Vote on account fulfills electoral promises : Vanam Jwala Narasimha Rao

Vote on account fulfills electoral promises

Vanam Jwala Narasimha Rao

The Hans India (23-02-2019)

Chief Minister K Chandrashekhar Rao presented the Vote-on-Account Budget of the Telangana State for the year 2019-20 on Friday to the state Assembly. This is the sixth Budget of the new State of Telangana and first in the second term. His budget speech for an hour touched every aspect of Telangana people and to put it in simple words, it is for the welfare of people. There are special reasons for Vote-on-Account Budget as detailed by CM in his speech. He said that once the Union Government introduced the full-fledged budget after elections the quantum of allocation to each state including Telangana would be known and hence there would be some clarity.

The state that came into existence on June 2,2014 as a separate one started its difficult and challenging journey of rebuilding and reinventing Telangana. The benedictions of God, support of nature and people helped Telangana to emerge as a strong and number one state in the country in several aspects.

Within a period of less than 5 years, Telangana has become a pioneer and a role model for the entire nation. The Telangana model of inclusive development has become a buzz word. Today thanks to umpteen welfare and development programs, every household is benefitted from one programme or other and many more than one.

KCR and his Government had no clue in the beginning with regards the formulation of budget for the year 2014-2015, the first year the Government came to power. To identify the major priority areas in each sector and resources required, the State government constituted 14 task forces. Based on the reports of the task forces, the first Budget of the Telangana State was presented to the State Legislature on November 5, 2015. Thus, the first Telangana Budget was a major departure from the past both in its approach and content, despite not having full comprehension about the financial position of the State. That Budget was in continuation of the Vote-on-Account Budget presented by the earlier Government of the undivided State. The first full-year Budget for 2015-16 was prepared without the benefit of having estimates for the full 12 months of the previous year.

By the time, the preparation of the State budget for 2016-17 was underway, the government was able to get a comprehensive idea about the trends in the State finances.  It is only after the income and expenditure under Plan and Non-Plan schemes from 31^st March 2015 to 31^stMarch 2016 was known clearly, the real basis for Telangana State budget calculation was arrived at. The first-year budget after formation of Telangana was on ad-hoc calculation based on earlier budgets and the second-year full-fledged budget is based on some exercise. Subsequently there was a total understanding and deep study department wise, scheme wise and priorities wise. Though the Budget for 2016-17 was the third Budget of the State, it was in a way, the first full-fledged Budget to be prepared after a comprehensive review of all items of expenditure and a realistic assessment of resources.

In the process, the fourth consecutive Budget, for the year 2017-2018, was both inspirational and message oriented. The Budget reflected the Government’s objective of reaching out to all sections of people, all those in the hereditary professions, all religions, people working in various fields, all government departments that are entrusted with the implementation of development and welfare schemes, lower income as well as middle income groups and with no exception.

The budget for the year 2018-2019 highlighted as to how the schemes and programs that were under implementation during the first four years could be standardized, stabilized and consolidated. This year’s vote-on-account details the happenings during the past five years and what would happen in the next five years.

CM in his speech dwelt in detail about every scheme. He said that the Government implements ‘Aasara’ pensions to ensure dignified life to the aged, widows, beedi workers, single women, filarial patients and the physically challenged. Through the scheme which brought happiness to several families, the amount that is being paid till now will now be doubled and eligibility age limit will be reduced to 57.

Chief Minister mentioned that his Government will introduce the second farm loan waiver scheme under which, as was done in his first term, outstanding crop loans of farmers up to Rs. 1 lakh will be taken over by the Government. This demonstrates unequivocally the Commitment of KCR Government towards the welfare of farmers. Referring to Kalyana Lakshmi and Shaadi Mubarak schemes CM said that these apart from providing financial assistance of Rs.1,00,116 for girl marriage which is a relief to the poor has almost eliminated the menace of child marriages in the State.

About “Rythu Bandhu” the CM said that, the scheme has been lauded as innovative by economists and agriculture scientists. He said that unlike Telangana scheme which covers all land owners without any limit on land holdings and without any conditions attached to such support couple of states and even center introduced the scheme with some riders. The amount to be paid per acre is raised to Rs 5000 per season amounting to Rs 10,000 per year.

Farmer Group Insurance Scheme for all the farmers in the age group of 18-59 is another one which CM mentioned. Under the scheme, the sum assured is Rs.5 lakh in the event of the death of the insured farmer. The premium under the Scheme is paid entirely by the Government to the Life Insurance Corporation of India.

In his budget speech CM made a mention to almost all welfare measures and how they benefited the people as well as the budgetary provisions made for each of them. To reduce infant and maternal mortality, said CM, the KCR-KIT scheme was introduced. This provides wage compensation of Rs.12,000 in case of male child and Rs.13,000 in case of female child and a kit worth of Rs. 2,000 containing items of utility for the mother and the child for women undergoing deliveries in government hospitals. CM said that as a result of KCR-KIT, the Infant Mortality Rate has come down significantly. Referring to Kanti Velugu CM said that the Government has taken up an unprecedented programme of conducting eye camps covering the entire population.

Referring to the focus on imparting quality education to the poor and the minority communities through the residential school system CM said that since the formation of the State, the Government has started 104 new residential schools for SCs, 53 schools for STs and 192 schools for minorities and 142 schools for BCs. The Government also started women residential colleges beginning with 30 in the first phase for SCs, 22 for STs and one for BCs.

The Government’s intention to introduce unemployment allowance in accordance with the election promise was announced by CM.  Detailing the Government’s commitment towards empowering local bodies as evident from the recent enactment of a new Panchayat Raj Act, CM said that every Gram Panchayat is mandated under the Act to strive to transform the village into a model village and to prepare a plan and a budget for implementing it. CM mentioned about irrigation projects, water supply and other infrastructure facilities in the State.

Vote-on-account is in the direction of fulfilling the promises made in election manifesto.

Fortify the last mile of governance : Vanam Jwala Narasimha Rao

Fortify the last mile of governance

Vanam Jwala Narasimha Rao
Telangana Today (25-02-2019)
Connecting Government and People

The Millennium Post, New Delhi (23-02-2019)

(Appointing change agents or public relations consultants at field level will help welfare schemes reach the beneficiaries better)

In a democratic society like India, people have several hopes, purposes, aspirations, ambitions, desires, requirements, passions, problems, needs and so on which is but natural. In addition to these, there are several avenues in the form of schemes and programs created by state and central Governments through which a citizen is benefited.

Against this background, people once in five years, elect the party, which in their view will fulfill their needs. The contesting parties also make promises in the form of election manifestos keeping in view the people’s welfare at large. Voters consider them and choose a particular party and elect to power.

The Government thus elected by them initiates and implements the promises it made in the manifesto. When it is done, people appreciate and admire and laud its efforts. The same party again and again elected to power in the process. Failing which, the same people will wait for five years to search for an alternative.

In the recent past some like-minded political and official personalities in a small conglomeration met and thoroughly discussed these and related issues to have an understanding of democratic functioning. Several who participated in that meet, expressed the opinion that, Chief Minister Kalvakuntla Chandrashekhar Rao, leader of TRS who has been elected to power in the state with millions of aspirations, would continue to administer in the same fashion as was done during the first term by initiating and implementing various welfare and development schemes for the all-round well-being of the people.

Optimum Utilization

But there were different views expressed by the participants, raising doubts about the optimum utilization of schemes by the eligible beneficiaries, despite taking every measure to see to it, that they reach everyone. They feel that, however well envisioned scheme that might be, when it comes to implementation, there could be some technical and other unintentional hitches that might come in the way of implementation. These need to be overcome necessarily.

The Telangana State Government from time to time has come out with number of schemes and programs benefiting millions of people belonging to almost all sections of the society. Thanks to media the information on these schemes are reaching properly to the prospective beneficiary and by and large they are able to access the scheme. Still there may be a gap in their reaching all. However, many keep enquiring about the procedure and process involved in availing the benefit from a couple of schemes.

            For instance the other day a domestic help enquired the process to avail the benefit of two-bed room house. She requested an influenced person to help in getting one allotted on her name. She was told to apply for the same and pat came the reply that no authority accepts the application. When this was enquired with the concerned authorities, it was found that she was right.

It is only when the Collector calls for applications for a particular village in accordance with guidelines specified in a Government Order, applications would be accepted. How many really know about this? Even if they know how do all will be able to apply?

Getting Left Out

            A similar request came from someone else for availing the benefit under Kalyana Lakshmi Scheme. Her doubt was when she should apply and how to apply on-line and things like that. After applying, though in many cases the response from the Government is quick and getting the amount is very well before the marriage, in few cases it takes sufficiently longer time due to technical or other reasons.

Similar cases may be there in overseas scholarship or fee reimbursement or Aasara pension or KCR Kits or regularization of a Sadabainama agreement or a deepam scheme or Rythu Bandhu or Rythu Bhima and so on. It could be even for obtaining various certificates like birth, death, income, cast and so on. Almost all in the society has some work or other with Government time and again. 

            In Telangana more than 20 million (2 Crores) people live in rural areas and the remaining 15 million (1.5 Crores) live in urban areas either in a town or in a city. According to the 2011 census, Telangana's literacy rate is 66.46%. This indicates one third of the people are illiterates and probably even among literates those who can understand the IT linked procedures like on-line application would be less in numbers. In a way they are computer illiterates. Despite various publicity modes to educate people on various schemes many may not be able to know all the details involved in availing a benefit.

            This is exactly where we may need to think of appointing Change Agents or public relations consultants at field level in service of people who will take care of the requirements of prospective beneficiaries in all aspects right from creating awareness to availing benefit of any scheme for which he or she is eligible. This is like an Agriculture Extension Officer for every 5000 acres to guide the farmer.

            Carrying Information

A change agent or the public relations consultant is a person from inside or outside the Government functioning who helps an individual in educating him or her about various aspects of a particular scheme, the procedure involved in applying, the persons whom he or she may have to meet, about various documents that are required to enclose to the application etc. In a way the Change Agent assists from end to end. The change agent plays a role of counsellor, guide, teacher, or researcher, a mediator or as an advocate for the individual on behalf of the government.

An Effective change agent demonstrates extraordinary versatility within a broad skill set. Some time they perform a specialize role to meet the specific need of individual with reference to a scheme. In due course he would be the mentor, facilitator and custodian of every data of the individual under his care. Thus the data bank of every individual citizen of the state could be developed.

At the rate of one Change Agent for every 2000 persons in rural areas and at the rate of one for every 3000 persons in urban areas the Government may recruit (rural 10, 000 and urban 5000 for a population of 2 Crores and 1.5 Crores respectively) 15,000 such Change Agents. At the rate of say some Rs 30-35,000 per month it may cost about Rs 600 Crores per annuum on them which is worthwhile spending.

These Public relations consultants at field level handle the public image of government. The job will involve to make the public aware of news relating to government, schemes in such a way as to create interest and make use of the benefits. This if seen as a feasible and practicable mechanism, the Government may possibly think of putting into practice. This can also help eliminate corruption, if any, in obtaining benefits from the schemes and programs of Government. This could be very well replicated at the National Level too.

పౌరసంబంధ సలహాదార్లు : వనం జ్వాలా నరసింహారావు

పౌరసంబంధ సలహాదార్లు

వనం జ్వాలా నరసింహారావు

ఆంధ్రజ్యోతి దినపత్రిక (22-02-2019)

ప్రజాస్వామ్యంలో ప్రజలకు అనేక ఆశలు, ఆశయాలు, అభిలాషలు, ఆకాంక్షలు, అవసరాలు, కోరికలు, సమస్యలు....ఇలా ఎన్నో వుంటాయి. వుండడం సహజం కూడా. ప్రభుత్వ పరంగా వివిధ పథకాల ద్వారా ఒక లబ్దిదారుడుగా పొందాల్సినవి కూడా ఎన్నో వుంటాయి. అవి కేంద్ర పథకాలు కావచ్చు, రాష్ట్ర పథకాలు కావచ్చు. వీటి నేపధ్యంలోనే ఐదేళ్లకోసారి జరిగే ఎన్నికల్లో ఇవి నెరవేర్చగలరని భావించిన పార్టీనే ఎన్నుకుని అధికారం కట్టబెడతారు. వీటికి అదనంగా రాజకీయ పార్టీలు కూడా ప్రజలకు ఫలానా మంచి జరగాలని భావించి, ఎన్నికల మేనిఫెస్టోలో తదనుగుణమైన వాగ్దానాలు చేస్తారు. ప్రజలు ఓటు వేసేటప్పుడు ఇవికూడా పరిగణలోకి తీసుకుంటారు. తామెన్నుకున్న ప్రభుత్వం తమ అవసరాలను తీర్చే విషయంలో కానీ, ఎన్నికల్లో చేసిన వాగ్దానాలు నెరవేర్చే విషయంలో కానీ, ఉదాసీనత ఏమాత్రం కనపర్చకుండా ప్రతి పథకం అమలుకు ఎన్ని విధాల వీలుంటుందో, అన్ని విధాల చర్యలు తీసుకుంటే ప్రజలు హర్షిస్తారు, ప్రభుత్వాన్ని అభినందిస్తారు. మళ్లీ-మళ్లీ గెలిపిస్తారు.

ఇటీవల కొందరు భావసారూప్యతకల రాజకీయ, అధికారస్వామ్య పెద్దలు తమదైన శైలిలో ఒక గోష్టి నిర్వహించి ఈ విషయాలపై కూలంకషంగా చర్చించారు. కోటి ఆశలతో ప్రజలు గెలిపించిన తెలంగాణ రాష్ట్ర సమితి, దాని అధినేత కల్వకుంట్ల చంద్రశేఖర్ రావు, మొదటి విడత ముఖ్యమంత్రి అయినప్పుడు ఎలా వారి ఆకాంక్షలకనుగుణంగా, అవసరాలను దృష్టిలో పెట్టుకుని పథకాల రూపకల్పన, అమలు చేశారో, అలానే, ఆ మోతాదులోనే పనిచేస్తే బాగుంటుందనీ, అలా తప్పక జరుగుతుందనీ, ప్రజల బాగోగులే పరమావధిగా ఈ విడత కూడా పాలన సాగుతుందనీ ఆ గోష్టిలో పాల్గొన్నవారు తమ అభిప్రాయాలను పంచుకున్నారు. కాకపోతే ఎంత పకడ్బందీగా పథకాల అమలుకు ఎన్నిరకాల చర్యలు తీసుకున్నప్పటికీ అర్హులైన అందరూ వాటి ఫలాలను ఎంతమేరకు ఆస్వాదించగలుగుతున్నారనే విషయంలో చర్చలో పాల్గొన్న వారు వేర్వేరు అభిప్రాయాలను వ్యక్తపరిచారు. ప్రభుత్వ ఉద్దేశం ఎంత మంచిదైనప్పటికీ, అమలు వరకు వచ్చేసరికి వుండాల్సిన సాంకేతిక, ఇతర సమస్యలు వుంటాయనే భావన గోష్టిలో వెల్లడైంది.

తెలంగాణ రాష్ట్ర ప్రభుత్వం వారూ-వీరూ అనే భేదం లేకుండా, సమాజంలోని అన్ని వర్గాల సంక్షేమం, అభివృద్ధి కొరకు, లక్షలాది ప్రజానీకం లబ్దిపొందే వందలాది పథకాలను ఒకటివెంట మరొకటి రూపకల్పన చేసి, ప్రవేశ పెట్టి, విజయవంతంగా అమలు చేస్తోంది. ప్రభుత్వం ప్రకటించి అమలుపరుస్తున్న ప్రతి పథకానికి చెందిన సమాచారం ఏదో ఒక మార్గాన, ముఖ్యంగా ప్రసార మాధ్యమాల ద్వారా, ప్రచారం పొంది, ప్రజలకు చేరువ, భవిష్యత్ లబ్దిదారుడికి కొంతమేరకు అర్థమై, దాని ఫలాలను వారు పొందే వీలుకలుగుతున్నది. అయినప్పటికీ, పలు కారణాలవల్ల, ప్రతి పథకం అర్హులైన ప్రతివారికి అర్థం కావడానికి, ఆ పథకం ద్వారా లబ్దిపొందాలంటే ఇమిడివున్న విధి-విధానాలు క్షుణ్ణంగా తెలుసుకోవడానికి, సరైన పద్ధతిలో దరఖాస్తు చేసుకోవడానికి కొంత ఇబ్బంది కలుగుతున్నదని కొంతమంది అభిప్రాయ పడుతున్నారు. చాలా మంది ఆయా పథకాల ద్వారా ఎలా పూర్తిగా లబ్దిపొందాలో తెలియక వారినీ-వీరినీ అడిగి కొంతమేరకు తెలుసుకోగలిగినా చాలా మందికి అప్పుడప్పుడూ సమస్యలు తప్పడం లేదు. ఇది అధిగమించడం ఎలా అని చర్చ గోష్టిలో జరిగింది.

   

ఉదాహరణకు ఇటీవల ఒకనాడు మా ఇంట్లో పనిచేసే పనిమనిషి తనకొక రెండు పడక గదుల ఇల్లు ఇప్పించమని నన్ను కోరింది. నేను పనిచేస్తున్న ఉద్యోగ రీత్యా ఆమెకు నేను సహాయపడగలనని ఆమె భావనై వుండవచ్చు. సరే..ముందు దరఖాస్తు చేసుకోమని సలహా ఇచ్చాను. ఎలా దరఖాస్తు చేసుకోవాలని మళ్లీ ప్రశ్నించింది. బహుశా సంబంధిత ఎమ్మార్వోకు దరఖాస్తు చేసుకోవాలేమో అనుకుని అలా చేయమన్నాను. తానూ ఎన్నోసార్లు అలా ఇద్దామని ప్రయత్నం చేశాననీ, కానీ, అలా వీలుకాలేదని చెప్పింది. అంతేకాదు...ఎవరూ దరఖాస్తులు తీసుకోవడం లేదని కూడా చెప్పింది. సరేనని నేను సంబంధిత ఉన్నతాధికారులతో మాట్లాడాను. మా పనిమనిషి చెప్పింది నిజమే అని అర్థమైంది. నిబంధనల ప్రకారం, ప్రభుత్వ ఉత్తర్వుల ప్రకారం, సంబంధిత జిల్లా కలెక్టర్, ఫలానా గ్రామానికి చెందినవారు దరఖాస్తులు పెట్టుకోమని ప్రకటించిన తరువాతే ఇల్లు కావాల్సినవారు అలా చేయాలి. ఈ విషయం ఎంతమందికి తెలిసే వీలుంది? అందరికీ తెలియాలని కూడా లేదు. కానీ అలా తెలియని చాలామందికి ఇళ్ళ అవసరం మాత్రం వుంది. ఇలాంటివారికి ఎవరో ఒకరు సహాయం చేయాలికదా?

ఇలాంటిదే మరొక అభ్యర్ధన వచ్చింది. కళ్యాణలక్ష్మి పథకం కింద ప్రభుత్వ సహాయం కావాలని అడిగారొకరు. ఆమె అనుమానం దరఖాస్తు ఎలా చేసుకోవాలని. ఆన్ప్లైన్ దరఖాస్తు చేసుకోవాలని ఎవరో ఆమెకు చెప్పారు. కాదు నేరుగా ఎమ్మర్వోకి అప్ప్లై చేసుకోవచ్చని మరొకరు చెప్పారట. మొత్తం మీద ఎదో ఒక విధంగా అవసరమైన అర్హులు దరఖాస్తు చేసుకోవడం, చాలా సందర్భాల్లో పెళ్ళికి ముందే వారి చేతికి పైకం అందడం జరుగున్నప్పటికీ, కొందరి విషయంలో దరఖాస్తు చేసుకునే విధానం సరిగ్గా అర్థం కాక ఆలస్యం కావడమో, అసలు దరఖాస్తే చేసుకోలేక పోవడమో జరుగున్నది. సాంకేతిక కారణాల వల్ల కూడా ఒక్కొక్కప్పుడు ఆలస్యం జరగవచ్చు. అందరూ కాకపోయినా కొంతమంది సిబ్బంది అలసత్వం కూడా కారణం కావచ్చు. ఎలా జరిగినా ఇబ్బందికి గురయ్యేది లబ్దిదారులే కదా! ఇలాగే విదేశీ విద్య స్కాలర్ షిప్ విషయంలోనైనా, ఆసరా పించన్ల విషయంలోనైనా, కేసీఆర్ కిట్స్ విషయంలోనైనా, సాదాబైనామా క్రమబద్ధీకరణ విషయంలోనైనా, రైతు భీమా-రైతు బందు విషయంలోనైనా, లేదా మరే పథకం విషయంలోనైనా జరిగే అవకాసం వుంది. జనన-మరణ ధృవీకరణ పత్రాలకు కానీ, ఆదాయ సర్టిఫికేట్లకు కానీ, కుల ధృవీకరణ పత్రాలకు కానీ ఇలా సమస్యలు తలెత్తే అవకాశం లేకపోలేదు. దాదాపు ప్రతి పౌరుడికీ ప్రభుత్వంతో ఎదో ఒక విధంగా అనునిత్యం అవసరం వుంటూనే వుంది. 

   

2011 జనాభా లెక్కల ప్రకారం, తెలంగాణాలో సుమారు 2 కోట్ల మంది జనాభా పల్లెల్లో, 1.5 కోట్ల మంది జనాభా పట్టణాల్లో-నగరాల్లో నివసిస్తున్నారు. అదే లెక్కల ప్రకారం అక్షరాస్యుల శాతం 66.46%. దీనర్థం మిగతా మూడవ వంతు ప్రజలు నిరక్షరాస్యులు. అక్షరాస్యులలో కూడా కంప్యూటర్ నిరక్షరాస్యులు చాలా మంది వుండే అవకాశం వుంది. వీరికి నిరక్షరాస్యుల లాగానే ఐటీ సంబంధిత సేవలు అర్థం కావు. ఎంత గొప్పగా ప్రభుత్వం ప్రచారం కలిగించినా, ఎంత భారీ మోతాదులో ప్రజలను చైతన్య పరిచినా, ఇంకా-ఇంకా చాలా మంది ప్రభుత్వ పథకాలను క్షుణ్ణంగా అర్థం చేసుకుని వాటికి తామెంత మేరకు అర్హులమో నిర్ణయించుకుని, తదనుగుణగా దరఖాస్తు చేసుకుని ఫలితాలను పొందగలరనేది ఆలోచించాల్సిన విషయమే.

సరిగ్గా ఈ నేపధ్యంలోనే పథకాల లబ్దికి “పౌరసంబంధ సలహాదార్ల” ఆవశ్యకత అనే అంశం తెరపైకి వచ్చింది. వీళ్ళు ప్రజావసరాల విషయంలో ప్రతి పౌరుడికీ వారి-వారి అవసరాలకు తగ్గట్లు, అర్హత ఆధారంగా, ఏఏ పథకానికి వాళ్ళు దరఖాస్తు చేసుకోవచ్చో, ఎలా చేసుకోవచ్చో, ఎప్పుడు చేసుకోవచ్చో, ఎందుకు చేసుకోవచ్చో అనే విషయాల్లో అవగాహన కలిగించడం దగ్గరనుండి దరఖాస్తు చేసుకుని లబ్ది పొందేటంతవరకు సహాయకులుగా వుంటారు. ప్రభుత్వం ఎప్పటికప్పుడు ప్రవేశ పెట్తున్న నూతన పథకాలను ప్రజల్లోకి తీసుకు పోవడం దగ్గరనుండి, పాత పథకాల్లో చోటు చేసుకున్న మార్పులు-చేర్పుల గురించి కూడా అవగాహన కలిగిస్తారు. ఉదాహరణకు ఆసరా పించన్ల వయోపరిమితి తగ్గింపు, పించన్ మొత్తం రెట్టింపు లాంటివి. దరఖాస్తు చేసుకునేటప్పుడు ఎవరెవరిని కలవాలో విశదీకరిస్తారు. వీళ్లు ఒక రకమైన “చేంజ్ ఏజంట్లు”. వ్యవసాయయ విస్తరణాదికారులు ఎలాగైతే ప్రతి ఐదువేల ఎకరాకొకరున్నారో, ఎలాగైతే వాళ్ళు రైతులను చైతన్య పరుస్తున్నారో అలాగే రకరకాల ప్రభుత్వ పథకాల విషయంలో వీరిని నియమించవచ్చు.

ఈ రకమైన “పౌరసంబంధ సలహాదార్లు” లేదా “చేంజ్ ఏజంట్లు” ప్రభుత్వ పరంగా కానీ, అవుట్ సోర్సింగ్ విధానంలో కానీ పనిచేసే వీలు కలిగించవచ్చు. ఏ విషయంలోనైనా పౌరుడికి ఆద్యంతాలు అండగా వుంటారు. ఆయన లేదా ఆమె పౌరులకు, లబ్దిదారులకు ప్రభుత్వ పక్షాన ఒక కౌన్సిలర్ లాగా, ఒక గైడ్ లాగా, ఒక ఉపాధ్యాయుడిలాగా, ఒక పరిశోధకుడిలాగా, ఒక సలహాదారుడిలాగా, ఒక మధ్యవర్తిలాగా, ఒక అడ్వొకేట్ లాగా వ్యవహరిస్తారు. ప్రభుత్వానికీ, పౌరుడికీ మధ్య ఒక వారదిలాగా వుంటారు. ఒక్కోసారి ఏదైనా ఒక ప్రత్యేక వ్యక్తిగత అవసరం వుంటే తగు రీతిలో సలహా కూడా ఇవ్వడానికి వీలుంటుంది. ఒక మెంటార్లాగా, ఒక ఫెసిలిటేటర్ లాగా, వ్యక్తులకు సంబంధించిన ప్రతి వివరాల సంరక్షకుడి లాగా కూడా వ్యవహరిస్తారు. ప్రతి పౌరుడి వివరాల డేటా బాంక్ కూడా రూపొందించుకోవడానికి వీలవుతుంది.

గ్రామీణ ప్రాంతాలలో ప్రతి 2000  మందికి ఒకరు చొప్పున పదివేలమంది, పట్టణ-నగర ప్రాంతాలలో ప్రతి 3000 మందికి ఒకరు చొప్పున ఐదువేలమంది, మొత్తం (10,000+5,000) 15,000 మంది పౌరసంబంధ సలహాదార్లు కావాల్సి వుంటారు. వీరికి నెలకు సుమారు రు. 35,000 జీత భత్యాల కింద ఇస్తే మొత్తం నెలకయ్యే వ్యయం రు. 50 కోట్లు, సంవత్సరానికి అయ్యే వ్యయం కేవలం రు. 600 కోట్లు మాత్రమే. ఎందుకీ ఆలోచన చేయకూడదు? భావ సారూప్యత కల రాజకీయ, అధికారస్వామ్య పెద్దలు తమదైన శైలిలో నిర్వహించిన గోష్టిలో వెలువడ్డ అభిప్రాయం ఇదే!!! ఇది అవసరమనుకుంటే, ఆచరణ సాధ్యమైతే ఆలోచన చేస్తే మంచిదేమో!

మహా నాయకులు నిత్య స్మరణీయులు : వనం జ్వాలా నరసింహారావు

మహా నాయకులు నిత్య స్మరణీయులు

వనం జ్వాలా నరసింహారావు

సూర్య దినపత్రిక (22-02-2019)

          అలనాటి అంతర్జాతీయ స్థాయి "రోల్ మోడల్" ఉద్దండ నాయకులు ప్రస్తుతం లేనే లేరని అనలేం కాని, ఆ స్థాయి రాజనీతిజ్ఞత, వారి తరహాలో తమ-తమ దేశాలకు ప్రాతినిధ్యం వహించిన తీరు, తమ దేశాల వాణినే కాకుండా వారి-వారి ప్రాంతాల గురించి ఆ మహా నాయకులు పడ్డ ఆరాటం, వ్యక్తిగతంగా, ఉమ్మడిగా తాము పోరాడుతున్న అంశాల విషయంలో వారు ప్రదర్శించిన నిబద్ధత, బహుశా, ప్రస్తుత అంతర్జాతీయ స్థాయి నాయకుల్లో లోపించిందనడం అతిశయోక్తి కాదు. దురదృష్టవశాత్తు, రాజనీతి శాస్త్రం అధ్యయనం చేసే నేటి తరం విద్యార్థులు కాని, వర్తమాన చరిత్ర కారులు కాని, ఆ మాటకొస్తే సాధారణ చదువరి కాని, యువత కాని, గత కాలం నాటి మహా నాయకుల గురించి తెలుసుకోవడానికి ఆసక్తి కనబరుస్తున్న దాఖలాలు అంతగా కనిపించడం లేదు. అప్పట్లో, అంతర్జాతీయ స్థాయిలో ఒక గోష్టి కాని, సమావేశం కాని, సదస్సు కాని, ప్రపంచ దేశాల సమ్మేళనం కాని, ఎప్పుడు-ఎక్కడ ఏ మూల జరిగినా, ఆ నిర్వహణలో కనిపించిన హంగూ-ఆర్భాటం, ఆనందం, అంగరంగ వైభవం ఇప్పట్లో లోపించిందనాలి. 

అగ్రరాజ్యాల మధ్య సాగుతున్న ప్రచ్ఛన్న యుద్ధాన్ని నివారించడానికి తెర పైకి తెచ్చిన అలీనోద్యమం తీరుతెన్నులు, నేటి తరంవారు, కనీసం తెలుసుకోవాలన్న-అవగాహన చేసుకోవాలన్న ప్రయత్నం కూడా చేయడం లేదే? అలానే 1955 నాటి జెనీవా సదస్సు గురించి కాని, ఆ రోజుల్లో జరిగిన ఐక్య రాజ్య సమితి సర్వ సభ్య సమావేశాల గురించి కాని, కామన్ వెల్త్ దేశాధి నేతల సమావేశాల గురించి కాని, బాండుంగ్ సమావేశంగా పిలుచుకునే ఆప్రో-ఏషియన్ సమావేశం కాని, 1954 లో జరిగిన జెనీవా సమావేశం కాని, అలాంటి మరెన్నో అంతర్జాతీయ సమావేశాల గురించి కాని నేటి తరం యువత తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేయకపోవడం విచారకరం.

అలనాటి అంతర్జాతీయ స్థాయి అగ్ర నాయకుల పేర్లలో ప్రముఖంగా చెప్పుకోదగ్గవి: జవహర్లాల్ నెహ్రూ, ఆయన కుమార్తె ఇందిరా గాంధీ, జాన్ ఫిట్జ్ గెరాల్డ్ కెన్నెడీ, నికితా కృశ్చేవ్, చార్లెస్ డి గాలె, డేవిడ్ బెన్ గ్యూరియన్, ఆయన వారసురాలు గోల్డా మీర్, మార్షల్ టిటో, గమాల్ అబ్దుల్ నాజర్, చౌ-ఎన్-లై, మావో సేటుంగ్, సిరిమావో బండార నాయికే, విల్లీ బ్రాండ్ట్, సుకర్ణో, క్వామే ఎన్ క్రుమా, ఫిడల్ కాస్ట్రో, హోచిమిన్, నెల్సన్ మండేలా.....లాంటి వారు.

జవహర్లాల్ నెహ్రూ, భారత ప్రప్రధమ ప్రధాన మంత్రి. ఐక్య రాజ్య సమితి విధానాలకు ఆయన తన సంపూర్ణ మద్దతిచ్చేవారు. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా, శాంతిత్వ వాదనకు, ఆయన పేరు పర్యాయపదం అనవచ్చు. అలీనోద్యమ వ్యవస్థాపకుడిగా, అలనాటి అగ్ర రాజ్యాలైన అమెరికా, రష్యా దేశాల ఆధిపత్యాన్ని ఎదిరించిన వాడిగా, ఆ రెండు దేశాలకు చెందకుండా అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలు మధ్యే మార్గాన్ని అనుసరిచేట్లు చేసిన వాడిగా, చరిత్రలో ఆయనో సుస్థిర స్థానాన్ని సంపాదించుకున్నాడు. చైనా దేశంతో "పంచశీల" పేరుతో శాంతి-సహజీవనం దిశగా ఒప్పందం చేసుకున్నాడాయన. 

నెహ్రూ కూతురు ఇందిరా గాంధీ కూడా తండ్రి మార్గంలోనే అంతర్జాతీయ స్థాయి నాయకురాలిగా ఆయన తదనంతరం పేరు తెచ్చుకుంది. భారత దేశానికి మొదటి పర్యాయం మూడో ప్రధాన మంత్రిగా,  ఆ తరువాత ఆరవ ప్రధాన మంత్రిగా హత్యకు గురయ్యేదాకా ఇందిరాగాంధీ పని చేశారు. ఆమె కాలంలో అంతర్జాతీయ స్థాయిలో మంచి గుర్తింపు తెచ్చుకున్న దేశంగా భారత దేశానికి పేరొచ్చింది. రాజకీయ, ఆర్థిక, సైనిక పరంగా దక్షిణ ఏషియా ప్రాంతంలో ఒక గొప్ప రాజ్యంగా అవతరించింది భారత దేశం. బంగ్లాదేశ్ ఆవిర్భావం, పాకిస్తాన్ పై భారత్ గెలుపు ఆమె నేతృత్వంలో సాధించినవే. అలీనోద్యమానికి కూడా అమె చేసిన కృషి అమోఘం.అలానే పాలస్తీనా విమోచనోద్యమానికి ఆమె ఇచ్చిన మద్దతు మరువరానిది.

జాన్ కెన్నెడీ అమెరికా దేశపు 35 వ అధ్యక్షుడుగా, తాను హత్యకు గురయ్యేవరకు పనిచేశారు. ఆయన కాలంలోనే "బే ఆఫ్ పిగ్స్" దాడి, క్యూబన్ మిస్సైల్ సంక్షోభం, బెర్లిన్ గోడ నిర్మాణం, ఆఫ్రికా-అమెరికా పౌర హక్కుల ఉద్యమం తో సహా వియత్నాం పైన యుద్ధంలో అమెరికా మితిమీరిన జోక్యం చోటు చేసుకున్నాయి. అతి పిన్న వయసులోనే అమెరికా అధ్యక్ష పదవిని చేపట్టిన కెన్నెడీ, అచిర కాలంలోనే ప్రపంచ స్థాయి అగ్రనాయకుడిగా గుర్తింపు తెచ్చుకున్నాడు. ఆయన తదనంతరం అమెరికాకు ఎంతో మంది అధ్యక్షులు వచ్చినప్పటికీ ఆయన కొచ్చిన గుర్తింపు ఇంతవరకు మరెవ్వరికీ రాలేదనవచ్చేమో!

సోవియట్ యూనియన్‌కు ప్రధాన మంత్రిగా నికితా కృశ్చేవ్ వుండేవారు. జర్మనీ ఐక్యత కొరకు కృశ్చేవ్ నిరంతరం కృషి చేసేవారు. నవంబర్ 1958 లో ఆయన ఆ దిశగా అమెరికాకు, ఇంగ్లాండుకు, ఫ్రాన్స్ దేశానికి ఒక అల్టిమేటం కూడా ఇచ్చారు. తక్షణమే, ఆరు నెలలు గడిచే లోపున తూర్పు-పశ్చిమ జర్మనీ దేశాలతోను, సోవియట్ యూనియన్ తోను శాంతి ఒప్పందం చేసుకోమని కోరాడు కృశ్చేవ్. అలా జరగని పక్షంలో, సోవియట్ యూనియన్ తనంతట తానే తూర్పు జర్మనీతో శాంతి ఒప్పందం చేసుకుంటుందని కూడా హెచ్చరించాడు.

చార్లెస్ డి గాలె ఫ్రాన్స్ ఐదవ గణతంత్ర రాజ్య వ్యవస్థాపకుడి గాను, ఆ దేశానికి అధ్యక్షుడి గాను, ఫ్రెంచ్ సైన్యాధినేతగాను, ప్రముఖ రాజనీతిజ్ఞుడిగాను, ఆ రోజుల్లో యావత్ ప్రపంచానికి చిరపరిచితుడు. 1958 లో ఫ్రెంచ్ రిపబ్లిక్ స్థాపన జరగడానికి చాలా కాలం క్రితమే, ఆ దేశానికి, 1945 లోనే ఐక్య రాజ్య సమితి భద్రతా మండలిలో శాశ్వత సభ్యత్వం పొందడానికి కారణ భూతుడు డి గాలె. నాటో సైనిక కూటమి నుంచి ఫ్రాన్స్ దేశాన్ని ఉపసంహరించుకోవడమే కాకుండా, ఐరోపా సమాజంలో బ్రిటన్ దేశానికి ప్రవేశం కలగకుండా వీటో అధికారాన్ని ఉపయోగించిన వ్యక్తి డి గాలె. అమెరికా, సోవియట్ యూనియన్ దేశాల మధ్య సమతుల్యం పాటించుకుంటూ, ఒక పటిష్టమైన దేశంగా ఫ్రాన్స్ ను అభివృద్ధి చేయాలన్న విషయంలో డి గాలె ఎన్నడూ రాజీపడలేదు.

అలాగే...ఇజ్రాయిల్ కు చెందిన గోల్డా మీర్, బెన్ గ్యూరియన్ లు. ఆ దేశ నాల్గవ ప్రధాన మంత్రిగా అధికారంలో వున్న గోల్డా మీర్ ను ఇజ్రాయిల్ రాజకీయాలలో "ఐరన్ లేడీ" గా అభివర్ణించే వారు. గోల్డా మీర్ అనేక మంది ప్రపంచ నాయకులను కలిసి ఆమె కలలు కన్న రీతిలో, మధ్య ప్రాచ్య ప్రాంతంలో శాంతి స్థాపనకు కృషి చేశారు. ఆమెకు ముందు ప్రధానిగా పని చేసిన డేవిడ్ బెన్ గ్యూరియన్ ఇజ్రాయిల్ రాజనీతిజ్ఞుడిగాను, జాతి పిత గాను ప్రసిద్ధికెక్కాడు. ప్రప్రధమ ఇజ్రాయిల్ ప్రధాన మంత్రిగా బెన్ గ్యూరియన్ పనిచేశారు. 1948 లో జరిగిన అరబ్-ఇజ్రాయిల్ యుద్ధంలో తన దేశానికి నాయకత్వం వహించడమే కాకుండా, వివిధ జ్యూయిష్ సైనిక సంస్థలను, ఇజ్రాయిల్ సైన్యాన్ని కలిపి సమైక్యంగా పోరు సల్పారు.

యుగోస్లేవియా విప్లవకారుడిగా, ఆ దేశ రాజనీతిజ్ఞుడిగా గుర్తింపు పొందిన మార్షల్ టిటో, వివిధ హోదాలలో తన దేశానికి ఎనలేని సేవ చేశాడు. నెహ్రూ, నాజర్, ఎన్ క్రుమా, సుకర్ణో లతో కలిసి అలీనోద్యమ ప్రధాన నాయకుడిగా అంతర్జాతీయ దృష్టిని ఆకర్షించారు. అలీనోద్యమ ప్రప్రధమ సెక్రటరీ జనరల్ గా ఆయన ఎంపికయ్యారు. సోషలిస్ట్ ఫెడరల్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ యుగోస్లేవియా ప్రధాన మంత్రిగా, ఆ తరువాత తొలుత అధ్యక్షుడిగా, పిదప యావజ్జీవిత అధ్యక్షుడిగా అధికారంలో వున్న ఆయన అంతర్జాతీయ స్థాయిలో తిరుగులేని నాయకుడని పేరు తెచ్చుకున్నాడు.

ఇక గమాల్ అబ్దుల్ నాజర్ విషయానికొస్తే...ఆయన, ఈజిప్ట్ దేశానికి రెండవ అధ్యక్షుడిగా చనిపోయేంత వరకు వున్నారు. అగ్ర రాజ్యాల ఆధిపత్యానికి వ్యతిరేకంగా, 1956 లో "సూయజ్‌ కెనాల్ కంపెనీ"  ని జాతీయం చేయడంతో ఈజిప్ట్ లోను, మొత్తం అరబ్ ప్రపంచంలోను తిరుగులేని నాయకుడిగా గుర్తింపు పొందాడు. సిరియాతో కలిసి "యునైటెడ్ అరబ్ రిపబ్లిక్" ను స్థాపించాడాయన. ఆయన మరణం ప్రపంచ నాయకులనెందరినో కదిలించింది. యావత్ అరబ్ ప్రపంచానికి చెందిన నేతలు ఆయన అంత్య క్రియలకు హాజరయ్యారు. జోర్డాన్ రాజు హుస్సేన్, పాలస్తీనా విమోచనోద్యమ నాయకుడు యాసర్ అరాఫత్ బహిరంగంగా కంట తడి పెట్టుకున్నారు. లిబియాకు చెందిన కల్నల్ గడాఫి ఉద్వేగంతో రెండు పర్యాయాలు స్పృహ తప్పి పడిపోయాడు!

"పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ చైనా" ప్రప్రధమ ప్రధాన మంత్రిగా పనిచేసిన చౌ-ఎన్-లై చనిపోయేంతవరకు పదవిలో కొనసాగారు. కొరియా యుద్ధం నేపధ్యంలో, పశ్చిమ దేశాలతో శాంతి కొరకు ఆయన పాకులాడాడు. అమెరికాతో,  తైవాన్‌తో, సోవియట్ యూనియన్‌తో, భారత దేశంతో, వియత్నాంతో తలెత్తిన సంఘర్షణల నేపధ్యంలో, చౌ-ఎన్-లై సామరస్య పూరకంగా సమస్యలను పరిష్కరించుకునే దిశగా కొన్ని విధాన పరమైన నిర్ణయాలను తీసుకున్నాడు. ఆయన మెంటర్ మావో సేటుంగ్  "పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ చైనా" వ్యవస్థాపకుడు. చైనా కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ వ్యవస్థాపకులలో మావో ఒకరు. మార్క్స్, లెనిన్‌ల సరసన కమ్యూనిజాన్ని వ్యాపింప చేయడంలో కృషి చేసిన త్రిమూర్తులలో ఆయనొకరు. ప్రపంచ చరిత్రకు ఆయన చేసిన తోడ్పాటు చరిత్ర గతినే మార్చిందనాలి.

పాలస్తీనా నాయకుడిగా, పాలస్తీనా విమోచన సంస్థ అధ్యక్షుడిగా యాసర్ అరాఫత్ చరిత్రలో సుస్థిరమైన స్థానాన్ని సంపాదించుకున్నాడు. పాలస్తీనా జాతీయ అథారిటీకి ప్రధమ అధ్యక్షుడిగా ఆయన పనిచేశారు. పాలస్తీనా స్వయం ప్రతిపత్తి కొరకు తన జీవితాంతం ఇజ్రాయిల్‌తో ఆయన పోరాటం సాగించాడు. అసలు ఇజ్రాయిల్ ఉనికే వద్దన్న అరాఫత్ ఆ తరువాత రాజీపడి, ఐక్య రాజ్య   సమితి తీర్మానానికి అనుగుణంగా తన విధానాన్ని మార్చుకున్నాడు. శ్రీలంక ప్రధానిగా సిరిమావో బండారు నాయిక ఎన్నో సార్లున్నారు. ఆమె ప్రధానిగా పనిచేయడమే కాకుండా ప్రపంచ వ్యాప్తంగా నాయకురాలిగా గుర్తింపు తెచ్చుకున్నారు.

విల్లీ బ్రాండ్ట్ జర్మనీ దేశానికి చెందిన రాజకీయ నాయకుడు, రాజనీతిజ్ఞుడు. ఫెడరల్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ జర్మనీ ఛాన్స్ లర్‍ గా పనిచేశారు. పశ్చిమ జర్మనీ, సోవియట్ అనుకూల దేశాల మధ్య సయోధ్య కుదిరించడానికి ఆయన చేసిన కృషికి గుర్తింపుగా, విల్లీ బ్రాండ్ట్ కు నోబెల్ శాంతి బహుమానం లభించింది. ఇండోనేషియా ప్రధమ అధ్యక్షుడిగా పనిచేసిన సుకర్ణో, ఆ పదవిలో 22సంవత్సరాల పాటు కొనసాగారు. ఇండోనేషియాను వామపక్ష భావాల దిశగా మళ్లించి, ఇండొనేషియన్ కమ్యూనిస్ట్ పార్టీకి తన పూర్తి మద్దతిచ్చారు. అంతర్జాతీయ స్థాయిలో తన దేశానికి ప్రాముఖ్యత-గుర్తింపు తెచ్చేందుకు, సామ్రాజ్యవాద దేశాలకు వ్యతిరేకంగా మూడో ప్రపంచ దేశాలను కూడగట్టాడాయన. అలీనోద్యమంలో ప్రముఖ పాత్ర వహించారు.

క్వామే ఎన్ క్రుమా ఘనా దేశానికి తిరుగులేని నాయకుడుగా వుండేవారు. బ్రిటీష్ వలస రాజ్యంగా వున్న ఘనాకు స్వాతంత్ర్యం సంపాదించడంలో కీలక పాత్ర పోషించిన ఎన్ క్రుమా ఆ దేశానికి ప్రధమ అధ్యక్షుడి గాను, ప్రధమ ప్రధాన మంత్రి గాను పనిచేశారు. ఆఫ్రికన్ యూనిటీ సంస్థ వ్యవస్థాపకుల్లో ఆయనొకరు. లెనిన్ శాంతి బహుమతిని అందుకున్నారు ఎన్ క్రుమా. వియత్నాం కమ్యూనిస్ట్ విప్లవ నాయకుడిగా ప్రసిద్ధికెక్కిన హో చి మిన్ ఆ దేశాధ్యక్షుడిగా, ప్రధాన మంత్రిగా పనిచేశారు. వియత్నాం స్వాతంత్ర్యం కొరకు పోరాటం సాగించిన హో చి మిన్, కమ్యూనిస్ట్ పాలనలోని వియత్నాం ప్రజాస్వామ్య రిపబ్లిక్ ను స్థాపించారు. ఫ్రాన్స్ దేశాన్ని ఓడించిన ఘనత ఆయనదే.

ఎలిజబెత్ రాణి తర్వాత బహుశా ఎక్కువ కాలం అధికారంలో వున్న వ్యక్తి ఫిడల్ కాస్ట్రోనే. లాటిన్ అమెరికాలో కాస్ట్రోను మించిన కమ్యూనిస్ట్ నాయకుడు మరొకరు లేరు. కమ్యూనిస్ట్ విప్లవ పంథాపై ఆయనకు గట్టి పట్టుంది. మరణించేవరకూ ఆయన క్యూబాకు తిరుగులేని నాయకుడు. అప్పటి నుంచి తానే పదవిని ఆశించనని, చేపట్టనని ప్రకటన చేశారు. నెల్సన్ మండేలా గురించి ఎంత చెప్పినా తక్కువే. దక్షిణాఫ్రికా మహాత్మా గాంధీగా ఆయన్ను పిలిచేవారు. అలాంటి మహా నాయకులు అరుదుగా వుంటారు. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే, గత కాలంలో ఇలాంటి మహా నాయకులు మరికొందరుండవచ్చు....ఏరీ అలాంటి నాయకులిప్పుడు?

Broad National Interests and Concerns : Shared by CM KCR with Chairman 15th Finance Commission

Broad National Interests and Concerns

Shared by CM KCR with 

Chairman 15th Finance Commission

19-02-2019, Hyderabad

I will briefly share with you my concerns with regard to broad national interests, some of which may be outside the remit of the Finance Commission. The reason for sharing these concerns with you is that as an important and prominent Constitutional and expert body, you are better placed to flag these issues of national concern for the serious consideration of the Union Government. We are confident that your suggestions will have greater force in influencing the thinking of the Central Government. 

·       As a nation, we need to introspect where we stand in comparison to many contemporary nations. I feel that piecemeal and half- hearted measures taken so far will not suffice. We have to make a paradigm shift in our institutional structure and official business processing. Let me cite some examples.

·       India has 40 crore acres of arable land and 70,000 TMC of surface water is available. We can provide irrigation by traditional means alone to each acre of arable land with only 40,000 TMC of water in our country. By following efficient irrigation systems such as drip, sprinkler and piped irrigation, the task of universal irrigation could be achieved with much lesser quantity of water. Nature has provided us in a way, enough water that can meet the requirements of every acre of land.

·       Despite several programs and schemes taken in the past, the fact is that only 5.5 crore acres (14%) of agricultural land is under canal irrigation.  Several well-known factors namely, inter-State issues, legal hurdles, delays in land acquisition, rehabilitation and resettlement, poor project planning, and implementation are the main impediments for water sector projects.

·       Inter-State River Water Dispute Tribunals take decades to give their verdict. What a State can do with this kind of speed?

·       After the formation of Telangana in 2014, Government of India was requested to refer the matter of determining river water rights of newly formed State to the Tribunal under section 3 of Inter State River Water Disputes Act, 1956. Even after lapse of so many years, the matter has not been referred to the tribunal. This kind of apathy runs across the system and various sectors.

·       Can a country afford to waste its resources due to inefficient individuals, institutions and processes when the immediate need is to maximise growth. In order to neutralize perverse incentives of individual Tribunals, the proposal to set up a permanent River Water Dispute Tribunal is under consideration by the Government of India for quite some time but without any tangible progress.

·       If legal process is time consuming and insensitive to the national concerns, what about setting up an alternative dispute resolution mechanism for this purpose. The successive governments have failed to take any institutional initiative encouraging the States concerned to discuss the issues and come around to accept a mutually beneficial solution. In cases where such meditative and arbitration mechanism fail, one has to necessarily resort to legal recourse.

·       At our level, we have tried to cross various hurdles.  However, all of us have to join hands in this process.  Soon after formation of Telangana State, despite absence of any institutional mechanism, we have successfully resolved our differences in water sector with Maharashtra and Karnataka. Kaleshwaram project is the living example of such negotiated agreements in water sector.

·       Another issue that I would like to highlight is unlimited, unbridled and unending litigation. Can we find a way to prevent frivolous PILs?

·       There are countries that were poorer than us, but they have achieved remarkable growth by leveraging their economies to much greater extent.

·       China has consistently maintained a high growth rate from 1979 onwards with a very rapid growth from 1992 onwards continuously for more than 25 years. The GDP of China was less than that of India till 1971. Now it is 4 times of India’s GDP. Why could we not do it? China’s stellar economic growth in the past 4 decades can be attributed to the proactive and visionary approach of its Government.

·       East Asian Tigers like South Korea, Singapore and Taiwan and ASEAN countries like Malaysia, Indonesia, Thailand, Vietnam, Singapore, Philippines, etc., achieved miraculous growth. Japan rose from ashes to become a country with one of the highest per capita incomes in the world.

·       Can’t we leverage the wealth and inner strength of our country and its economy? What is stopping us? It is not an insurmountable problem, but it is a mindset issue. Country needs a new direction as 70 years have passed since independence and still, we are struggling for basic minimum needs. Significant chunk of our people are still Jobless and poor. Let us not talk of ‘Best practices’… Let us think of ‘Next practices’.

·       National agenda has to be changed and routine budgets year after year and usual methods and conventional thinking will not bring any big changes.

·       We have to get rid of poverty of thought and plan big instead of incremental thinking! Out of the box thinking is the need of the hour.

·       If we have to develop India, we have to empower the States. Time has come for reinventing India by setting a development-centric national agenda and move away from centralization.

·       India needs a new economic model that has States at the forefront. Growth of the States is the growth of country. At present, growth of the country is nothing but the growth of hardly 8 to 10 States in the country. Other States are much behind. If the country has to grow and achieve its potential each State has to grow duly leveraging its resources and potential.

·       States need to be given more space to prioritise issues at their level. Even in the subjects listed under the State List, there are numerous Centrally sponsored schemes.

·       Even during Sarkaria Commission discussions, States proposed for abolition of Concurrent List. States expressed the view that the Concurrent List has been operated by the Union in a monopolistic and unilateral manner as if it were a second Union List.

·       On the subjects listed in the Concurrent List, most of the laws are made by Parliament like criminal law, forests, bankruptcy, trade unions, welfare of labour, legal, medical and other professions, education, electricity, etc.

·       Even some of the subjects which were earlier in the State List like education, forests, weights and measures, protection of wild animals and birds and administration of justice, were also brought to Concurrent List by 42^nd Amendment Act of 1976, thus restricting the subjects of the States further.

·       Sarkaria Commission recommended that in cases of proposed legislation on a subject in the Concurrent List, prior consultations may be held with State governments individually and collectively in the Inter State Council.

·       There is a need for the Central government to introspect and justify huge institutional structures.  Agriculture, education, health, urban development, rural development, housing, drinking water, sanitation, and women and child welfare are subjects which are best left to be handled by State governments.

·       Despite pruning several schemes, there are still large number of Central sector and Centrally sponsored schemes and sub- schemes in subjects that should entirely be handled by States as per local priorities.

·       Though there is a provision of devolution of 42 % of the Tax Revenue (GTR) of the Union, in actual terms, this has never been achieved. The devolved share has been only around a third of GTR. This is mainly due to significant percentage of cesses in the GTR, which are outside the divisible pool.

·       India needs economic reforms to improve Ease of Doing Business, attract foreign investments, and resolve issues that hinder growth. For example, removing bottlenecks by improving container handling capacity and turn-around time at ports, improving average speed on National Highways and freight traffic on rail, reducing time to get customs clearance, etc., will improve business environment (In India average speed on highways is 50 Kms per hour compared to 80 Kms per hour in Japan and South Korea and 95 to 115 in the U.K. and the USA. In India, rail freight traffic moves at 24 km per hour whereas in countries like the USA, Japan and Australia, it is 80 Km per hour).

·       Our infrastructure status is far from satisfactory. If we have to grow faster, we need to improve our infrastructure significantly by spending at least 3- 4 % of GDP every year additionally in our infrastructure sector. (China had leveraged the credit from public sector banks to fund infrastructure. Many countries have more debt than their GDP: USA 105%, Japan 250% and Singapore 112%).

·       To achieve this, we need structural reforms for higher FDI inflows. These include developing SEZs like China, stable tax regime and no retrospective changes in laws.

·       We also need to bring out an attractive and practical tax amnesty scheme for bringing black money to the country and to invest it in infrastructure.

·       Amnesty scheme brought out in Indonesia in 2016-17 resulted in a disclosure of US $ 366 billion (Rs.24,00,000 crore). In another amnesty scheme in Italy in 2009, people declared US $ 137 billion (Rs.9,79,550 crore).

·       Every Indian should be a proud tax payer and partner in nation building. He may voluntarily pay even if it is just 1 Rupee.

Agriculture

·       The profitability and productivity in agriculture is low. There is a huge gap between farmers’ and consumers’ price.  Farmers do not get enough income to take care of their families.

·       Investment Support of Rs.10,000/- per acre (@Rs.5,000/- per crop per season for both Kharif and Rabi) as in Telangana will be a step in the right direction to address the distress in the sector.

·       Increase MSP by Rs.500/- or 1/3^rd more of existing MSP. Thereafter the MSP should be increased every year by linking it to the price index as in case of employees’ dearness allowance.

·       Based on agro-climatic advantage of each area, there should be area-wise crop colonies to grow specific crops.

·       Connect MNREGA with agriculture sector to enable 50 % of labour payment from NREGS to increase profitability.

Drinking water

·       Our government has shown that drinking water can be taken to each and every household through Mission Bhagiratha project.

·       We should target to supply water to every village in the country within 5 to 6 years. It may cost about Rs 8 to 10 lakh crore.

I am very confident that making the States fiscally stronger and thereby enabling them to tap the immense growth potential that the country is bestowed with will make our country stand out as a strong and vibrant nation in the world.