స‌రికొత్త ప‌థంలోకి త‌మిళ‌, బెంగాల్ రాజ‌కీయాలు! >>>>> వనం జ్వాలా నరసింహారావు

 స‌రికొత్త ప‌థంలోకి త‌మిళ‌, బెంగాల్ రాజ‌కీయాలు!

వనం జ్వాలా నరసింహారావు

ప్రజాతంత్ర దినపత్రిక (మే నెల 10, 2026)

‘ఓర్పుతో నిలబడి, క్షేత్రస్థాయిలో ఓపికగా నిర్మించి, ఓటమి, అనిశ్చితిలో కూడా నిబద్ధతతో ఉండేవారే అంతిమంగా చరిత్రను మలుపు తిప్పుతారు. భావజాల ప్రవాహం కూడా అంతే ముఖ్యమైనది. వామపక్షం నుండి దక్షిణాంశం వైపు జరిగిన మార్పులు (పశ్చిమ బెంగాల్), లేదా ద్రావిడ రాజకీయాలలో జరిగిన పునఃసమీకరణలు (తమిళనాడు), భావజాలం కూడా సామాజిక ఆకాంక్షలతో పాటు పరిణామం చెందాలని నిరూపిస్తున్నాయి. నేటి వోటర్లు ఔచిత్యం, పనితీరు, సమ్మిళితత్వానికి స్పందిస్తున్నారు.’ – ప్రజాతంత్ర సంపాదకుడి క్లుప్త వ్యాఖ్య

భారత్‌లోని తాజా వైవిధ్య రాజకీయ ముఖచిత్రాన్ని, ముఖ్యంగా తమిళనాడు, పశ్చిమబెంగాల్ ఎన్నికల పరిణామాలను పరిశీలించినప్పుడు పట్టుదల, సైద్ధాంతికత, ఆశయం ఒకదానితో మరొకటి స్పష్టంగా కలిసిపోయినట్టు అర్థమవుతున్నది. సంప్రదాయికంగా కొనసాగుతూ వస్తున్న రాజకీయ విధానాల్లో సమూల‌ మార్పులు చేసుకోవడం రెండు రాష్ట్రాల్లో కనిపించిన సారూప్య పరిణామం. దశాబ్దాలుగా చేసిన నిరంతర యత్నాల కారణంగా కూటముల ఏర్పాటు, క్రమంగా లెఫ్ట్ నుంచి రైట్ వైపునకు వచ్చిన మార్పులు, ఓటర్ల జాబితాల తారుమారు, ప్రజాస్వామ్య ఆకాంక్షకు, అప్రజాస్వామ్య పోకడలకు  మధ్య సంఘర్షణ వంటి అంశాలు ఈ రెండు రాష్ట్రాల్లోనూ కనిపించాయి. దశాబ్దాలుగా వచ్చిన ఈ మార్పులు ‘గత కాలంలో కొనసాగిన నిరంతర పట్టుదల’ అనే ప్రధాన సూత్రంపై ఆధారపడి చోటుచేసుకున్నాయన్నది యదార్థం.

కొందరికి రాజకీయాలు తాత్కాలిక వ్యాపకమ‌యితే, మరికొందరికి అది పట్టుదలతో కూడిన నిరంత‌ర  పోరాటం. తమిళనాడు రాజకీయ రంగం చాలా కాలంగా ‘వెండితెర’తో పెనవేసుకు పోయింది, దీనిని నాటి పట్టుదలతో కూడిన మ‌నో స్థైర్యం లేదా గ‌డ‌చిన కాలంగా వర్గీకరించారు. చారిత్రకంగా ప‌రిశీలిస్తే, తమిళనాడులోని చాలా మంది నటులు తమ ప్రజాదరణను ఉపయోగించుకుని రాజకీయ రంగంలోకి ప్రవేశించారు, స్థిరపడిన వ్యవస్థలలో పాత్రలు పోషించారు, చాలా అరుదుగా మాత్ర‌మే రాజకీయ సమతుల్యతను మార్చారు, లేదా మార్చగలిగారు. అధికార స్వరూపాలను స్వతంత్రంగా పునర్నిర్మించడం కంటే పొత్తుల ద్వారా ముందుకు సాగ‌డానికే చాలామంది ప్రాధాన్య‌త‌నిచ్చారు.

కరుణానిధి, ఎంజీఆర్, జయలలిత వంటి వారు దీనికి ముఖ్యమైన మినహాయింపుగా చెప్పుకోవాలి. సినిమా ఆకర్షణను సంస్థాగత క్రమశిక్షణ, అవిశ్రాంత కృషితో కలిసినప్పుడు మాత్రమే అప్ప‌టివ‌ర‌కు పాతుకుపోయిన‌ రాజకీయ క్ర‌మంలో స‌మూల మార్పు తీసుకురావ‌డం సాధ్య‌మ‌ని వారు సోదాహరణంగా నిరూపించారు. వ్యూహాత్మక ప్రమేయం, కొనసాగుతున్న వ్యవస్థలకు లొంగి ఉండటానికి నిరాకరించడం వల్లే వారి ఎదుగుదల సాధ్యమైంది. ఈ వారసత్వాన్ని కొనసాగిస్తూ, తలపతి జోసెఫ్ విజయ్ చంద్రశేఖర్ (తల్లిదండ్రులు: దర్శకుడు ఎస్ ఏ చంద్రశేఖర్, గాయని శోభా చంద్రశేఖర్), ఆయన స్థాపించి అభివృద్ధి పథంలో తీసుకెళ్తున్న ‘తమిళగా వెట్రి కజగం’ పార్టీ ఆవిర్భావం, గత సంప్రదాయానికి, విలక్షణమైన పరిణామానికి మిశ్రమ ప్రతీకగా నిలుస్తుంది.

విజయ్ వైఖరి సెలబ్రిటీ రాజకీయాలకు అతీతమైనది. ఆయన ఎదుగుదలను, ప్రతీకాత్మక ఉనికి నుండి వ్యవస్థాగత సవాలు వైపు ఉద్దేశపూర్వకంగా మారడాన్నిగ‌మ‌నించ‌వ‌చ్చు. ఇది ఐదు దశాబ్దాలకు పైగా తమిళనాడును ఏలిన డీఎంకే, ఏఐఏడీఎంకేల దీర్ఘకాలిక కేవలం రెండే రెండు పార్టీల ఆధిప‌త్యాన్ని క‌చ్చితంగా దెబ్బ‌తీస్తున్నది. ఇది ఎన్నికల పరంగా, సైద్ధాంతిక పరంగా ఉన్నది. తమిళనాడు రాజకీయం చాలా కాలంగా ద్రావిడ భావజాలం ద్వారా రూపుదిద్దుకుంది.

ఇది తరచుగా ‘సనాతన ధర్మం’ పై విమ‌ర్శ‌ల‌తో విరుచుకుప‌డుతూ ‘ఘర్షణణాత్మ‌క‌ నాస్తికత్వం’ తో కూడుకుని వుండడం గమనార్హం. డీఎంకే అగ్ర నాయకత్వం ప్ర‌ద‌ర్శించిన ‘సనాతన ధర్మానికి’ వ్యతిరేకంగా ఉపయోగించిన వాక్చాతుర్యం ఓటర్ల ఉదాసీనతకు, డీఎంకే ఓటమికి గణనీయంగా దోహదపడింది. ఆ నేపధ్యంలో విజయ్ ఒక ముఖ్యమైన పునఃసమీకరణకు సంకేతం ఇచ్చారు. విజయ్ సామాజిక న్యాయం మూలాలు క‌లిగిన లౌకిక వాద ప్ర‌క‌ట‌న అత్యంత ప్రాధాన్య‌మైంది. ఆధ్యాత్మిక బహుళత్వాన్ని గౌరవించే సమ్మిళిత, మిత లౌకికవాదం పై ఆయన చేసిన ప్రకటన, పిడివాద‌ సైద్ధాంతిక ద్వంద్వాలకు దూరంగా ఉండటం  గ‌మ‌నార్హం.  దేవాలయాలు, చర్చిలు, దర్గాలతో సమానంగా మమేకమవడం ద్వారా, ఆయన ‘లౌకికవాదాన్ని విశ్వాసాల సహజీవనంగా’ పునర్నిర్వచించారు. ఇది, ఇప్ప‌టివ‌ర‌కు వినిపిస్తున్న వూకదంపుడు క‌థ‌నాలకు విసిగిపోయిన నలభై ఏళ్లలోపు యువ వోటర్లను చాలా బాగా ఆకట్టుకుంది. అంతేకాకుండా, అన్ని నియోజకవర్గాల్లో సొంతంగా పోటీ చేయడం ద్వారా, తమిళనాడు రాజకీయాల్లోని సాంప్రదాయ ‘ఇది లేదా అది’ అనే పద్ధతిని టీవీకే పార్టీ బద్దలుకొట్టింది.

ఈ మార్పు ఒక విస్తృత సత్యాన్ని కూడా నొక్కి చెబుతున్న‌ది: పొత్తుల్లో చేరడానికి నిరాకరించడం ఇక్క‌డ ప్ర‌ధానం. గతంలో నాయకులు ఉన్న వ్యవస్థలలో కలిసిపోగా, విజయ్ స్వయంప్రతిపత్తి పై పట్టుబట్టడం, ఈ పునఃసమీకరణకు వీలు కల్పించింది. నిజంగా ఇది ‘జనాదరణతో కూడిన విప్లవాత్మక సాహసాన్ని’ వెల్ల‌డిస్తుంది. తమిళనాడు కథ చలనచిత్ర విప్లవానికి సంబంధించినదైతే, పశ్చిమ బెంగాల్ కథ తీవ్రమైన పోరాటం, వ్యవస్థాగత నియంత్రణ, చివరికి పరివర్తనతో కూడిన సైద్ధాంతిక పరిణామ గాథగా నిలిచింది. స్వాతంత్య్రానికి ముందు, తరువాత పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రం వామపక్ష రాజకీయాలకు సారవంతమైన భూమిగా మారింది. ప్రజా ఉద్యమాలకు తరచుగా కమ్యూనిస్ట్ కేడర్ నాయకత్వం వహించి, క్రమంగా తమ ప్రభావాన్ని పటిష్టం చేసుకున్నది. ఇది భారత కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ (మార్క్సిస్ట్) నేతృత్వంలోని లెఫ్ట్ ఫ్రంట్ ఆవిర్భావానికి దారితీసింది. ఇది 34 సంవత్సరాల పాటు పాలించి, ప్రపంచంలోనే అత్యంత సుదీర్ఘమైన ప్రజాస్వామ్యబద్ధంగా ఎన్నికైన కమ్యూనిస్ట్ పాలనలలో ముందు వరుసలో నిలిచింది. ఆధిపత్యం, కేంద్రం జోక్యాలు, క్షేత్రస్థాయి సమీకరణ ద్వారా పార్టీ రూపుదిద్దుకున్నది.

కాంగ్రెసేతర ప్రభుత్వాలను, ముఖ్యంగా ఇందిరా గాంధీ, పదేపదే ర‌ద్దు చేయ‌డం ఆందోళనకరమైన ప‌రిస్థితుల‌కు కార‌ణ‌మైంది.  కేరళలో ఇఎంఎస్ నంబూదిరిపాద్‌ నేతృత్వంలోని, ప్రపంచంలోనే మొట్టమొదటి ఎన్నికైన కమ్యూనిస్ట్ ప్రభుత్వాన్ని ర‌ద్దు చేయ‌డం, ప్రజాస్వామ్య సూత్రాల‌ను తుంగ‌లో తొక్క‌డం మాత్ర‌మే. పశ్చిమ బెంగాల్‌లో కూడా ఇలాంటి ధోరణులే కొనసాగాయి. యునైటెడ్ ఫ్రంట్ ప్రభుత్వాలు పదేపదే రద్దును ఎదుర్కొన్నాయి, వాటి స్థానంలో తరచుగా స్వల్పకాలిక ప్రభుత్వాలు లేదా రాష్ట్రపతి పాలనలు వచ్చాయి. ఈ జోక్యాలు సహకార సమాఖ్యవాదం  డొల్ల స్వభావాన్ని స్పష్టంగా బహిర్గతం చేశాయి.

రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం రాజ్యాంగ యంత్రాంగాలను ఉపయోగించడం స‌ర్వ‌సాధార‌ణమైంది. 1972 పశ్చిమ బెంగాల్ ఎన్నికలలో బూత్ క్యాప్చరింగ్, బూటకపు వోటింగ్, వోట్ల లెక్కింపులో అవకతవకల ఆరోపణలు, సుస్థిర ప్రజాస్వామ్య ప్రక్రియలపై దీర్ఘకాలిక నీలి నీడ‌లకు కార‌ణ‌మ‌య్యాయి. తమ ఎదుగుదలను నిరోధించడానికి వ్యవస్థీకృత అవకతవకలు జరిగాయని సీపీఐ (ఎం) ఆరోపించింది. ఇటువంటి పద్ధతులు, పూర్తిగా నిరూపిత‌మైనా లేదా నిరూపితం కాక‌పోయినా, అప్రజాస్వామిక అపనమ్మకపు సంస్కృతికి దోహదపడ్డాయి, ఇది ప్రస్తుత ఎన్నికలతో సహా తదుపరి ఎన్నికల చర్చలలో ఇప్పటికీ పునరావృతమవుతున్నట్లు కనిపిస్తోంది.

రాజకీయ పరిస్థితులు మారినప్పుడు, 1977లో జ్యోతి బసు నేతృత్వంలో లెఫ్ట్ ఫ్రంట్ నిర్ణయాత్మకంగా అధికారంలోకి వచ్చి, ఒక స్థిరత్వ రాజకీయ ప్రజాస్వామ్య శకానికి నాంది పలికింది. ఆయన పదవీకాలం, ఆ తర్వాత బుద్ధదేబ్ భట్టాచార్జీ పదవీకాలం, చాలా మంది స్వర్ణయుగంగా భావించే నిరంతరాయ పాలనను అందించాయి. కాలక్రమేణా, వామపక్షాల సైద్ధాంతిక కఠినత్వం, పరిపాలనా జడత్వం వామపక్ష విరుద్ధ విప్లవానికి ఆస్కారం కల్పించాయి. అది మమతా బెనర్జీ రూపంలో ప్రత్యక్షమైంది. ఆమె ఎదుగుదల క్రమపద్ధతిలో సాగింది. దశాబ్దాల అవిశ్రాంత పోరాటంపై నిర్మించబడింది.
తమిళనాడు పరివర్తనాత్మక నాయకులలో కనిపించే పట్టుదలలాగే, మమతా బెనర్జీ ప్రయాణంలో  పొత్తులకు, ఆందోళనలకు  వ్యూహాత్మక స్థానం వుంది. వేర్వేరు సమయాల్లో కాంగ్రెస్ లేదా బీజేపీతో పొత్తు పెట్టుకున్నప్పటికీ, ఆమె లక్ష్యం స్థిరంగా ఒకేఒక్కతిగా సాగింది: ‘వామపక్ష ఎర్రకోట’ను కూల్చివేయడం. 2011లో ఆమె సాధించిన విజయం కీలక మలుపుగా నిలిచింది. లెఫ్ట్ ఫ్రంట్ పతనం, పాతుకుపోయిన సైద్ధాంతిక పాలనలు కూడా నిరంతర సవాళ్లకు లొంగిపోతాయని నిరూపించింది.

పశ్చిమ బెంగాల్ కథ అక్క‌డితో ఆగ‌లేదు. త‌ర్వాతి కాలంలో ఒక బలమైన శక్తిగా బీజేపీ ఎదుగుదల మరొక ముఖ్యమైన సైద్ధాంతిక పరిణామానికి నిద‌ర్శ‌నం. ఇది వామపక్ష ఆధిపత్యం నుండి జాతీయ గౌర‌వం, సాంస్కృతిక ఐక్యత, జాతీయ హిందుత్వ అనే ఉజ్వల సైద్ధాంతిక గాథ వైపు సాగింది. ఈ పరివర్తన ఒక విస్తృత జాతీయ ధోరణిని స్పష్టం చేస్తున్న‌ది. దీని ప్రకారం సైద్ధాంతిక సరిహద్దులు స్థిరంగా కాకుండా, ఎన్నికల వ్యూహం, ప్రజాభావనలచే రూపుదిద్దుకుంటూ నిరంతరం మారుతూ ఉంటాయి. కొద్దిపాటి భేదాలు ఉన్నప్పటికీ, తమిళనాడు, పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రాలు భారత ప్రజాస్వామ్యాన్ని నిర్వచించే ఉమ్మడి నమూనాలను ప్రపంచానికి వెల్లడిస్తున్నాయి.

ఈ రెండు రాష్ట్రాలలోనూ, రాజకీయాలను ‘కేవలం సాధారణ ప్రమేయంగా కాకుండా, ఒక క్రమబద్ధమైన నిబద్ధత’ గా భావించిన వారికే శాశ్వత (లేదా తాత్కాలిక శాశ్వత) విజయం దక్కింది. తమిళనాడులో విజయ్ క్రమశిక్షణతో కూడిన ఎదుగుదల అయినా, పశ్చిమ బెంగాళ రాష్ట్రంలో మమతా బెనర్జీ దశాబ్దాల పోరాటమైనా, తాత్కాలిక ప్రజాదరణ కంటే పట్టుదలే పైచేయి సాధించింది. సుదూరంలో వున్న ఈ రెండు ప్రాంతాలు సైద్ధాంతిక వర్ణపటంలో మార్పులను ప్రదర్శిస్తున్నాయి: తమిళనాడులో మత వ్యతిరేక ద్రావిడవాదం నుండి సమ్మిళిత లౌకికవాదం వైపు,  పశ్చిమ బెంగాల్‌లో వామపక్ష ఆధిపత్యం నుండి జాతీయ హిందుత్వ (కుడిపక్ష) రాజకీయాల వైపు మార‌డం ఇందుకు నిద‌ర్శ‌నం.  సిద్ధాంతం ముఖ్యమైనదే అయినప్పటికీ, అది తరచుగా ఎన్నికల వాస్తవాలకు అనుగుణంగా మారుతుంద‌నేది గుర్తించాలి.

అందువల్ల,  రాజకీయాలను సౌలభ్యం కోసం పనిచేసే వేదికగా కొనసాగించలేమ‌నేది అంత‌ర్లీన సూత్రం.  ఓర్పుతో నిలబడి, క్షేత్రస్థాయిలో ఓపికగా నిర్మించి, ఓటమి, అనిశ్చితిలో కూడా నిబద్ధతతో ఉండేవారే అంతిమంగా చరిత్రను మలుపు తిప్పగలుగుతారు. భావజాల ప్రవాహం కూడా అంతే ముఖ్యమైనది. వామపక్షం నుండి దక్షిణాంశం వైపు జరిగిన మార్పులు (పశ్చిమ బెంగాల్), లేదా ద్రావిడ రాజకీయాలలో జరిగిన పునఃసమీకరణలు (తమిళనాడు), భావజాలం కూడా సామాజిక ఆకాంక్షలతో పాటు పరిణామం చెందాలని నిరూపిస్తున్నాయి. నేటి వోటర్లు ఔచిత్యం, పనితీరు, సమ్మిళితత్వానికి స్పందిస్తున్నారు.  అయితే వ్యూహాత్మక పొత్తులను సమతుల్యం చేయడమే రాజకీయ నాయకులకు ఉన్న సవాలు.

ప్రజాస్వామ్య వ్యతిరేక చర్యలు, ముఖ్యంగా ‘గవర్నర్ అధికార దుర్వినియోగం’, నిరంతర అప్రమత్తతను తప్పనిసరి చేస్తాయి. విజయం సాధించాలంటే కేవలం మాటలకే పరిమితం కాకుండా, వ్యవస్థీకృత క్షేత్రస్థాయి ఉనికిని నిర్మించుకోవాలి. తమిళనాడు, పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రాలు నిరూపించినట్లుగా, దృఢమైన రాజకీయాలు కఠినమైన ముద్రలను అధిగమించి, ప్రజా ఆకాంక్షలు, సూత్రానికి, ఆచరణకు మధ్య ఉన్న సున్నితమైన సమతుల్యతపై దృష్టి పెట్టాలి.

ఏకైక అతిపెద్ద పార్టీ నాయకుడిగా చెప్పుకుంటున్నప్పటికీ, విజయ్‌ను ఆహ్వానించడానికి తమిళనాడు గవర్నర్ రాజేంద్ర ఆర్లేకర్ ఆరంభంలో, తక్షణ స్పందనగా, విచక్షణారహితంగా నిరాకరించడం ప్రజాస్వామ్య తీర్పు స్తంభించిపోయిందేమోనన్న భావనను సూచిస్తోంది. సంజీవ రెడ్డి చరణ్ సింగ్‌ను, వెంకటరామన్ పీవీ నరసింహారావును, శంకర్ దయాళ్ శర్మ అటల్ బీహారీ వాజ్‌పేయిని ఆహ్వానించడం వంటి చారిత్రక ఉదాహరణలు రాజ్యాంగబద్ధమైన సముచితత్వానికి నిబద్ధతతో కూడిన ప్రజాస్వామిక ప్రమాణాలను నిర్దేశించాయి. ఈ ప్రజాస్వామ్య విలువలను నిలబెట్టడానికి, గవర్నర్ ఆర్లేకర్ కూడా అదే బాటలో నడిచి, ఆరంభంలోనే మెజారిటీని నిర్ణయించేందుకు సభా వేదికకు అవకాశం కలిపించినట్లయితే హుందాగా వుండేది.

 భారత ప్రజాస్వామ్యంలో, అతిపెద్ద పార్టీ లేదా ఎన్నికల ముందు కూటమి నాయకుడిని గవర్నర్లు లేదా రాష్ట్రపతి ఆహ్వానించడం అనేది సర్వ సాధారణంగా అనుసరించే ఒక సంప్రదాయం. ఫ్లోర్ టెస్ట్‌కు అనుమతించకుండా, లోక్‌భవన్‌లో 118 మంది ఎమ్మెల్యేలు ఉన్నారని భౌతిక రుజువు చూపాలని గవర్నర్ రాజేంద్ర ఆర్లేకర్ నిర్ద్వందంగా పట్టుబట్టడం, మిగతా అన్ని పార్టీల కంటే స్పష్టంగా ముందంజలో ఉన్న పార్టీకి ఒక ‘అసాధారణమైన అడ్డంకి’ని సృష్టిస్తోంది. ప్రజాస్వామ్య సంప్రదాయానికి విరుద్ధంగా సాగే ఈ చర్య రాజ్యాంగబద్ధతను దెబ్బతీసి, అపూర్వమైన, వ్యవస్థీకృత పద్ధతిలో ప్రజా తీర్పును నిలిపివేస్తున్నది.

ఎట్టకేలకు, టీవీకేకి చెందిన విజయ్ కాంగ్రెస్ పార్టీ నుండి అధికారిక మద్దతును పొందారు. వామపక్ష పార్టీలు (సీపీఐ మరియు సీపీఐఎం), పరువు నిలుపుకునే చర్యగా గత వ్యూహాత్మక తప్పిదాలను పునరావృతం చేయకూడదనే ప్రయత్నంలో, విజయ్‌కు మద్దతు ప్రకటించాయి. వీసీకే డోలాయమానంగా వున్నప్పటికీ తుది నిర్ణయం స్పష్టంగా విజయ్ కు మద్దతుగా మారింది. విజయ్ తమిళనాడు తదుపరి ముఖ్యమంత్రిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేస్తున్నారు. అలాగే, ఒక చారిత్రాత్మక మార్పులో, సువేందు అధికారి పశ్చిమ బెంగాల్ మొట్టమొదటి బీజేపీ ముఖ్యమంత్రిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేశారు.