Akhilesh Yadav visited Lucknow and in detail explained the need, concept, and evolution and implementation strategy of the project. Akhilesh had all praise for the project and publicly announced the state’s intention to take up similar project.

The objective of the project is to provide safe and sustainable drinking water at household level at the defined and approved norms such that the people especially women need not spend time to go to the streets for collection of water from public stand posts or tankers. In addition the project also envisages providing water to industries to the extent possible through the same project to promote industrial growth and socio-economic development.

At the time the project was conceived, as per the available information then, 23% of the habitations are covered fully with 40 LPCD of supply, 70% of the habitations are partially covered and balance 7% are quality affected habitations. Against this background, Government prioritized provision of potable water which is the basic need of the people, through tapped water supply to each house hold in the rural and urban areas.  Government designed the ambitious ‘Telangana Drinking Water Supply Project’ with an outlay of Rs. 40,000 Crores to ensure water supply to all rural, urban and industrial areas in 9 districts other than Hyderabad and its surrounding habitats with in ORR.

The Goals of the project are to supply 100 LPCD to all rural Habitations, 135 LPCD to all Municipalities and Nagar Palikas, 150 LPCD to all Municipal Corporations besides water to Industrial areas at an extent 0f 10% of total demand and complete the project in three years.

Water drawl sources are Krishna and Godavari Rivers. 19.65 TMC is planned to be drawn from Krishna River and its tributaries and reservoirs namely Srisailam Project Back Water, Krishna, Tail Pond, AKBR and Paliar Reservoir. 19.62 TMC is planned to be drawn from Godavari River and its tributaries and reservoirs namely Singoor Dam, Lower Maner Dam, MMD, Godavari River, SRSP, Kadem Project, Yellampally and Komarambeem Project. In addition it is also planned to tap 3 TMC of water directly from HMWS&SB Yellampally line. Thus total Water Drawl would amount to 42.27 TMC. In tune with this Government accorded water drawl permission for 39.272 TMC from Krishna Basin (19.6 TMC) and Godavari Basin (19.67 TMC). Further permission to construct the required intake structures and Electrical sub stations at the project locations as well as allocation of required land has also been given.

An amount of Rs 4000 Crores is provided in the budget during 2015-2016 for implementation of the Grid. HUDCO approved a loan amount Rs. 2500 Crores for the same financial year and in principle agreed to sanction an amount Rs. 10, 000 Crores in the following three to four years. In addition NABARD also in principle agreed to sanction loan amount Rs. 2500 Crores.

For implementation of the project, State Government accorded administrative sanction for an amount Rs. 105.00 Crores for taking up detailed survey, preparation of estimates and office setup. Subsequently, administrative sanction was accorded for Rs. 1787.63 Crores for construction of Intake structures and allied works in Medak, Adilabad, Warangal, Khammam, Nizamabad, Mahaboobnagar and Karimnagar districts. Further administrative sanction was accorded for an amount Rs. 34568 Crores for transmission system in 9 districts. Thus the total amount sanctioned till date for works is Rs. 36355.68 Crores for 26 segments.

SALIENT FEATURES OF THE PROJECT: The project is divided into 26 segments with a 30 Years Design period catering to 98 Assembly Constituencies, 427 Mandals and 64 Municipalities and Corporations covering a rural population of 2,20,16,5901 and urban population of 53,31,231 as per the 2011 census. Its main grid consists of 4434 Kilometers, sub grid 44466 Kilometers and distribution network 38,510 Kilometers. There would be 50 Water Treatment Plants of 3181 MLD capacity and 17 intake structures. Power requirement would be of the order of 181. 16MW. Project period is for 3 years.

The pipeline has to be laid in the private land wherever there is not enough corridors is available within the ROW of concerned roads department. Relevant Act has been brought in to provide for the acquisition of right of user in land for laying pipelines. For the required power supply concerned companies were requested to expedite the establishment of substations. Further about 12,301 service crossings are required which includes National Highways (537), R&B (4006), PR roads (6863), Railways (226) and Canal Crossings (669). The details are submitted to concerned departments and were requested to accord permissions. PR department accorded blanket permission for laying the pipelines along their road and crossings. In addition 226 Railway crossings have been identified where the proposed pipeline has to cross the railway lines.  For 220 crossing the necessary fee is paid and online application was submitted and joint inspection also completed.  

It is required to construct various structures and hence Government and Private lands are to be acquired. Nearly 662.19 acres of Government land and assigned land of 44.50 acres and private land of 166.62 acres is required for construction of structures such as Intake wells, SS tanks, Water treatment plants, sumps, OHBRs etc., District Collectors are requested to expedite the LA process. Nearly 368.70 hectares of forest land is required for construction of structures and laying pipeline in forest areas. Government proposed Centralized Compensatory land for afforestation. All the District Collectors are requested to expedite the NOC and coordinate with the District Forest Officials for clearance of forest land for laying of pipeline and construction of structures.

            Interestingly, the inspiration to the Telangana water grid comes from a similar project conceived and executed by KCR himself in Siddipet, when he was the MLA of the same constituency. The Siddipet Drinking Water Project, which took shape in 1996-97, cost Rs 60 Crores. It involved lifting water from Lower Maner Dam and supplying it to every household in about 180 villages in Siddipet constituency. The successful implementation of this project is a testimony to the vision and foresight of the Chief Minister.

A separate corporation “Telangana Drinking Water Supply Corporation” with Chief Minister as its Chairman and Minister Panchayatiraj and Information Technology as its Vice Chairman has been set up to oversee the execution and maintenance of the project and to pool funds from various sources. Rural Water Supply department, initiated recruitment of required staff for the project. For providing the right of way to the project, comprehensive land acquisition act has been promulgated. District collectors were appointed as authorities to complete the acquisition process in transparent and glitch-free way.

The State government is using latest technology for the project. Advanced Light Detection and Ranging (LIDAR) technology is utilized for a detailed survey of the Water Grid. Use of Hydraulic modeling software for determining the size of water pipelines, pumping capacity and height to which water would be pumped is envisaged.

ఆయుత చండీ యాగంపై అనవసర రాద్ధాంతం : వనం జ్వాలా నరసింహారావు

ఆయుత చండీ యాగంపై అనవసర రాద్ధాంతం

వనం జ్వాలా నరసింహారావు

ముఖ్యమంత్రి కల్వకుంట్ల చంద్రశేఖర్ రావు చేయ తలపెట్టిన ఆయుత చండీ యాగంపై కొందరు అనవసర రాద్ధాంతం చేస్తున్నారు. అలాగే, తెలంగాణాలో అనాదిగా జరుపుకుంటున్న బతుకమ్మ, బోనాలు, దసరా లాంటి పండుగలకు రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ప్రాధాన్యత ఇవ్వడాన్ని కూడా వాళ్లు విమర్శిస్తున్నారు. వీరి మాటలు మెజారిటీ తెలంగాణ ప్రజల మనోభావాలను దెబ్బతీసే విగా, వాళ్ల నమ్మకాలకు వ్యతిరేకంగా వున్నాయి. అనాదిగా, సృష్టి ఆరంభం నుంచీ, మనిషి అనే వాడు, దేశ కాలమాన పరిస్థితులకు అనుగుణంగా, రకరకాల ఆచార వ్యవహారాలను, కట్టుబాట్లను, నమ్మకాలను అనుసరిస్తూ రావడం జగమెరిగిన సత్యం. శ్రీరాముడే దేవుడని నమ్మేవాళ్లున్నారు, కాదు శ్రీ కృష్ణుడే అనేవాళ్లున్నారు. వారిద్దరూ కాదు పరమశివుడని మరికొందరంటారు. క్రమేపీ అనేక మతాలు, విధానాలు ఆచరణలోకి రావడంతో మనిషి కూడా మార్పులకు చేర్పులకు లోనవుతూ వస్తున్నాడు. సనాతన ధర్మాలను, ఆచారవ్యవహారాలను పాటించే వారు కొందరైతే, ఆస్తికత్వం నుంచి నాస్తికత్వం వరకూ మారిన వారు మరికొందరున్నారు.

ఇంతకీ ఎవరి నమ్మకం వాళ్లది. తమ నమ్మకమే గొప్పదనీ, ఇతరుల నమ్మకాలు తప్పనీ వాదించే ప్రయత్నం మంచిది కాదు. నమ్మకం విషయానికొస్తే యాగాలు-యజ్ఞాలు చేయడం కొందరికి అదో నమ్మకం. వాటివల్ల లోక శాంతి, ప్రజా ప్రయోజనం వుంటుందని భావించడం కూడా ఒక నమ్మకమే. అది నిజం కావచ్చు-కాక పోవచ్చు. కాని చేసే వాళ్లను తప్పు చేస్తున్న వాళ్లగా చిత్రీకరించడం అంతకన్నా గొప్ప తప్పు. చివరికి విమర్శకుల మాటలు ఎంతవరకు పోయాయంటే, ప్రజలను చంపడానికే యాగాలు అనేంతవరకూ పోయింది. భారతదేశంలోను, అనేక ప్రపంచ దేశాలలోను, అనేక మతాలు, నమ్మకాలు, మూఢనమ్మకాలు ఆచరణలో వున్నాయి. చైనా లాంటి  కమ్యూనిస్ట్ దేశాలలో కూడా ఇప్పటికీ మావో కు ఎంత ప్రాధాన్యం ఇస్తున్నారో అంతే ప్రాధాన్యం బుద్ధుడికీ ఇస్తున్నారు. కంబోడియాలో ప్రపంచంలో కెల్లా అతిపెద్దదైన అంగ్కార్ వాట్ దేవాలయం వుంది. బాంకాక్ లో రహదారుల పేర్లన్నీ రామ అక్షరంతో మొదలవుతాయి. ఎవరి నమ్మకం వాళ్ల ది.

యజ్ఞయాగాదులనేవి ఈ నాటివి కావు. మన భారతీయ సంస్కృతీ-సంప్రదాయాలతో పెనవేసుకునిపోయాయవి. విదేశాలలో కూడా ప్రాచుర్యం పొందిన మన వేదాలలో యజ్ఞాలు ప్రతిపాదించబడ్డాయి. యజ్ఞయాగాదుల విధి-విధానాల గురించి వివరంగా చెప్పడం కూడా జరిగింది. మానవాళిని అహర్నిశలూ రక్షించేవి కూడా యజ్ఞ ఫలాలే. మానవ జాతి జీవన విధానం ఆరంభానికి కారణం కూడా యజ్ఞ యాగాలే. మానవ జాతి సృష్టే యజ్ఞ సహితంగా జరిగిందంటారు. యజ్ఞం సాక్షాత్తు భగవత్ స్వరూపమే. జగత్ కళ్యాణానికి కారణం కూడా యజ్ఞయాగాదులే. దేవతార్చనతోనే హిందూ జీవన విధానం ముడిపడి వుంది. మానవ జీవితాన్ని ఫలవంతం చేసుకునేందుకు, తనను తాను సంస్కరించుకుని, ఆత్మోన్నతిని పొంది విశ్వ శ్రేయస్సుకు పాటుపడేందుకు యజ్ఞయాగాదులు చేయాలని పూర్వకాలం నాటి మహాఋషులు చెప్పారు. జీవుడు తల్లి గర్భంలో చేరినది మొదలుకుని, భూమిమీద అడుగుపెట్టినప్పటినుంచి, వివిధ సంస్కారాలతో సంస్కరించబడాలని వైదిక సాంప్రదాయాలు ఘోషిస్తున్నాయి. అలా సంస్కరించబడడానికి అమూల్యమైన ప్రక్రియ యాగాలు, యజ్ఞాలు చేయడం, చేయించడం. యజ్ఞాలు మహత్వ పూర్ణాలు, అవశ్యం ఆచరణీయాలు. పూర్వకాలంలో మాదిరిగానే ఈ నాటికీ సాధన, సంపద, నిబద్ధత, సంస్కారం, పూర్వ జన్మ పుణ్యం, నలుగురికి మేలు చేయాలన్న ఆలోచన కలవారు, యజ్ఞ యాగాలు చేస్తూనే వున్నారు. అలాంటివాటిలో రుద్ర యాగాలు, సూర్య యాగాలు, గణేశ యాగాలు, చండీ యాగాలు, శాంతి యాగాలు లాంటివి బహుళ ప్రచారంలో వున్నాయి. మనం చేయలేని దాన్ని మరొకరు చేస్తుంటే వారిని ప్రోత్సహించడం మన కనీస ధర్మం. విమర్శించకుండా వున్నా చాలు.

యజ్ఞ యాగాలు చేయడం ఫ్యూడలిజం లక్షణాలుగా కొందరు ఎద్దేవా చేస్తున్నారు. రాజులు-రాజ్యాలు పోయినా పరిపాలన పోలేదు అనే విషయం సామాన్యుడికి కూడా అర్థం అవుతుంది. రాచరికం పోయి ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వాలు ఏర్పడ్డప్పటికీ, పాలకులు-ప్రజలు అనే పద్ధతి కొనసాగుతూనే వుంది. ప్రజాస్వామ్య బద్ధంగా ఎన్నికైన వారు ప్రజల సంక్షేమ-అభివృద్ధికి బాటలు వేస్తూనే, అనేక రకాలుగా వారి ఆలనా పాలనా చూడాల్సిన బాధ్యత కూడా వుంది. ఉదాహరణకు వర్షాలు కురవకపోతే కృత్రిమంగా వర్షాలు కురిపించడం ఒక పద్ధతైతే, ఆధ్యాత్మిక పద్ధతిలో యజ్ఞ యాగాలు కూడా చేయొచ్చు. మంత్రాలకు చింతకాయలు రాలుతాయా అంటే రాలొచ్చు, రాలక పోవచ్చు. కాని, ప్రజల నమ్మకాలకు అనుగుణంగా నడచుకుంటే తప్పు లేదు కదా! ఆ బాధ్యత ప్రజాస్వామ్యయుతంగా ఎన్నికైన వారిదే.

ఓ మూడేళ్ల క్రితం భద్రాచలంలో అతిరాత్రం అనే ఒక మహా యజ్ఞం నిర్వహించారు కొందరు. నేను కూడా అందులో కొంత పాత్ర పోషించాను. విపరీతంగా ఎండలు కాస్తున్న ఏప్రియల్ చివరి, మే నెల మొదటి వారం రోజులవి. పన్నెండు రోజులు నిర్విఘ్నంగా సాగిన యజ్ఞం ఆరంభం నుంచీ, చివర వరకూ అడపదడప కుండపోతగా వర్షం కురుస్తూనే వుంది. అది కాకతాళీయం కూడా కావచ్చు. కాని భద్రాచలం చుట్టుపక్కల అంత మోతాదులో వర్షాలు ఆ క్రితం పది-పన్నెండేళ్లలో ఎప్పుడూ కురవలేదని ఇప్పటికీ అక్కడి వారు చెప్పుకోవడం జరుగుతోంది. శాస్త్రీయంగా, యజ్ఞం జరిగనన్ని రోజులు, ఆ తరువాత కూడా పరిసర ప్రాంతాలలో పరిశోధనలు చేశారు కొందరు సైంటిస్టులు. అద్భుతమైన ఫలితాలొచ్చాయి. అంతకు ఒక ఏడాది క్రితం, హిందువుల సంప్రదాయాలకు, నమ్మకాలకు, ప్రత్యక్ష సాక్ష్యంగా అద్భుతంగా సాగింది ఇలాంటి అతిరాత్రం పుణ్య యజ్ఞం కేరళలోని పంజాల్ గ్రామంలో. అప్పుడక్కడున్నది కమ్యూనిస్ట్ ప్రభుత్వం. మంత్రాలకు చింతకాయలు రాలుతాయని వాదించే ప్రబుద్ధులను నిశ్చేష్టులను చేస్తూ యాగం పరి సమాప్తమైన కొద్ది నిమిషాలలోనే, ఆకాశం మేఘావృతమై, కుండపోతగా వర్షం కురిసింది. యజ్ఞాన్ని తిలకిస్తున్న పదిలక్షలమంది జనం పులకించి పోయారు. ఇదొక నమ్మకం. ఫ్యూడలిజం లక్షణం కానేకాదు. భద్రాచలంలో జరిగిన యజ్ఞం తిలకించిన వారిలో అన్ని రకాల నమ్మకస్తులు వున్నారు. కమ్యూనిస్ట్ ఎమ్మెల్యే సారధ్య సంఘం సభ్యుడు కూడా. స్వయంగా ఆయన ఒకరోజు వచ్చి కార్యక్రమంలో పాల్గొన్నాడు. ఆయనే కాదు అనేక మంది పెద్దలు, అన్ని రాజకీయ పార్టీల వారు కూడా పాల్గొన్నారు.

మరో సంఘటన కూడా ఈ సందర్భంగా ఉదహరించడం మంచిదేమో! 1979 లో తిరుమల కొండ మీద భయంకరమైన నీటి కొరత ఏర్పడింది. రిజర్వాయర్లే కాకుండా బావుల్లో కూడా నీరు లేని పరిస్థితి ఏర్పడింది. యాత్రీకులను కొండ పైకి రావద్దని హెచ్చరించే ఆలోచన కూడా కలిగిందట. పరిష్కార మార్గాలు అన్వేషిస్తూనే అప్పటి ఎగ్జిక్యూటివ్ ఆఫీసర్ పీవీఆర్‍కె ప్రసాద్ సమస్యకు ఆధ్యాత్మిక పరిష్కారం ఏమన్నా వుందా అని శోధన సాగించారు. వేద వేదాంగ పారంగతుడు, భారత ప్రభుత్వం నుంచి పద్మ విభూషన్ గౌరవ పురస్కార గ్రహీత ఉప్పులూరి గణపతి శాస్త్రిని సంప్రదించారు. ఇలాంటి సమస్యలకు వేదాల్లో పరిష్కార మార్గాలున్నాయని, భగవంతుడి పట్ల పరిపూర్ణ విశ్వాసంతో, త్రికరణ శుద్ధిగా యజ్ఞం ఆచరిస్తే ఫలితం తప్పకుండా వుంటుందనీ ఆయన సలహా ఇచ్చారు. వరుణ జపం నిర్వహించి, వరుణ దేవుడి కరుణ పొందాలని నిర్ణయించుకున్నారు. ఒక రోజున శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి దేవాలయం లోని బంగారు వాకిలిలో, అర్థరాత్రి ఏకాంత సేవ పూర్తయ్యాక, తలుపులన్నీ వేశాక, హఠాత్తుగా భారీ గంటలు గణ-గణ మోగాయి. తెల్లవారుతూనే వరుణ జపానికి అన్నీ సన్నాహాలు అప్పటికే జరిగాయి. నవంబర్ 7 న ప్రారంభమైన వరుణ జపం, ఋత్విక్కుల వేద మంత్రోఛ్ఛారణల మధ్య మూడు రోజులు జరిగింది. ఆ సాయంత్రం వరకూ ఏ విశేషమూ జరగలేదు. హేళనలు మొదలయ్యాయి. విమర్శలు పుంజుకున్నాయి. ఇంతలో, క్షణాల్లో ఆకాశం ఉరిమింది. కుండపోతగా వర్షం కురిసింది. మర్నాడు ఉదయం ఏడు గంటల సమయంలో సహస్ర కలశాభిషేకం ఆరంభమయ్యే దాకా అలా కురుస్తూనే వుంది. ఇంతలోనే సమాచారం వచ్చింది. రిజర్వాయర్లన్నీ పొంగి పొర్లుతున్నాయని. విచిత్రం ఏంటంటే, ఒక్క తిరుమలలో తప్ప చుట్టుపక్కల ఎక్కడా వర్షం ఛాయలు కూడా కాన రాలేదు.  ఇదంతా కాకతాళీయమా? వేద మంత్రాల శక్తి ప్రభావమా? భక్తులు నమ్ముకున్న దేవ దేవుడి అనుగ్రహమా? ఈ విషయాలను స్వయంగా పీవీఆర్‍కె ప్రసాద్ గారు తన పుస్తకం (నాహం కర్తా, హరిః కర్తా) లో వివరంగా రాశారు.

యాగాలు చేయడం వల్ల ఫలితాలు స్పష్టంగా కనిపించిన మహత్తర నేపధ్యంలో, లోక కళ్యాణం కొరకు, విశ్వ శాంతి కొరకు, యాగాలన్నింటిలో శ్రేష్ఠమైన ఆయుత మహా చండీ యాగం చేయడానికి ముఖ్య మంత్రి కల్వకుంట్ల చంద్రశేఖర్ రావు సంకల్పించు కోవడం అభినందించాల్సిన విషయం. శత, సహస్ర చండీ యాగాలు చాలామంది చేశారు, చేయించారు కాని, ఇంతవరకు, ఒక్క శృంగేరి పీఠాధిపతి మినహా మరెవ్వరూ ఆయుత మహా చండీ యాగం చేసిన దాఖలాలు లేవు. బహుశా ఆయుత మహా చండీ యాగ నిర్వహణ కష్టతరమైంది కావడం మూలాన ఎవరూ సాహసించక పోయి వుండవచ్చు. మూడు వేల మందికి పైగా బ్రాహ్మణులు యాగ స్థలంలో వుంటూ నిత్యం పది వేల పర్యాయాలు దుర్గా పారాయణం చేయాలి ఈ యాగం సందర్భంగా. రెల్లు గడ్డితో భారీ యాగ శాల తయారు చేయాలి. వంద యజ్ఞ హోమ గుండాలు ఏర్పాటు చేయాలి.  ఆయుత మహా చండీ యాగం లక్ష చండీ యాగాలతో సమానం. ఆయుత చండీ యాగాన్నే శత సహస్ర చండీ యాగంగా కూడా అంటారు. ఒక చండీ యాగం కోటి యజ్ఞాల ఫలం, ఆయుత మహా చండీ యాగం లక్ష కోట్ల యజ్ఞాల ఫలంగా వేద పండితులు అంటారు. అత్యంత నియమ, నిష్ఠలతో ఈ యాగం చేయాల్సి ఉంటుందని కూడా వేద పండితులు చెపుతారు. యాగ పరిసమాప్తం ఐన తరువాత పూర్ణాహుతి వుంటుంది.

యజ్ఞ-యాగాలకు సంబంధించిన అనేక విషయాలను యధాతధంగా రికార్డు చేసి, భావితరాల వారికొరకు భద్రపరిచిన అమెరికా కాలిఫోర్నియా విశ్వవిద్యాలయం ఇండాలజిస్ట్ స్వర్గీయ డాక్టర్ ఫ్రిట్స్ స్టాల్ అన్న వాక్యాలు ఈ సందర్భంగా గుర్తుచేసుకోవాలి. "దేవాలయాలు, చర్చిలు, ఆకాశ హర్మ్యాలు నిర్మించడం, కాలం గడిచే కొద్దీ అవన్నీ శిథిలం కావడం తెలిసిందే. భాషలు-మతాలు పుట్టాయి, గిట్టాయి. ప్రపంచంలో అనేకానేక యుద్ధాలు జరిగాయి. అవన్నీ తాత్కాలికమే. వేదాలు, వైదిక సాంప్రదాయాలు, ఆచార వ్యవహారాలు, అనాదిగా మౌఖికంగా  ఒకరి నుంచి మరొకరికి, గురువు నుంచి శిష్యుడికి-తండ్రి నుంచి కుమారుడికి, శాశ్వతంగా ప్రచారం-ప్రసారం అవుతున్నాయి. పదార్థం-భౌతిక శరీరాలకున్న హద్దులకు అతీతంగా మానవ స్ఫూర్తి సాధించిన విజయం అమోఘం!". అందుకే, ఇందుకే యజ్ఞ యాగాలు చేయడం అవశ్యం. END 

Creation of Additional Districts in Telangana : Vanam Jwala Narasimha Rao

Creation of Additional Districts in Telangana

Vanam Jwala Narasimha Rao

MORE DISTRICTS FACILITATE 

EFFECTIVE GOVERNANCE

The Hans India (05-11-2015)

In India the district has always been the pivot of the structure of administration. With the acceptance of a Welfare State as the objective the emphasis in district administration has come to be placed overwhelmingly on development activities. District as the basic unit of field administration has been in existence through the ages. Independence and adoption of welfare state necessitated a complete reorientation of the concept of District Administration including its size. The District administration is headed by the Collector and District Magistrate drawn from IAS and is responsible among others for the general control and direction of the police which is headed by the Superintendent of Police. Basically, the DC has three major functions namely revenue, magisterial and developmental. A district with geographically bigger area and with population over and above 15 Lakhs, it may not be possible for the Collector to concentrate more on certain areas and subjects. In Telangana where the Government initiated number of programs like Mission Kakatiya, Drinking Water Project, Housing for all, Grama Jyoti, Harita Haram, Land Purchase and allotment to Dalits, variety of welfare measures and so on, it requires a smaller unit as district compared to the present size.

Telangana State Government has constituted a committee under the Chairmanship of Chief Secretary and the basic work of collection of data, specific features, etc. for creation of new districts in addition to the present 10 is in the process. When once the process is over number of districts may go up and if TRS election manifesto is any indication on the number it would be 24 districts and on an average each district will have a population of 15 lakhs as per 2011 census. As per the current data there are 681 districts in all the 29 states and no uniform guidelines or criteria seems to have been followed in dividing a particular state in to number of districts for administrative convenience. Not only regarding number of districts but also in case of number of Lok Sabha or Assembly segments there seems to be no criteria. There is gross inconsistency in the ratio between population, number of districts, number of Lok Sabha and Assembly segments.

Population of states varies between 20 Crores of Uttar Pradesh (16.49% of Country’s) to mere 6 lakhs of Sikkim (0.05% of Country’s) as well as 80 Lok Sabha members from UP to just one from Sikkim. Surprisingly for 80 MPs of UP there are 404 Assembly Segments where as for just one MP there are 32 Assembly segments in Sikkim. What has been the criterion is not known. Similarly ratio between Lok Sabha and Assembly segments in different states vary from 1:5 (UP) to 1:60 (Nagaland). While there are 404 Assembly segments for 80 Lok Sabha segments in UP for all the North East States put together the Assembly segments are as many as 412 as against a mere 13 Lok Sabha segments. How is this justified is also not known. Other than North East States the ratio varies from 1:5 in UP to 1:14 in Uttara Khand and Jammu & Kashmir. Majority of states the ratio between Lok Sabha and Assembly segments is 1:7. Whether the formation of districts or segmentation of Lok Sabha and Assembly has any uniform criterion and real representative is disputable. 

Coming to number of districts in different states compared to Telangana, Himachal Pradesh with a population of 68 Lakhs has 12 districts and sends 4 MPs and 68 MLAs. Uttara Khand has one Crore population in 13 districts with 5 MPs and 70 MLAS. Jammu & Kashmir has 1.25 Crores population, 22 districts, 6 MPs and 89 MLAs. Haryana has 2.53 Crores population, 21 districts, 10 MPs and 90 MLAs. Chhattisgarh has 2.55 Crore population, 27 districts, 11 MPs and 91 MLAs. Punjab has 2.77 Crore population 22 districts, 13 MPs and 117 MLAs. Assam has 3.12 Crore population, 32 districts, 14 MPs and 126 MLAs. Jharkhand has 3.29 Crore population 24 districts, 14 MPs and 81 MLAs. Against this even though Telangana State has 3.53 Crore population it has only just 10 districts, 17 MPs and 119 MLAs. Number of districts and number of Lok Sabha and Assembly segments are lesser when compared to the 8 states listed above. Even smaller states like Arunachal Pradesh which has just 14 Lakhs population has as many as 19 districts, Nagaland 11 with 20 Lakhs population and Meghalaya has 11 districts with 29 Lakhs population.

As far as other states are concerned Madhya Pradesh has 51 districts against 28 Lok Sabha segments, Odisha has 30 districts against 21 Lok Sabha segments, Rajasthan has 33 districts for 25 Lok Sabha segments, Karnataka has 30 districts for 28 Lok Sabha segments, Gujarat has 33 districts for 26 Lok Sabha segments. UP with 75 districts for 80 Lok Sabha segments and Bihar with 38 districts for 40 Lok Sabha segments have almost equal number of districts and Lok Sabha segments. However Maharashtra with 36 districts for 48 Lok Sabha segments, West Bengal 20 districts for 42 Lok Sabha segments, Tamil Nadu with 32 districts for 39 Lok Sabha segments, Andhra Pradesh with 13 districts for 25 Lok Sabha segments, Kerala with 14 districts for 20 Lok Sabha segments and Telangana with 10 districts for 17 Lok Sabha segments are the six states with lesser districts un-matching with Lok Sabha segments and population.

It is not only the number of districts but also that of Lok Sabha and Assembly segments needs to be enhanced to a reasonable level in Telangana. When this is done and when number of districts is increased in Telangana then one more election promise would be fulfilled. End

04-11-2015

మార్క్స్ లాంటి మహా మహానుభావులు కారణజన్ములే : వనం జ్వాలా నరసింహా రావు

మార్క్స్ లాంటి మహా మహానుభావులు కారణజన్ములే

వనం జ్వాలా నరసింహా రావు

నవ తెలంగాణ దినపత్రిక వేదిక (02-11-2015)

ఆధునిక ప్రపంచంలో మానవ విలువలకు నూటికి నూరుపాళ్లు అద్దంపట్టిన అతి గొప్ప సిద్ధాంతం "మార్క్సిజం-కమ్యూనిజం".

సాహిత్యానికీ, మానవ విలువలకూ, ఛాందసత్వానికీ, కమ్యూనిజానికీ, గతితార్కిక భౌతిక వాదానికీ, కర్మ సిద్ధాంతానికీ ఏదో ఒకరకమైన, అనిర్వచనీయమైన, విడదీయరాని అనుబంధం వుందేమో అనిపిస్తుంది. హిందూత్వం అనేది మతం అయినా, కాకపోయినా, మనిషి జీవించడానికి తగినటువంటి ఆదర్శమైన జీవనవిధానం. అలాగే, ఆధునిక ప్రపంచంలో మానవ విలువలకు నూటికి నూరుపాళ్లు అద్దంపట్టిన అతి గొప్ప సిద్ధాంతం "మార్క్సిజం-కమ్యూనిజం". హిందూత్వ కర్మ సిద్ధాంతం ప్రకారం, ఈ సకల చరాచర ప్రపంచమంతటికీ, భూతకాలంలో జరిగిన దానికీ, వర్తమానంలో జరుగుతున్న దానికీ, భవిష్యత్ లో జరగబోయే దానికీ, కర్త-కర్మ-క్రియ ఒక్కడే. ఏ పనిని, ఎప్పుడు-ఎలా-ఎవరి ద్వారా జరిపించాలో, జరిగినదాని పర్యవసానం ఏమిటో, లాభ నష్టాలేంటోనన్న విషయాలను నిర్ణయించే అధికారం ఒకే ఒక్కరికి వుంది. అంటే, ఎవరో ఒక "జగన్నాటక సూత్రధారి" స్వయంగా రచించి, నిర్మించి, దర్శకత్వం వహించిన భారీ సెట్టింగుల నిడివిలేని అద్భుతమైన నాటకంలో, సకల చరాచర ప్రపంచంలోని జీవ-నిర్జీవ రాసులన్నీ తమవంతు పాత్ర పోషించాయి. 

"ధర్మ సంస్థాపనాయ సంభవామి యుగేయుగే" అన్న వేదవాక్కు ప్రకారం, కార్ల్ మార్క్స్ లాంటి మహా మహానుభావులు-కారణజన్ములు-గొప్ప ఆలోచనాపరులు, అవనిలో అరుదుగా అవతరిస్తుంటారు. పెట్టుబడిదారీ ధన స్వామ్య-భూస్వామ్య వ్యవస్థ అనుసరించే దోపిడీ విధానాన్ని, వక్రమార్గంలో అది అభివృద్ధి చెందడాన్ని అన్ని కోణాల్లోంచి విశ్లేషణ చేసేందుకు, పరిణామక్రమంలో శ్రామికవర్గ నియంతృత్వం స్థాపించబడి, ఒకనాటి దోపిడీ వ్యవస్థే సామ్యవాద వ్యవస్థగా మార్పు చెందనున్నదని చెప్పేందుకు కార్ల్ మార్క్స్ తన కమ్యూనిస్ట్ సాహిత్యంలో ప్రాధాన్యమిచ్చాడు. ఒక వైపు అలా ప్రాధాన్యమిచ్చినప్పటికీ, ఆయన రాసిన ప్రతి అక్షరంలో మానవతా విలువలే ప్రతిబింబిస్తాయి. అరిస్టాటిల్ నుండి ఆయన తరం వరకు వేళ్లూనుకుంటూ వస్తున్న సామాజిక విశ్వాసాలను-విజ్ఞానాన్ని కూలంకషంగా సంశ్లేషణ చేయడానికి మార్క్స్ చేసిన ప్రయత్నంలో, స్వయం ప్రతిభతో నిండిన ఆయన ఆలోచనా ధోరణి ప్రస్ఫుటమౌతుంది. ఏ విధమైన పరిస్థితులుంటే మానవాభివృద్ధి సుసాధ్యమవుతుందన్న అంశాన్ని అందరికీ విశద పర్చాలన్న ఆతృత-ఆందోళన మార్క్స్ రచనల్లో-సాహిత్యంలో అణువణువునా దర్శనమిస్తుంది. ప్రతివ్యక్తి స్వేచ్ఛగా అభివృద్ధి చెందడంలోనే ఇతర వ్యక్తులందరి అభివృద్ధి సాధ్యపడి, తద్వారా సామాజికాభివృద్ధి జరిగేందుకు వీలవుతుందని, ఆ ప్రక్రియను వేగవంతం చేయాలనీ మార్క్స్ భావిస్తాడు. హేతుబద్ధ ప్రణాళిక-సహకార ఉత్పత్తి-పంపిణీలో సమాన వాటాల ఆధారంగా, అన్నిరకాల రాజకీయ-సామాజిక-ఉద్యోగ స్వామ్య అధికార క్రమానికి దూరంగా వుండే, ప్రజాస్వామ్య-లౌకిక వ్యవస్థ ఏర్పాటై తీరుతుందని మార్క్స్ నిర్ధారిత సిద్ధాంతంలో పేర్కొంటాడు. మార్క్స్ జీవించిన రోజుల నాటి ప్రపంచంలో-ఆ మాటకొస్తే ఇప్పటికీ, ఎప్పటికీ, మన చుట్టూ జరుగుతున్న వాస్తవాలకు-యదార్థ సంఘటనలకు అద్దంపట్టే తాత్త్విక-సామాజిక మార్గమే ఆయన ప్రవచించిన గతి తార్కిక భౌతికవాదం.

ఆ సిద్ధాంతాన్ని అన్వయిస్తూ, మానవ విలువలను-మానవాళి చరిత్రను మార్క్సిజం విశదీకరించే ప్రయత్నం చేసింది. మనుషుల మానసిక-ఆధ్యాత్మిక జీవనశైలి, ఆలోచనా సరళి, జీవిత లక్ష్యం-గమనం వారి-వారి మనుగడకు, సహజీవనానికి అవసరమైన భౌతిక పరిస్థితులపైనే ఆధారపడి వుంటాయి. మానవుడు తను బ్రతకడానికి అవసరమైన వాటిని ఉత్పత్తి చేసుకునేందుకు, ఎవరెవరితో, ఎటువంటి సంబంధ బాంధవ్యాలు ఏర్పాటు చేసుకోవాలనే దానిపైనే సమాజంలో వర్గాలు ఏర్పడతాయి. వీటికి అనుకూలమైన ఆర్థిక ప్రాతిపదికపైనే, సామాజిక-రాజకీయ సంస్థలకు-వ్యవస్థలకు అనుకూలమైన ఆలోచనల నిర్మాణ స్వరూపం ఏర్పాటవుతుంది. అందువల్లే వర్గపోరాటాల చరిత్రే సామాజిక చరిత్రంటాడు మార్క్స్. ఒక మజిలీ, లేదా దశ నుండి, దానికి పూర్తిగా విరుద్ధమైన వ్యతిరేక మజిలీకి, దశకు చరిత్ర పయనించి, సంశ్లేషణ దశలో ఉన్నత స్థాయికి చేరుకున్నప్పుడే శ్రామిక రాజ్య ఆధారితమైన వ్యవస్థ ఏర్పాటవుతుంది. కాకపోతే, ఈ విధమైన మార్పు జరగాలంటే, ఆద్యంతం విరుద్ధ-విభిన్న మార్గాలలో పయనించడం, విరుద్ధ-విభిన్న అంశాలను ఎదుర్కోవడం, ఒత్తిళ్లను-సంఘర్షణలను తట్టుకోవడం తప్పనిసరి. అంటే, సమాజంలోని వైరుధ్యాలే సంఘర్షణలకు దారితీసి, ప్రజా వ్యతిరేక వ్యవస్థను కూల దోసి, శ్రామిక రాజ్యస్థాపన ద్వారా వర్గ భేదాలు లేని సమసమాజ వ్యవస్థ ఏర్పాటవుతుందని మార్క్సిజం చెప్తుంది.

హిందూత్వ కర్మ సిద్ధాంతం ప్రకారం, ఒక "జగన్నాటక సూత్రధారి" స్వయంగా రచించి, నిర్మించి, దర్శకత్వం వహించిన భారీ సెట్టింగుల నిడివిలేని అద్భుతమైన నాటకంలో, సకల చరాచర ప్రపంచంలోని జీవ-నిర్జీవ రాసులన్నీ తమవంతు పాత్ర పోషించాలని చెప్పిన విషయాన్ని నిశితంగా పరిశీలిస్తే, కార్ల్ మార్క్స్ నిర్థారితవాద సిద్ధాంతంలో కూడా ఇలాంటి అంశాలే కనిపిస్తాయి. ఆయన కలలు కన్న కార్మిక రాజ్య స్థాపన పూర్వ రంగంలో "నిరంకుశ, భూస్వామ్య, ధన స్వామ్య వ్యవస్థ" కు వ్యతిరేకంగా శ్రామికవర్గం పోరాడుతుందని, దరిమిలా విజయం సాధిస్తుందనీ, ముందున్న వ్యవస్థ కూలిపోతుందని, శ్రామికవర్గ నియంతృత్వం స్థాపించబడుతుందని, కుల-మత-వర్గ-పేద-ధనిక తేడాలు సమసిపోతాయని మార్క్స్ జోస్యం చెప్పాడు. హిందూత్వ కర్మ సిద్ధాంతంలో మాదిరిగానే, జరిగినదానిని (భూతకాలం) విశ్లేషించి, జరుగుతున్నదానిని (వర్తమానకాలం) వ్యతిరేకించి, జరగాల్సినదాన్ని (భవిష్యత్ కాలం) ముందుగానే నిర్ణయించాడు. తన సిద్ధాంత ధోరణైన గతితార్కిక భౌతిక వాదాన్ని "యాంటీ థీసిస్‌, థీసిస్‌, సింథసిస్" అని పిలిచాడు. ఒకరకమైన "కర్త, కర్మ, క్రియ" అనొచ్చేమో. ఈ సిద్ధాంత సృష్టికర్త కార్ల్ మార్క్స్, వేళ్లూనుకున్న వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా జరుగుతుందని భావించిన వర్గపోరాటంలో, ఎవరి పాత్ర ఏమిటో ఆయనే నిర్దారించాడు. పాత్రను పోషించే విధానం కూడా ఆయనే వివరించాడు. కార్మిక-కర్షక రాజ్య స్థాపన తదనంతర పరిణామాలెలా వుండాలో, వుండబోతాయో కూడా ఆయనే నిర్ణయించాడు. ఆరంభం, అంతం అంతా కర్మ సిద్ధాంతంలో మాదిరిగానే, నిర్ణయించిన విధంగానే జరుగుతుందని తన సిద్ధాంతంలో చెప్పాడు. ఆయన చెప్పినట్లే చాలావరకు జరిగిందికూడా. చూసారా! మనం నమ్ముతున్న కర్మ సిద్ధాంతానికి మార్క్స్ చెప్పిన దానికి ఎంత పోలికో!

మార్క్స్ ప్రవచనాలకు, తదనుగుణంగా సంభవించిన సోవియట్ రష్యా- చైనా విప్లవానికి, శ్రామిక రాజ్య స్థాపన జరగడానికి వేలాది సంవత్సరాల పూర్వమే, వాల్మీకి మహర్షి సంస్కృతంలో రామాయణం రచించాడు. వాల్మీకి రచించిన రామాయణం సృష్టికర్తైన బ్రహ్మ ప్రేరణతోనే జరిగింది, అంటే జగన్నాటక సూత్రధారి అనుమతితోనే కదా. రామాయణంలోని పాత్రలను, చేయబోయే పనులను ముందుగానే యోగదృష్టితో కనిపెట్టాడు వాల్మీకి. శ్రీరామచంద్రమూర్తిని దైవంగా, మహావిష్ణువు అంశగా, జరగబోయే దాన్ని వివరంగా, రామాయణ గాధగా లోకానికి తెలియచెప్పాడు. శ్రీరామచంద్రమూర్తి త్రేతాయుగంలో జన్మించి, దుష్ట శిక్షణ, శిష్ట రక్షణ చేసి, ధర్మ సంస్థాపన చేసేందుకు అవతరించాడని తెలియచేసేదే రామాయణ కథ. శ్రీమహావిష్ణువుకు అత్యంత ఆప్తుడిగా, భక్తుడిగా, కాపలాదారుడిగా వుండే వ్యక్తి దైవా(ను)గ్రహానికి గురై, శ్రీరాముడికి శత్రువుగా, రావణాసురుడనే రాక్షసుడిగా పుట్టబోతున్నాడని ముందే ఊహించి రాశాడు వాల్మీకి.

మార్క్స్ గతితార్కిక-నిర్ధారిత సిద్ధాంతంలో పేర్లు లేకపోయినా, రష్యా-చైనాలో జరిగిన విప్లవాలకు నాయకత్వం వహించిన లెనిన్, మావోలు మార్క్స్ పరిభాషలోని శ్రీరామచంద్రుడి లాంటి వారే. రష్యా నిరంకుశ రాజు జార్ చక్రవర్తి, చైనా చాంగ్-కై-షెక్ లు రావణాసురుడిలాంటి రాక్షసులు. మార్క్స్ పరిభాషలోని నిరంకుశ-భూస్వామ్య-ధన స్వామ్య వ్యవస్థకు అధినేతైన మహా బలవంతుడు-రాక్షసరాజు రావణాసురుడు, "శ్రామిక వర్గం" లాంటి బలహీన శక్తులైన నర వానరుల కూటమి ఉమ్మడి పోరాటంలో ఓటమి పాలయ్యాడు. కూటమిని విజయపథంలో నడిపించింది నాయకత్వ లక్షణాలున్న యుద్ధ కోవిదుడు శ్రీరామచంద్రుడు. ఆయనకు తోడ్పడింది తమ్ముడు లక్ష్మణుడు, ఆచార్య లక్షణాలున్న హనుమంతుడిని ఏంగిల్స్ తో పోల్చవచ్చు. మార్క్స్ పరిభాషలో చెప్పుకోవాలంటే: మావో, లెనిన్, చౌ-ఎన్-లై, స్టాలిన్ కోవకు చెందినవారు. మార్క్స్ చెప్పిన "యాంటీ థీసిస్‌, థీసిస్‌, సింథసిస్" రామ రావణ యుద్ధంలోనూ అన్వయించుకోవచ్చు. మార్క్స్ కోరుకున్న "శ్రామిక-కార్మిక-కర్షక" రాజ్యమే రావణ వధానంతరం ఏర్పడిన "రామ రాజ్యం". కాకపోతే మార్క్స్ చెప్పడానికి వేలాది సంవత్సరాల క్రితమే వాల్మీకి చెప్పాడు.

మానవతావాదం అనాదిగా సాగుతున్న ఒక మహోద్యమం. విజ్ఞాన సముపార్జనకవసరమైన సూక్ష్మాతిసూక్ష్మ విషయాలకు సంబంధించిన ప్రతి అంశం, సంస్కృతీ-సాహిత్యాల సాంప్రదాయిక నేపధ్యం మీదనే ఆధారపడి వుండే రీతిలోనే మానవతావాద ఉద్యమానికి అంకురార్పణ జరిగింది. మేధావులు, సాహిత్యాభిలాషులు, శాస్త్రీయ దృక్ఫధంతో ఆలోచన చేసిన పలువురు, శతాబ్దాల పూర్వమే, మానవ విలువల పరిరక్షణకు ఆరంభించిన ఆ మహోద్యమం ఈ నాటికీ ప్రత్యక్షంగా-పరోక్షంగా వాటిని కాపాడేందుకు దోహదపడుతూనే వుంది. క్రైస్తవమత మానవతావాదమనీ, సాంస్కృతిక మానవతావాదమనీ, సాహితీ మానవతావాదమనీ, రాజకీయపరమైన మానవతావాదమనీ, మతపరమైన మానవతావాదమనీ రకరకాల పేర్లతో-ఎవరికి నచ్చిన విధంగా వారు పిలువసాగారు. రామరాజ్యమైనా, గ్రామరాజ్యమైనా, కార్మికరాజ్యమైనా, శ్రామికరాజ్యమైనా.. .. ... ... మానవతా దృక్పథం కలిగిందైతేనే, మానవ విలువలకు అర్థముంటుంది. అలా కానప్పుడు, ఏదో ఒక రూపంలో, మానవ విలువలు కాపాడబడేందుకు నిరంతర పోరాటం జరుగుతూనే వుంటుంది. ఆ పోరాటానికి మొదలు-చివర అంటూ ఏమీలేదు. సాహిత్యానికీ, మానవ విలువలకూ విడదీయని అనుబంధం వుందనీ, వుండితీరాలనీ నా భావన. End