Threats to representative form of government....Fair Governance threatened: Vanam Jwala Narasimha Rao

Threats to representative form of government

Hans India (06-06-2019)

Fair Governance threatened

Millennium Post, New Delhi (06-06-2019)

Vanam Jwala Narasimha Rao

The path-breaking research titled “Poll Expenditure, the 2019 Elections” conducted by New Delhi based Center for Media Studies (CMS) on the recently held general elections signals threats to representative form of government according to SY Quraishi, a former Chief Election Commissioner of India. Quraishi, in his introduction to the CMS research, says that It reveals the linkages between election expenditure and the exorbitant levels of corruption that citizens have to bear within the next five years while availing basic public services. The report has been brought in the form of a monograph and was released in Delhi couple of days ago in the presence of several luminaries.

CMS which has 30 years of active and hectic pursuits, as an independent institute and research-based think-tank, headed by Dr N Bhaskar Rao as its Chairman, has been studying election campaigns and election expenditure for over two decades. CMS many a times indicated that election time expenditure is mother of all corruption in the country. The details of the report are quite interesting.

The report says that the 2019 election, the process of which stretched over 75 days, emerges to be the most expensive election ever, anywhere. In this election the number of voters increased to 902 million and the number of polling booths to over a million, but the overall voter turnout was not that impressive. Never before the candidates, leaders and parties, and even the news media, were so much in violation of model code of the Election Commission of India (ECI). Throughout the campaign period, news channels showed intensely and frequently of confiscation of cash, gold, silver, liquor, etc. observed the report.

The number of millionaire candidates contested in the elections continued to be prominent, as was the case of those with criminal background. A high percentage of voters acknowledged or confirmed themselves receiving cash for their vote directly for the first time. It is confirmed that direct bank transfer of money on the eve of poll has become a new route to lure voters in the name of one or more schemes by government.

Instances were more of some key party functionaries referring to the amount spent by their own party, how much voters were paid and how much all parties together spent. The other development which contributed for increased poll expenditure include introduction of electoral bonds to facilitate contribution of corporates for poll funding in anonymity, removal of ceiling on corporate contribution, allowing contribution of foreign corporate in India for campaigns, etc.

ECI has elaborate system of surveillance and tracking at district level, local level and other levels. How is all this information is being used and what action taken for violations and excesses either in the earlier or recent elections was not clear. In fact, in the recent elections ECI further strengthened its apparatus, including by appointing more expenditure observers from income tax and revenue departments. It confiscated twice more cash, gold, liquor, than in 2014. But there is no evidence that those initiatives made much difference on the expenditure on poll campaigns.

This poll witnessed considerable hectic campaigning a couple of weeks before the ECI notification on March 10, 2019. That expenditure also deserved to be included. This includes expenditure on advertising in media in the specific context of elections. Of course, there were some channels both at the Centre and in some States, who continued even after the ECI notification as dedicated propaganda entities. Then there were solo hour-long interviews on different national channels in between the poll phases of special poll relevance. The dilemma was whether these costs were to be included?

CMS has evolved a PEE approach (Perceptions, Experiences and Estimation) of enquiry, to reasonably arrive at what goes in or involved in different activities at different points of campaign and category of pockets or different constituencies. It was this PEE model approach, which helped to come up with more reliable estimates on corruption involving citizen in availing basic public services. Based on primary and secondary inputs, assumptions were made about what percent of voters were distributed and how much was distributed per voter elaborated the report.

Fifteen to forty percent voters were distributed in a sizeable number of segments, sub-segments of constituencies. Amount distributed depended on the keenness of contests, profile of candidates and the region. Even with in a constituency, there were different levels. Although the number of candidates per seat were more than three in most, expenditure of only two candidates in most seats was included. For the other only a nominal expense for nomination and campaign was considered. All were paid in cash. Some were offered promises, including positions or patronage. Ten to twelve percent of voters acknowledged receiving cash directly. But two-third acknowledged that voters around them also received cash for their vote.

On an average, nearly Rs 100 crores per Lok Sabha constituency, has been spent. Overall, it is estimated about Rs 700 per vote was spent. As the number of candidates who are millionaire and with business interest has been on increase in the recent elections, a higher percent of expenditure is being borne by candidates themselves. There are many cases of candidates contributing to the party or and meeting some campaign costs of some other candidates as well. Some candidates are funded by the party. More than one-third of all poll expenditure could be described as unaccounted for.

According to the report, in 20 years, involving six elections to Lok Sabha between 1998 and 2019, the election expenditure had gone up by around six times from Rs. 9,000 crores to around Rs. 55,000 crores. It is interesting to see how the ruling party gears up to spend much more than other parties in Lok Sabha poll. The BJP spent about 20% in 1998 against about 45% in 2019 out of total poll expenditure estimate of Rs. 9,000 crores to Rs. 55,000 crores. Congress party’s share was 40 percent of total expenditure in 2009, against 15 to 20 percent in 2019.

In majority districts of Andhra Pradesh voters were paid together for Assembly and Lok Sabha. In AP, four (of 13) districts (two in Godavari, Krishna and Guntur districts) more than half of voters were paid on an average and paid anywhere between Rs 1000-2000 per vote. CMS estimated Rs 5,000 crores expenditure for the Assembly poll in Telangana in December. As voters were disbursed money in the Assembly polls, this Lok Sabha poll involved a lower percent of expenditure.

CMS feels that, except symbolic confiscations at some places there was no stern initiative of ECI. Unless it demonstrates it powers, it cannot expect to make the difference. If ECI remains a silent spectator when parties and candidates do not observe its directives, what is its sanctity? It is high time that Parliament deliberates on poll expenditure for campaigns, and about election funding, preceded by serious national discussions.

As political party and candidates and even the governments are not enthusiastic to curb and curtail poll expenditure, it is for citizen and civil society to take up the issue concluded CMS.

According to Suresh P Prabhu former Union Cabinet Minister, CMS report quantifies something we know about that money is used to lure voters. But not as an issue threatening the very free and fair character of our elections. The scale of this menace as revealed here should scare every right-thinking citizen of the country.

CM KCR Sixth State Formation Day Address

CM KCR Sixth State Formation Day Address

Public Gardens, Hyderabad (02-06-2019)

Greetings to People of Telangana

on the occasion of State Formation Day….

The state of Telangana, which is the result of a relentless Great movement first of its kind in the history of our country and having completed five years of its successful existence, is entering into the sixth year. Telangana is marching ahead and progressing as a most fruitful state. With incredible resolve the state is moving forward in its journey towards growth. If we can recap and reminiscence the past five years as a state, it will come to our mind that we could overcome several hurdles and obstacles. There are innumerable extraordinary success stories in the process. Five years is a small period in a state’s history. However, considering the results we achieved these five years period was an invaluable one.  

The state that was formed amidst many a doubts and misconceptions, in a very short time, proved all of them as baseless. Tremendous maturity and expertise were exhibited in governance and administration without giving any scope for discordant and flurry. Without any undesirable consequences and maintaining perfect law and order the state is marching ahead on progressive path.

The erstwhile united AP rulers predicted and cracked jokes that Telangana if it is formed will be plunged into darkness and the Telangana people will not be capable of governance and administration. Contrary to their expectations, when Telangana started advancing on progressive path in all fronts, the same people who derided and ridiculed have become dumbfound.

This is the collective victory of people of Telangana who stood united and achieved with determination. The confidence of people of Telangana on us that those of us who spearheaded a relentless and non-compromising struggle to achieve the state would also take the new state forward in the path of progress, has been kept up cent percent. By giving equal importance to both development and welfare we initiated the process of reconstruction of the state.        

The results of the elections that were held in the recent past to the state legislative assembly reflect the government’s performance and to what extent people were impressed by it in their heart and heart. In every election from Panchayat to Parliament, every time, the victory was on our side and people gave us an unprecedented mandate. Treating the benedictions and blessings of people as a great asset and strength we are rededicating ourselves for the all-round development of the state.  

As a result of forward looking and efficient fiscal policy of the Telangana Government, giving no scope whatsoever it may be for political corruption and adopting strict financial discipline, today, Telangana has emerged as a powerful force stabilising itself as a state of progression. Our state registered on an average 16.5% revenue growth rate during the past five years. If the same trend continues, in future, the indications clearly show that the state’s revenue will witness a multiple growth rate. To further expand the development of the state this is a positive evolution.       

We were able to demonstrate during these five years some permanent solutions to several critical problems that the state has been facing during the past half a century. If we recollect these one after another, the first and foremost problem the state soon after its formation, encountered was, that of power crisis. We sincerely believe that there is nothing that we cannot achieve if we have perseverance. We achieved separate state which was thought to be an impossibility. With integrity and determination, we moved towards overcoming the power crisis. Within a very short period we were able to find complete solution to the power crisis. From a stage of worst position, we pulled the power sector to that of an excellence. Once to have power was news, but now, to have a cut is news. This one example is sufficient to comprehend as to how Telangana voyaged from where to where. I am happy to announce that in the entire country, Telangana is the one and only state, that provides round the clock 24-hour power supply to all sectors including agriculture. The qualitative change in the power supply rejuvenated both agriculture and industrial sectors.

Yet another permanent solution that we could workout was that of drinking water. The success of Mission Bhagiratha Scheme, aimed at comprehensive and permanent solution to drinking water, is literally visualized by people. Despite scorching terrible summer people are not at all worried for drinking water thanks to Mission Bhagiratha. There is no need to travel miles together to fetch drinking water. Demonstrations with empty water pots which was the order of the day once, is seen no more. Mission Bhagiratha liberated people from those troubles. The works of Mission Bhagiratha are almost completed. As the Telugu proverbial saying reads that, the “Elephant passed through but its tail only left!”, it is only a small bit of work is left out. In the rural areas 97% of the works are completed and by July end cent percent works will be over. Even in urban areas the works are being completed on war footing. 

            Our top priority has been to extend a real helping hand to the needy, helpless and poorest of the poor strata who lead their lives at an extreme corner of the society. Accordingly, a number of welfare programs were conceived and implemented. The Aasara Pensions aimed at providing security to life, are being given to every poverty-stricken individual identifying them either as old or widow or single women or beedi worker or handloom worker or old aged artist or filarial affected or aids patient or to that matter every one below poverty line. This particular scheme, the benefits of which reach the poorest of the poor directly, without any interference of middlemen, is the one that gives me immense happiness and satisfaction. The pension amount that was enhanced from Rs 200 to Rs 1000 immediately after formation of Telangana is now enhanced to Rs 2016. The pension amount of differently abled persons is enhanced from Rs 1500 to Rs 3016. The upper age limit for old-age pension is reduced from 65 years to 57 and thereby, another 6-7 lakhs persons would be additionally covered under the scheme. I am happy to announce that the enhanced pensions will be paid from July 1, 2019. The assurance of security of life to the poor gives immense satisfaction to the Government. 

            Kalyana Lakshmi and Shaadi Mubarak schemes, the brain children of mine are dearer to me. Blessings of those families who performed marriages of their girl child with the Rs 1, 00, 116 financial help provided by the Government, are like the strong bastions to our Government.   

            In order to provide a residence, a dwelling of self-respect to the weaker sections of the society, the two-bed room house construction is in progress. The fine rice food being provided to students of schools and hostels denotes the human angle of our governance. Arogya Lakshmi Scheme aimed at providing nutritious food to pregnant women and KCR Kits Scheme to encourage institutional deliveries are like fresh definitions of women welfare.     

            In anticipation of radical and improved changes in the rural life, towards strengthening of rural economy we laid solid steps. Mission Kakatiya aimed at rejuvenation of damaged and debris chain of tanks, not only yielded exceptional results but also received international acclamations as a role model of development. We have been implementing schemes which encourage agricultural related and allied professions on a large scale that never-ever happened in the history.        

            The largescale distribution of sheep substantially enhanced the livestock wealth of Golla and Kuruma communities. On the other side, in all the tanks and ponds as well as in different water sources, for pisciculture, the required fish seed is supplied free of cost by the government. There is heavy demand in the market of the massive production of freshwater fish. With this the Besta, Boya, Mudiraj and other fish growing communities got largescale employment resulting in increase of their incomes.

            Government of Telangana to a great extent is successful in preventing suicides of handloom and power loom workers. Batukamma Sarees weaving has been entrusted to handloom workers and thus they are enabled to get continuous employment opportunity. Relief to a great extent has been provided to handloom and power loom workers by way of a welfare measure wherein, 50% subsidy on colours and chemicals was given by government. However, much more is required to be done in this direction.

            Telangana Society is a society that respects plurality and multiplicity. Different religious and different community people while safeguarding their existence have been living with coexistence and symbiosis in a give and take manner. The tradition of harmonious culture that is in existence in Telangana was described by mahatma Gandhi as Ganga Jamuna Tehjeeb. Government of Telangana while safeguarding the value of inheritance is adopting universal communal harmony. Festivals like Batukamma, Bonalu, Ramzan and Christmas were identified as state festivals and are performed officially. On the occasion of these festivals free cloths are being distributed to poor families. Reform has been brought in wherein Archakas of temples are paid their salaries on first of every month on par with government employees. Amount for Doopa-Deepa Naivedyam to be performed in temples was enhanced. For Imams and Mauzams in the Masjids, remuneration of Rs 5000 is given per month.

            In the present context every social community expresses its existential aspirations. Symbolizing the outstanding cultural background of different castes and communities and also as platforms of social development, the government is constructing self-esteem buildings in Hyderabad. For these, required sites have been identified and allotted. Shortly the construction would commence.

            Government of Telangana is highly successful in stepping-up and in furtherance of standards in education and health sectors. With an objective of providing education with international standards to oppressed and vulnerable classes 608 new residential schools were established in the state. The students coming out of these residential institutions have been bringing name and fame to our state at international levels.

            The performance of government hospitals is improved resulting in infusing confidence on public health system. The bed strength in the hospitals from district level to constituency level was increased. Required facilities and equipment for diagnostic tests and emergency treatment were provided. Dialysis centres were established across the state after the formation of the state.

            The Kantivelugu program aimed at prevention and control of blindness taken up by government of Telangana was a boon to poor people. Nowhere in the country on such a large scale like the Kantivelugu was taken up as was done in Telangana for prevention of eye sights and for conducting eye screening besides provision of free Medicare and medicines as well as distribution of spectacles. Shortly the government will organize special programs for prevention of dental, ear, nose and throat problems. Government is making efforts to conduct comprehensive diagnostic tests and also to develop Telangana Health Profile.

            While every other problem that the Telangana experienced earlier was of one aspect, the problem on the front of irrigated water was another aspect. Despite River Godavari flowing on one side and River Krishna the other side, there was scarcity of water even to irrigate a small piece of land. The tanks developed by one-time kings were filled with slit. Wells that were dug by farmers dried up. Projects promised to construct confined to papers only. To fetch ground water far from deep in the underground bore wells were only the alternative. If they too got dried up, then suicides were the order of the day. People at large realised that unless Telangana state was formed there was no possibility of getting water and as result got harshly agitated. Finally, they achieved Telangana. The responsibility of diverting water to their barren lands was entrusted on our shoulders.    

            Towards fulfilling the dreams of farmers, we have taken up the challenge and commenced construction of major irrigation projects simultaneously on River Godavari and River Krishna to provide water for irrigation to over a crore of acres. In the first phase, the pending projects were completed on fast track and on war footing. We were able to provide water for ten lakhs of acres in the drought prone Mahbubnagar district alone. Half of Palamoor could be converted as green fields blossoming with bountiful crops. Even in mid-summer, the scenario unveiled was that of a totally filled-up tanks brimming with overflowing with water. For making optimum utilization of River Krishna water, the construction of Palamoor-Rangareddy lift irrigation scheme project has been in progress, with which, Mahbubnagar, Wanaparti, Gadwal, Nagarkurnool, Narayan pet, Rangareddy, Vikarabad districts as well as Munugod and Devarakonda areas of Nalgonda district will become fertile.   

            Kaleshwaram Lift Irrigation Project which is under construction on River Godavari will change the face of Telangana. Kaleshwaram is going to create history in the world, as the largest lift irrigation project built in the fastest mode. Constructing such a large project in such a short period of two and half years is a proof our government’s efficiency and technological excellence. Very recently the wet run conducted with heavy motors near a pumphouse forming part of Kaleshwaram project was a grand success. From next month end, government is making preparations to lift two TMCs of Godavari Water per day from Medigadda barrage. Preparations are also afoot to lift three TMCs of water from there for which the construction activity is in progress. The Kaleshwaram Project which would be able to supply sufficient irrigated water to grow two crops a year in 45 lakhs of acres in Jayashankar Bhupalpally, Peddapally, Karimnagar, Nirmal, Nizamabad, Kamareddy, Jangaon, Mahaboobabad, Siricilla, Siddipet, Medak, Sangareddy, Jagityal, Medchal, Yadadri Bhongir and Suryapet districts, will be a God-given reward for Telangana. To demonstrate the engineering excellence of lifting water from 90 meters above sea level to 618 meters, the irrigation department is well prepared. I am happy to announce that, the day is not far off for the well living of Telangana farmer, when the River Godavari water flowing through tunnels reaches the fields.            

            The Sitarama Lift Irrigation project works aimed at providing water in abundance to the entire Khammam and Bhadradri Kothagudem districts and part of the Mahaboobabad district, are in progress on war footing. The capacity od Devadula project is further increased and the construction is in progress. This would fulfil the irrigation needs in toto of Jayashankar Bhupalpally, Mulugu, Warangal Urban, Warangal Rural, Jangaon, Mahaboobabad and Suryapet districts. 

            When once the irrigation projects are completed, all around Telangana one can see only green fields. No one can either hear the word drought or can see it. All through 365 days in a year, the tanks, the reservoirs and the barrages resemble a pot full of water. With two crops a year the state of Telangana will emerge as a rice bowl. The increased agriculture production in the state will rejuvenate the Telangana economy. Water all along the river, the reservoirs with full water and the increased underground water levels will not only better the Telangana economy but also that of ecology.

            The government in addition to solving the problem of irrigated water has also been implementing number of schemes towards solving other problems that the farmer has been facing. Within a short time after formation of state and after coming to power, we waived the farmers’ loans to an extent of one lakh rupees. Now again we are going to waive another one lakh rupees loan. Unlike in the past when the farmer faced problems for fertilizers and seed, we have taken enough care and are able to supply now in time. With 24-hour free power supply the farmer experienced a great relief and give them new hope.    

            The investment support scheme for agriculture, the Rythu Bandhu, meant for providing financial assistance to farmer towards crop investment enthused the hearts of the farmer. We were able to prevent the farmer suffering from debts for agriculture investment by giving Rs 4000 per acre per crop totalling Rs 8000. This scheme attracted the attention of whole world. In addition to several state governments even to the union government the scheme became a role model. For the Kisan Samman Yojana Scheme introduced by union government the inspiration came from our Rythu Bandhu. The Unite Nations praised Rythu Bandhu Scheme as one of the great schemes in the world. I am announcing the happy news to the farming community that the amount given under Rythu Bandhu will be enhanced from Rs 8000 per acre to Rs 10000 per acre from this year.

            Having realized and thought that, if a farmer dies for whatever might be the reason, his family shall not become a destitute, the government introduced and implementing the Rythu Bhima Scheme. The entire insured premium amount is borne by the government and on the event of death of a farmer his family will get Rs 5 lakhs insured amount at once. By removing the hopelessness feeling in the farmer and by creating fresh enthusiasm in them, the government is able to achieve good results. The government schemes prevented suicides and raised fresh hopes in the lives of farmer as well as confidence in their future.

            The agriculture cantered schemes that I detailed till now will result in high yields besides alleviating the problem of investment for agriculture. However, due to all these, in future there would be bountiful of crops increasing the production. Government initiated drafting a comprehensive policy formulation to ensure support price to the crop. Crop colonies will be created to avoid the danger of not getting support price due to raising similar crop by all the farmer resulting in lesser demand. Reforms will be taken up to see that different crops are grown in different lands depending upon the soil strength and conditions as well as the climatic conditions followed by moving the crops to market in a regulated manner. The government has decided to establish food processing units across the state and thereby see that the farmer gets support price for his produce. We are making the role of Rythu Samanvaya Samithis more active right from ploughing to seeding to marketing the crop for support price.

            I myself am a farmer. I am aware of the melody of living with a belief on soil. I am also aware the agony when the hard labour is lost for no reason. That is why I have only one dream. The face and fate of the farmer should be changed. Agriculture should become profitable. Farmer shall be relieved of debt trap and every farmer shall have some money as reserve always. I firmly wish that a day should come when, if anybody questions as to where the richest farmer is, the answer should be in Telangana. I relentlessly work for realising my dream. I will work hard with dedication for this. All my energies that the God gave to me, I shall devote to for this pious cause.

         Telangana ku Haritaharam introduced and implemented by Telangana Government for environmental and ecological protection is a significant program. We are witnessing how the temperatures are rising due to deforestation and reduction in the greenery. This is not a natural disaster but a human blunder. If the same situation is allowed to continue, then, the very existence and survival of human beings on earth will be in risk. When once the life becomes miserable, however much wealth, facilities and technological development progresses, there would be no purpose. Future generations will not pardon us for our negligence and indifference. Instead of going to hilly areas for enjoying cold weather to escape heat why not we develop greenery for the same? In the Haritaharam Program aimed at increasing the green cover to 33% every one shall participate compulsorily. I am giving a call for plantation of saplings on a large scale. By working with dedication and determination we should launch Haritha Telangana. An ever green, pleasant and temperate Telangana shall come into being. 

            If the goals enunciated by government have to reflect at field-grassroot level, the administrative machinery should become really functional. However, due to chaotic policies in Telangana for decades together, the local bodies became lethargic. They forgot their responsibilities and totally lost direction. Panchayati Raj institutions which were once functioned with movement spirit has now become a residue. Unless and until we revive and rejuvenate the local bodies our dreams will not become a reality. That is the reason why the government after redefining the functioning of local bodies enacted the new Panchayati Raj Act. Under the light of this Act, while entrusting precise responsibilities and duties to the Panchayati Raj institutions, the required funds are being provided by the government from time to time. The central finance commission allocated Rs 1229 crores to the rural local bodies in Telangana. The state as a matching grant will provide another Rs 1229 crores to these institutions. I am happy to mention that even a small village panchayat with just 500 population will get Rs 8 lakhs as development funds every year. In addition to these, the funds under the National Rural Employment guarantee scheme will also be available to the local bodies. In future, with all this, there will be no dearth of funds for village panchayats.

            In the framework of new Panchayati Raj Act there shall not be any scope for corruption. It’s obligatory on the part of peoples’ representatives and officers of Panchayati Raj institutions to take care of village sanitation and developing greenery. The Act will not tolerate those who fail to discharge their duties and responsibilities. They will be subjected to severe punishment besides removal from their posts. It is the intention of government, that, by stringently implementing the Act, the villages are to be converted as shining signs of hygiene, cleanliness and greenery. Every village panchayat on its own and by itself and also the people of the village shall get ready to achieve this goal.

            Against the context and background of rapid urbanization, the government is contemplating enacting the new municipal Act with an objective of ushering constancy in governance and ensuring accountability. The Act stipulates in it stringent regulations to ensure that cities and towns are not expanded haphazardly and irrationally. The regulations among others will include severe measures that do not give any scope for loopholes and corruption what so ever it may be.        

     

            With the changing times and situations, the institutions and acts should also be changed, failing which the society lags far behind in battling the change. It is unfortunate and saddening that our institutions still continue reflecting the age-old concepts and notions. Despite transformation in the job nature, the institutions continue with the same nomenclature giving scope for dearth of ideas. For instance, the revenue department came into existence at a time when there was a need for land revenue collection. Now there is no such thing as land revenue. Even though the earlier job of land revenue collection is no more, still the department runs with the name of revenue. Similarly, despite the responsibility of collecting land revenue has been done away, the designation of Collector still continues. Like this there are many more such illogical issues in the revenue act. The act formulated during the feudal times there are many loopholes which give scope for corruption. During the cleansing and rectification of land records, all these loopholes, became hurdles to government in its efforts. Against this backdrop, the government has decided to have a relook in to the revenue act and review it thoroughly. The government is engaged and involved in formulating the new revenue act to ensure that the problems and difficulties of farmers are removed as far as the sales and purchases, mutation process, registrations and provision of hereditary rights are concerned. The government hopes and seeks an extensive participation of people in implementation of this act and invites them for the same. Any reform that is done with common effort of government and people will become a reality and be successful.

            I request for largescale people’s participation for successful implementation of the new Panchayati Raj, new Municipal and new Revenue Acts that I have briefed to you till now. People for their day to day requirements do have connection with these three departments. If all of us together can drive away corruption from these three departments with firm determination then we will be able to infuse confidence and respect among people on administrative systems and institutions.

            People of Telangana right from the beginning have been highly conscious to reach and achieve the societal goals. They have the experience of achieving successful results by fighting with unity. The unique and great separate statehood movement that the people of Telangana launched created a new chapter in the history of this country. The history of our movement has become a topic of study as a societal movement in the curriculums. With such an illustrious background of achieving our goals, for us, it is not at all a difficult task, to achieve the required changes for good governance. What is required is the power of determination and emphasis on coordination. Towards this goal let us all march forward together hand in hand and with renewed resolve. Let us establish highest standards in putting an end to corruption and in transparent administration.              

Jai Hind, Jai Telangana            

సమస్త భూమండలం తిరిగిన సుగ్రీవుడు : వనం జ్వాలా నరసింహారావు

సమస్త భూమండలం తిరిగిన సుగ్రీవుడు

వనం జ్వాలా నరసింహారావు

ఆంధ్రభూమి ఆదివారం సంచికలు (26-05 & 02-06-2019)  

         సీతాదేవిని వెతకడానికి నలుదిక్కులకూ ఒక్కొక్క వానర నాయకుడి నేతృత్వంలో కోటానుకోట్ల వానర వీరులను పంపించే ముందర వాళ్ళు వెళ్లే దిక్కులో వున్న ప్రదేశాలను వివరంగా చెప్పాడు వాళ్లకు సుగ్రీవుడు. ఒక విధంగా ఆయన మాటల్లో అది సమస్త భూమండలమే! వానరులంతా ప్రయాణమై సీతాన్వేషణకు వెళ్లిపోయిన తరువాత సుగ్రీవుడితో రామచంద్రమూర్తి, ఈ సమస్త భూమండలం ఆయనకెలా తెలుసని ప్రశ్నించాడు. జవాబుగా సుగ్రీవుడు శ్రీరాముడికి....

దుందుభి అనే దైత్యుడు దున్నపోతు ఆకారంలో వాలిమీదకు యుద్ధానికి వచ్చిన సంగతి, వాలి అతడిని మలయ పర్వతం దాకా తరిమికొట్టిన సంగతి, వాడు భయపడి పర్వతం గుహలోకి ప్రవేశించిన సంగతి,  వాడిని చంపాలని వాలి కూడా గుహలోకి వెళ్ళిన విషయం, తాను వినయంగా గుహద్వారం దగ్గర వుండిపోయిన వ్యవహారం, ఒక్క సంవత్సరం గడిచినా అన్న రాలేదన్న విషయం, దరిమిలా నెత్తుటి వరదలు బిలమంతా నిండిన విషయం, అది చూసి వాలి చనిపోయాడని బాధపడడం, ఒక పెద్ద గుండును వాకిటికి అడ్డంగా పెట్టి కిష్కింధకు రావడం, అన్న చనిపోయాడని నిశ్చయించి రాజ్య భారాన్ని చేపట్టిన విషయం  అంతా చెప్పాడు.

ఆ తరువాత దానవుడిని చంపి వాలి నగరానికి రావడం, తాను అతడి కాళ్లకు మొక్కి రాజ్యాన్ని అప్పగించడం, అయినా వాలి కోపంతో తనను ఇల్లు వెళ్లగొట్టి చంపడానికి ప్రయత్నం చేయడం, వాలిని తప్పించుకోవడానికి తాను తన మంత్రులతో సహా రేయింబవళ్ళు వేగంగా పరుగెత్తడం, వాలి వెంటాడడం, భూమండలం అంతా తనకు కాళ్లవాపు వచ్చేదాకా పరుగెట్టడం వివరించాడు సుగ్రీవుడు. అప్పుడు స్పష్టంగా అద్దంలో చూసినట్లు భూమండలం అంతా చూశానంటాడు. తూర్పు దిక్కుగా పోయి, పెద్ద చెట్లు, సరస్సులు, నదులు, కొండలు, తూర్పు కొండ, పాలసముద్రం చూసి వెనక్కు తిరిగాడు. వాలి తరుముతుంటే దక్షిణ దిక్కుగా పరుగెత్తి, వింధ్య పర్వతాలలోని వృక్షాలను, చందనాలను చూశాడు. పశ్చిమంగా పోయి అస్తాద్రి మొదలైనవి చూశాడు. ఉత్తరంగా పోయి హిమాలయం, మేరువు, సముద్రం చూశాడు. ఆ విధంగా ఆనాడు భూమండలమంతా కళ్లారా చూశాను అంటాడు. తానూ చూసిన విధమంతా జ్ఞాపకం వుంచుకున్న సుగ్రీవుడు వానరవీరులకు ఆ వివరాలను చెప్పాడు. చెప్పి ఆ స్థలాలన్నింటిలో సీతను వెతకమంటాడు.

సీతను వెతకడానికి ముందుగా తూర్పు దిశకు వినతుడిని పొమ్మన్నాడు. ఆ దిక్కున వున్న ప్రదేశాలను వివరించాడు. సరయూ నది, గంగ, కౌశికిన, మనోహరమైన సింధు, యమున, సరస్వతి వున్నాయి. కొండలతో, వనాలతో కూడిన మహీనది, కాలమహి, బ్రహ్మమాల, విదేహం, మాలవం, కాశికాపురం, మగధదేశ గ్రామాలు, కోసలం వున్నాయి. ఇవి కాకుండా సముద్రమధ్యాన. ఏడు ఖండాలతో కూడిన యవద్వీపం, స్వర్ణరూప్యకమనే దీవులను దాటి పోతే ఆకాశాన్ని అంటే శిఖరంకల శిశిరం అనే పర్వటం వుంటుంది. అది దాటిపోతే, ఎర్రటి నీళ్లు, లోతు, మహా వేగంకల శోణ నాదం వుంటుంది. ఇది సముద్రానికి అవతలి ఒడ్డున వుంటుంది.

ఎర్రటి నీళ్లున్న సురాసముద్రాన్ని చూసుకుంటూ పోతే, బంగారం, మణులతో ప్రకాశిస్తూ కైలాసంతో సమానమైన, విశ్వకర్మ నిర్మించిన గరత్మంతుడి గృహాన్ని చూడవచ్చు. అక్కడ తెల్లటి మేఘంలాగా పాల సముద్రం వుంది. నిర్మలమైన పాల సముద్రం మధ్యలో ప్రసిద్ధమైన ఋషభ పర్వతం వుంది. అది తెల్లటి కాంతికలదై, దివ్యమైన పరిమళాలతో, పూలతో కూడిన బంగారి చాయకల చెట్లతో నిండి వుంటుంది. అక్కడే బడలిక పోయే సుందరమైన కొలను వుంటుంది. దాని పేరు సుదర్శనం.

ఆ కొలనులో తెల్లటి కింజల్కాలు కల తెల్ల కమలాలు వుంటాయి. వాటి కోసం కిన్నరులు, చారణులు, దేవతలు, వారి సమూహాలు, అప్సరసలు, జలకేళి కొరకు వస్తుంటారు. ఆ పాల సముద్రాన్ని దాటిపోతే, ప్రాణికోటికి భయం కలిగించే, యౌర్య మహర్షి కోపం మూలాన పుట్టిన గుర్రపు ఆకారంకల అగ్ని కనబడుతుంది. ఆ శుద్దోదక సముద్రాన్ని దాటి అటువైపు పోగా అక్కడ పదమూడు యోజనాలు కల బంగారు రాయికల బంగారు కొండ వుంది.

అటు పిమ్మట బంగారుమయమైన తూర్పు కొండ వుంది. ఆ పర్వత సమూహంలో ఆకాశాన్ని తాకుతూ, బంగారుమయమై, నూరామడల విస్తీర్ణం కల అందమైన అరుగు వుంది. అక్కడ మద్ది చెట్లు, తాటి చెట్లు, చీకటి మాకులు, కొండ గోగులు, సూర్యకాంతితో పూచి వుంటాయి. అక్కడ యోజనం వెడల్పున, పది ఆమడ ఎత్తున పర్వత శిఖరం వుంది. దాని పేరు సౌమనసం. సూర్యుడు జంబూద్వీపం ఉత్తర భాగంలో తిరుగుతూ ఆ కొండమీదకు వచ్చినప్పుడు మేరువు దక్షిణ దిక్కువారికి కనపడుతుంది. దాని పక్కదే సుదర్శనం. ఈ గొప్ప ద్వీపంలో సమస్త ప్రాణి సమూహాలకు నేత్ర కాంతి కలిగించే గొప్ప తేజంతో సూర్యుడు ప్రకాశిస్తుంటాడు.

బ్రహ్మ దేవుడు భూలోకానికి, తక్కిన లోకాలకు, ద్వారంగా చేసిన కారణాన, సూర్యుడు సంచరించడానికి మొదలు అక్కడి నుండే బయల్దేరడం వల్లా, దాన్ని పూర్వ దిశ అంటున్నారు. ఆ తూర్పుకొండకు ఆవల దేవతలు వుంటారు. అక్కడ చంద్ర-సూర్య కాంతులు లేవు. చీకట్లు వ్యాపించి వుంటాయి. అక్కడి దాకా పోవచ్చును కాని ఆ తరువాత పోవడం సాధ్యపడదు.

         దక్షిణ దిక్కుకు నీలుడిని, హనుమంతుడిని, జాంబవంతుడిని, అంగదుడిని, తదితర ప్రసిద్ధ బలులను పొమ్మన్నాడు. వీళ్లందరికీ దక్షిణ దిక్కున కల కొండల, గుట్టల, అడవుల గురించి చెప్పాడు.

         అనేక వృక్షాలు, లతలు, వేయి శిఖరాల పర్వత శ్రేష్టం వింధ్యము, పెద్ద-పెద్ద పాములు కల నర్మద, విశాలమైన గౌతమీ అనే పేరున్న నదీ తీరం, కృష్ణ, మహానది, వరద, మేఖల (ఇదే అమరటంక పర్వతం...ఇక్కడే నర్మద పుట్టుతుంది), ఉత్కలం, దశార్ణము, ఆశ్వవంతి, అవంతి, విదర్భ, మహిషి ఋషికాలు, వంగా, కాశీ, కళింగ, అంగ దేశాలుంటాయి. కొండలు, గుహలు, నదులున్న దండకారణ్యంలో గోదావరి నది వుంటుంది. ఆంధ్ర, పుండ్ర, చోళ, పాండ్య, కేరళ, దేశాలు, సహ్య పర్వతం వుంటాయి. కావేరి వుంటుంది. సముద్రాన్ని కలియబోయే తామ్రపర్నీనది వుంది.

         దానికి అవతల బంగారు రేకులతో ప్రకాశించే, శోభావిలసితమైన పాండ్యనగరి తలవాకిటి వుంది. సముద్రం లోపల, అగస్త్యుడు పూర్వం మహేంద్ర పర్వతం నిలిపాడు. అది నీళ్లల్లో మునిగీ-మునగనట్లు కనిపిస్తుంది. సముద్రం మధ్యలో మనుష్యులు పోలేని నూరామడల విస్తారంకల ద్వీపం వుంది. ఆ ద్వీపంలోనే రావణాసురుడు వుండే పట్టణం వుంది.

         దక్షిణ సముద్రం మధ్యలో అంగారక (దీన్నే సుందరకాండలో సింహిక అని పిలిచారు) అనే రాక్షసి వుంది. అది ఆకాశాన పోయే వారి నీడను పట్టుకుని నిలిపి బక్షిస్తుంది. ఆ ద్వీపం నుండి నూరామడ పోతే, అక్కడ సిద్ధులు, చారణులు వుండే, సూర్య-చంద్ర కిరణాలతో సమానమై, అందంగా వుండి, సముద్ర జలాలతో చుట్టబడ్డ, ఆకాశాన్ని తాకే శిఖరం కలిగిన పుష్పితకం అనే పర్వతం కనిపిస్తుంది. దాని బంగారు శిఖరాన్ని రాసుకుంటూ సూర్యుడు దక్షిణాయనంలో దాని వెండి శిఖరానికి వస్తాడు. దక్షిణాయనంలో దీనికి దక్షిణంగా సూర్యుడు పోడు.

         ఆ పర్వతాన్ని దాటి పద్నాలుగు ఆమడలు పోతే వైద్యుతమైన సూర్యవంతం అనే కొండ వస్తుంది. ఆ కొండలోనే విశ్వకర్మ అగస్త్యుడికి బంగారంలాగా ప్రకాశించే ఆమడ వెడల్పు, పది ఆమడ ఎత్తుకల, దివ్య రత్నాలతో విలసిల్లే ఇల్లు నిర్మించి ఇచ్చాడు. ఆ మహా పర్వతంలో సర్పాలతో రక్షించబడే భోగవతి అనే పేరుకల సర్పరాజైన వాసుకు నివాస స్థలం వుంది. ఆ పాముల నగరంలోపల అక్కడక్కడా రహస్య స్థలాలు వున్నాయి. అవన్నీ దాటి పోతుంటే, వృషభాకారం కలిగి, కాంతివంతమై, దేవతా సంబందమై, అగ్ని కాంతితో, గోరోచన కాంతితో వెలిగే ఋషభం అనే పర్వతం వుంటుంది. అది భూమికి పొలిమేర. అంటే ఆవల సముద్రం వుందని అనుకోవాలి.

         దాన్నీ దాటిపోతే ఆ పిమ్మట భయానకమైన యమలోకం వుంటుంది. కాబట్టి మనుష్యులకు ఆ యమలోకానికి పోవడం సాధ్యం కాదు. ఆ నగరాన్ని చుట్టుకుని భయంకరమైన చీకటి వ్యాపించి వుంటుంది. అక్కడి దాకా పోవచ్చు. ఆ తరువాత పోవడం అసాధ్యం.

         ఆ తరువాత సుగ్రీవుడు సుషేణుడిని పిలిచి, పశ్చిమంగా పొమ్మంటాడు.

         పశ్చిమ దిశగా పోతే, సురాష్ట్రం (ఇప్పటి సూరత్), బాహ్లికం, శూరము, భీమమనే దేశాలు విశాలంగా వుంటాయి. పడమటగా ప్రవహించే నదులు, మునులుండే అడవులు, కొండలు, నీరులేని ప్రదేశాలు, పెద్దరాల దేశాలను దాటిపోతే పశ్చిమ సముద్రం వస్తుంది. అది దాటిపోయి మురచీ పట్టణం, జతీపురం, అవంతిని, అంగలోప వుంటాయి. అక్కడి నుండి సింధు నది సముద్రంలో పడేచోటు వస్తుంది. అక్కడ దక్షిణలోయల వెంట వుండే హల పర్వతాన్ని చూడవచ్చు. అక్కడ పెద్ద మ్రాకులు, అనేక శిఖరాలు కలిగి ఆకాశాన్ని అంటే, రెక్కలుకల దానిలాగా ఎగిరే సింహాలుండే చరియలు కల హేమగిరి వుంది.

         ఆ పర్వతం దాటి నూరామడలు పోతే, చూడడానికే అసాధ్యమైన పారియాత్ర పర్వత (పశ్చిమ రాజపుత్ర స్థానంలో వున్న ఇప్పటి సోలేమాన్ రేంజ్ కావచ్చు) శిఖరాన్ని చూడవచ్చు. గంధర్వులు వుంటారక్కడ. వీరి దేశం గాంధార దేశం. ఇది ఇప్పటి ఆఫ్ఘానిస్తాన్. ఇందులోని గాంధారం అంటే కాందహార్. అక్కడ పవిత్రమైన వైడూర్యకాంతికలదై వజ్రాల దృఢమైన కొండ వుంది.

         ఆ కొండ పేరు వజ్రధరం. అందులో చిత్రమైన నూరామడల చదరమైన నేల వుంది. దానికి ఆవల సముద్రంలోని నాల్గవ భాగంలో చక్రవంతం అనే పెద్ద పర్వతం వుంటుంది. అక్కడ విశ్వకర్మ రచించిన సాహస్రార చక్రం వుంది. దానికి వేయి అంచులున్నాయి. దాన్ని రక్షించే హయగ్రీవుడిని, పంచ జనుడిని చంపి, విష్ణువు హయగ్రీవుడి చక్రాన్ని, పంచ జనుడి వెన్నెముక అయిన శంఖాన్ని తీసుకున్నాడు. పంచజనుడి వల్ల లభ్యమయింది కాబట్టే శంఖానికి పాంచజన్యమని పేరు వచ్చింది. ఆ తరువాత అరవై ఆమడలు పోతే సముద్రంలో విశాలమైన వెండి శిఖరంతో కూడిన వరాహ పర్వతం వుంటుంది. విశాలమైన ఆ  పర్వతంలో ప్రాగ్జ్యోతిషం (దీని ఇప్పటి పేరు అస్సాం) అనే పట్టణం వుంది.

         ఇవన్నీ కలయ చూస్తూ పోతుంటే సెలయేళ్లున్న సర్వసౌవర్ణం అనే పేరున్న కొండ వస్తుంది. ఆ పర్వతానికి మేఘవంతం అనే పేరు. అది దాటిపోతే అరవై వేల కొండలు వస్తాయి. ఆ పర్వతాల మధ్య ప్రదేశంలో ఉత్తర మేరుసావర్ణి అనే పర్వతం వుంది. విశ్వులు, ఆదిత్యులు, మరుత్తులు, వసువులు మొదలైనవారు ప్రసిద్ధులైన దేవతలను సాయంకాల సమయంలో భక్తితో బంగారు కొండమీద వున్న సూర్యుడిని సేవించడానికి వస్తారు. ప్రాణకోటికంతా కానరానివాడై లోకమంతా చీకటిలో మునిగేట్లు చేసి తానూ పడమటి కొండకు పోతాడు.

         గడియకు పదివేల ఆమడల వంతున పోయి సూర్యుడు పడమటి కొండకు చేరుకుంటాడు. ఆ పర్వత శిఖరం కొనలో సూర్యకాంతి కల మేడలతో నిండిన దివ్యమైన ఒక ఇల్లు వుంది. అది విశ్వకర్మ నిర్మితం. అక్కడ అస్తపర్వతానికి, మేరుపర్వతానికి మధ్యన బంగారుమయమై, చిత్రమైన అరుగు కలిగి, పది తలల తాల వృక్షం కళ్లకు ఆనందంగా కనపడుతుంది. సూర్యుడు ఉదయ సమయాన ఇంతదాకా తన తేజస్సుతో చీకట్లను తరిమి పడమటి కొండకు పోతాడు. ఆ తరువాత సూర్యరశ్మి వుండదు. కాబట్టి ఏమున్నదో తెలియదు. చీకట్లు వ్యాపించి వుంటాయి.

ఆ తరువాత సుగ్రీవుడు మహాబలవంతుడైన శతవలి అనే వాడిని ఉత్తర దిక్కుకు పొమ్మంటాడు.

         ఉత్తరాన హిమవత్పర్వతం వుంది. మ్లేచ్చ దేశంలో శూరసేన, పుళింద, ప్రస్థర, మద్రక, భారత (హస్తినాపుర), దక్షిణ కురుభూములు, కాంభోజ, యవన, శకదేశం, అరట్ట, బాహ్లిక, పౌరవ, టంకణ, ఋషిక దేశాలు, జీనా దేశం, పరమ చీన (మంచూరియా-మంగోలియా) దేశం, నిహార, దరద ప్రదేశాలు, హిమవత్పర్వత ప్రాంతం వుంటాయి. సోమాశ్రమం, కాలపర్వతం అవతలవైపున గుహలుంటాయి. ఆ పర్వతం దాటి పోగా సుదర్శనం అనే పర్వతం వస్తుంది. అది దాటిపోయిన తరువాత దేవసఖమనే పర్వతం వుంటుంది. దానికి అవతల కొండలు, నదులు, చెట్లు, జీవజంతువులు లేని నూరామడల పొడవున్న దేశం వుంటుంది. దీన్ని గోబి, శాము ఎడారి అంటారు. ఆ మరుభూమిని దాటిపోతే కైలాసపర్వతం కనబడుతుంది. (హిమాలయానికి ఉత్తరాన టిబెట్ దేశం వుందిప్పుడు). అక్కడ తెల్లటి మేఘంతో సమానమై, బంగారంతో అలంకృతమై, తెల్లటి కాంతికల కుబేరుడి ఇల్లుంది. దాన్ని విశ్వకర్మ నిర్మించాడు”.

         అక్కడ వస్వౌకసార అనే కొలను వుంది. కుబేరుడు ఎల్లప్పుడూ అక్కడ వినోదంగా క్రీడిస్తుంటాడు. ఆ ప్రదేశంలో పూర్వం కుమారస్వామి శక్తి ప్రయోగంతో నిర్మించిన శిబిరం వుంది. ఆ దారిలోనే హంసలు మానస సరస్సుకు పోయివస్తుంటాయి. ఆ బిలంలోకి పోవడం అంత సులభం కాదు. అక్కడ వృక్షం, కామశైలం, మానసం అనే పర్వతాలున్నాయి. దేవదానకులకు కూడా మాంసం అనే పర్వతం దగ్గరికి పోవడానికి సాధ్యంకాదు.

         క్రౌంచపర్వతం దాటిన తరువాత మైనాక పర్వతం వస్తుంది. ఆ పర్వతం మీద మయుడనే దానవుడు కట్టుకున్న సుందరమైన గృహం వుంది. అక్కడ సిద్ధులుండే ప్రదేశంలో వైఖానసం అనే సరస్సు వుంది. ఆ సరస్సుకు ఆవల సూర్యకాంతి, చంద్రకాంతి, నక్షత్రకాంతి లేదు. అక్కడ మేఘాలు లేవు. ఆకాశం శబ్దం లేకుండా వుంటుంది. మీరది దాటిపోతే శైలోదం అనే శిలానది వుంది. దానికి ఇవతల, అవతల కీచకాలు అనే పేరుకల వెదుళ్ల పొదలుంటాయి. ఆ ఏటి నీళ్లలో దిగినవారు రాళ్లుగా మారిపోతారు కాబట్టి ఆ నది దాటాలంటే, ఆ పొదల వెదుళ్ళు పట్టుకుని పోవాలి, రావాలి. ఆ దరిన, ఈ దరిన వెదుళ్ళు కలిసికొని అల్లుకుని వుంటాయి. ఆ ఉత్తర కురుభూములు పుణ్యం చేసిన పురుషులకు భోగస్థానాలై వుంటాయి”.

         అక్కడ అనేక నదులున్నాయి. వాటిల్లో వైడూర్యాలున్న ఆకులు కలిగిన బంగారు కమలాలుకల తామరతూండ్లు వున్నాయి. అక్కడ ఎర్రటి కలువల వనాలున్నాయి. అక్కడి సరస్సులు బంగారువన్నె, బాలసూర్యుడివన్నె కలిగి వుంటాయి. చూడడానికి చాలా సంతోషకరములై వుంటాయి. జాతినీలాల కాంతికల రేకులు, అపరంజి బంగారు కాంతికల కింజల్కాలున్న నల్లటి కలువలతో నిండిన సరస్సులు అక్కడ అందంగా వుంటాయి. అగ్నితో సమానంగా బంగారు కాంతితో కొండలక్కడ దండిగా వున్నాయి.

ఆ ఉత్తర కురు భూముల్లో కొన్ని పర్వతాలు అసమానమైన, ఆశ్చర్యకరమైన పీటలు, మంచాలు కాస్తాయి. దాన్ని దాటి ఉత్తరంగా పోతే, సముద్రంలో సోమశైలం అనే పేరున్న బంగారుమయమైన పర్వతం వుంటుంది. దాన్ని ఇంద్రలోక వాసులు, బ్రహ్మ లోకవాసులు కాపాడుతుంటారు.ఆ ప్రదేశంలో సూర్యకాంతి లేకపోయినా ఆ బంగారు కాంతి వల్ల వస్తువులు కనబడుతుంటాయి.

అక్కడ షాడ్గుణ్య పరిపూర్తికలిగి ప్రపంచ స్వరూపుడైన విష్ణువు, ఏకాదశ మూర్తులు ధరించి, మన్మథ విరోధి అయిన శివుడు, ప్రపంచాన్ని సృష్టించిన బ్రహ్మ కాపురం వుంటారు. ఉత్తర కురుభూములకు ఉత్తరంగా వున్న సోమపర్వతం చేరబోవడం సాధ్యపడదు. ఆవలి దేశం కట్టుపాటు లేనిది. సూర్యకాంతి వుండదు. అక్కడ ఏమున్నదో ఎవరికీ తెలియదు.

{ఆంధ్ర వాల్మీకి వావిలికొలను సుబ్బారావు (వాసుదాసు) గారి ఆంధ్రవాల్మీకి రామాయణం ఆధారంగా}

సీతతో లంక చేరిన రావణుడు .... శ్రీమదాంధ్ర వాల్మీకి రామాయణం...అరణ్యకాండ-63 : వనం జ్వాలా నరసింహారావు

సీతతో లంక చేరిన రావణుడు

శ్రీమదాంధ్ర వాల్మీకి రామాయణం...అరణ్యకాండ-63

వనం జ్వాలా నరసింహారావు

ఆంధ్రభూమి ఆదివారం సంచిక (02-06-2019)

         పాపాత్ముడు రావణాసురుడు సీతాదేవిని అలా తీసుకుపోతుంటే అప్పటిదాకా ఒక్కడైనా కనపడలేదు. అలా జరిగినందుకు బాధపడుతున్న సీతాదేవికి ఒకచోట కొండశిఖరం మీదున్న ఐదుగురు వానరులు కనిపించారు. వీరన్నా తన స్థితిని రాముడికి చెప్పకపోతారా అని భావించిన సీత తన సొమ్ములను తీసి కొంగులో ముడివేసి, వారిముందర పడేట్లుగా ఆ మూటను కిందకు జారవిడిచింది.

(రావణుడు సీతను చంకలో ఇరికించుకుని పోయాడు. ఆమె కుదురుగా వుండలేదు. ముందు-వెనుకలకు వాలుతూ వుంది. ఎవరెప్పుడు అడ్డం తగులుతారో అన్న భయంతో త్వరగా లంకకు చేరాలన్న  తపన రావణుడిది. రామలక్ష్మణులు రాకపోతారా అని సీత ఆశ. ఇలా చంకలో పొర్లడం వల్ల వెనుకపక్కగా వాలి సీత సొమ్ములను ఉత్తరీయంలో ముడికట్టి కిందకు పడేసింది. సీత పైటకొంగు చింపలేదు. సీతకు ఇప్పటి స్త్రీలలాగా పైటలేదు. కట్టుకున్న వస్త్రం ఒకటి, కప్పుకునే వస్త్రం ఉత్తరీయం ఒకటి వున్నాయి. ఇలా కప్పుకున్నదానిలో సొమ్ములు మూటకట్టి పడేసింది).

సీతాదేవి సొమ్ములు మూట కట్టి కిందపడేయడం వేగంగా పోతున్న రావణుడు గమనించలేదు. చూసే వ ఉన్నట్లయితే దాని ఆనవాలు లేకుండా చేసేవాడు. ఇక వానరులు, “రామా! రామా!” అని ఏడుస్తున్న సీతను చూశారు. ఎత్తుకుని పోతున్నవాడు రావణుడని సుగ్రీవాదులు గుర్తించారు కాని ఆమె ఎవరో తెలుసుకోలేక పోయారు. ఇలా వాడెందరినో ఎత్తుకుపోవడం వారికి తెలసు. మనకెందుకు అనవసర కలహం అని వాళ్లు వూరకే వుండిపోయారు. బలవిద్వోరధం ఎందుకనుకున్నారు. అదీకాక రావణుడికి, వాలికి స్నేహం వుందని వాళ్లకు తెలుసు. ఈ వార్త తెలియగానే ఇదే సమయమని వాలి, తమ్ముడు సుగ్రీవుడిని, చంపడానికి బయల్దేరుతాడు. ఇవన్నే ఆలోచించి వానరులు ఊరకే వుండిపోయారు.

ఇదిలా వుండగా రాక్షసరాజు రావణాసురుడు అమిత వేగంగా సీతను చంకలో వుంచుకుని, బలాత్కారంగా పర్వతాలు, తటాకాలు దాటి అవలీలగా, అదుపూ-అడ్డం లేకుండా సముద్రాన్ని సమీపించాడు. మొసళ్లు, పాఠీనాలు, తిములు, తిమింగలాలు వున్న సముద్రాన్ని చేరగానే తన గడ్డమీదకు వచ్చాననీ, ఇక తనకు భయం లేదనీ రావణుడు సంతోషిస్తూ వుంటే ఇక వాడు చచ్చినట్లే అని సిద్ధులు అనుకున్నారు.

         లంకానగరం చేరిన రావణుడు, పూర్వం మయుడు మాయతో తాను నిర్మించిన గుహలో హేమను వుంచిన తరహాలో, తన అంతఃపురంలో సీతను వుంచి, పిశాచ స్త్రీలను పిలిచి స్వర్వకాల సర్వావస్థలలో సీతమీద కావలిగా వుండమని ఆదేశించాడు. సీత వున్న చోటుకు స్త్రీలను కానీ, పురుషులను కానీ రానివ్వద్దని చెప్పాడు. ఆమె కోరినవి, అవి బంగారమైనా, రత్నాలైనా, వస్త్రాలైనా ఏదైనా సరే అది తెచ్చి ఇవ్వమన్నాడు. తెలిసికాని, తెలియకకానీ సీత విషయంలో కఠినంగా మాట్లాడవద్దని హెచ్చరించాడు. ఇలా ఉత్తర్వులు ఇచ్చి ఆ రాక్షసుడు రావణాసురుడు అంతఃపురం విడిచి, ఆ తరువాత తనేం చేయాలో ఆలోచించి, తనకు బ్రహ్మ వరం కలదు కనుక తనకేం కాదని గర్వపడ్డాడు.

         రావణుడు అంతఃపురం వదిలిన తరువాత గొప్పబలం కల ఎనిమిదిమంది రాక్షసులును పిలచి, సందేహం లేకుండా, విశిష్టమైన ఆయుధాలన్నీ తీసుకుని దండకారణ్యానికి పొమ్మని వారిని ఆదేశించాడు. ఆ తరువాత ఇలా అన్నాడు వాళ్లతో: “దండకలో ఖరాదులు చంపబడ్డ స్థలంలోనే మీరు వుండండి. అది పూర్వం ఖరుడున్న స్థలం. మీకు భయం లేదు. పౌరుషంగా వుంటూ, శత్రువుల రాక-పోకలను గమనించండి. పూర్వం నేనక్కడ వుంచిన ఖరాదులైన రాక్షస నాయకులను రాముడు చంపాడు. దాంతో నాకు ఆయనతో విరోధం కలిగింది. ఆ పగ తీర్చుకోవడానికి ఉపాయం ఆలోచిస్తున్నాను. ప్రత్యక్షంగా పోయి యుద్ధం చేయడానికి ధైర్యం చాలడం లేదు. అలా అని ఊరకే వుండడం కుదరదు. కోపం వస్తున్నది. ఏ విధంగానైనా రాముడిని రణంలో చంపి కాని నిద్రపోను”.

         “కాబట్టి, ఖరుడిని చంపినవాడిని ఎలా చంపాలా అని నేను ఆలోచిస్తున్నాను. రాముడిని చంపికాని సుఖపడను. మీరక్కడికి పోయి రాముడి చర్యలన్నీ కనిపెట్టి రాత్రనక, పగలనక ప్రతిదినం హెచ్చరికగా తిరగండి. ఒక్కచోటే వుండవద్దు. ఎప్పటికప్పుడు ఆ రాముడి వృత్తాంతం, విశేషాలు నాకు చెప్తుండండి. మీరు ఆ రాజకుమారులను చంపడానికి కూడా ప్రయత్నం చేయండి. ఇంతమంది వుండగా మీ ఎనిమిది మందినే ఎందుకు పంపుతున్నాను అని అడుగుతారేమో? మీ బలం, శౌర్యం నేను అనేక యుద్ధాలలో చూశాను కాబట్టీ, మీ విషయం బాగా తెలసు కాబట్టీ, ఈ మహాకార్య భారాన్ని మీమీద వుంచుతున్నాను. ఇతరులు ఇంత పని చేయలేరు”.

         ఈ విధంగా సంతోషం కలిగించే మాటలను రావణుడు చెప్పడంతో విన్న ఆ ఎనిమిదిమంది రాక్షసులు రావణుడికి నమస్కారం చేసి, అతడి ఆజ్ఞానుసారం కనబడనంత వేగంగా ప్రయాణం చేసి దండకకు చేరారు. ఈ విధంగా రావణుడు రాముడిమీద పగబట్టి, సీతను తెచ్చి, అజ్ఞానంతో “కృతకృత్యుడనయ్యాను, సీత దక్కింది, రాముడు చచ్చాడు” అని సంతోషించాడు.